บทเรียนจากการใช้ชีวิตท่ามกลางสิ่งมีชีวิตน้อยใหญ่ ในฟาร์มสัตว์กลางเมือง

‘อั้น’ – ก้องเกียรติ ถาดทอง อดีตข้าราชการที่ผันตัวเองมาทำฟาร์มปศุสัตว์และเกษตรกรรมแบบผสมผสาน ผู้เปลี่ยนบ้านบนพื้นที่ไม่กี่ตารางวาในย่านบางเขน ให้กลายเป็นฟาร์มสัตว์ขนาดกะทัดรัด เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตทั้งตัวเล็กตัวใหญ่ แบบที่ใครก็คาดไม่ถึงว่าฟาร์มแห่งนี้อยู่ในกรุงเทพฯ

Urban Farm

Starting Point

คนเราจะทำอะไรก็ต้องมีใจรักก่อน ไม่ใช่ว่าเห็นใครทำอะไรประสบความสำเร็จแล้วแห่ไปทำตามเขา อย่างนั้นคุณจะทำได้ไม่นาน ก่อนหน้านี้ผมรับราชการทำงานประจำเหมือนคนเมืองทั่วไป ส่วนตัวก็ชื่นชอบด้านการเกษตรอยู่แล้ว แต่จะเน้นที่การเลี้ยงสัตว์ เพราะคลุกคลีกับสัตว์มาตั้งแต่เด็กทำให้ผมกล้าละทิ้งชีวิตตรงนั้นแล้วหันมาใช้ชีวิตแบบเกษตรกร การทำการเกษตรที่ดีต้องมีการวางแผน เพราะเป็นอาชีพที่ลงทุนแล้วต้องรอเวลายาวนานกว่าจะได้ผลตอบแทนคืน ช่วงปีแรกๆ ไก่ที่เลี้ยงตายค่อนฝูง แต่ก็ยังไม่ถอดใจ อยู่กับสิ่งมีชีวิตจะมีอะไรใหม่ๆ เข้ามาให้เรียนรู้อยู่เสมอ เพราะเมื่อโลกเปลี่ยน วิวัฒนาการของสัตว์ก็เปลี่ยนไปด้วย

Urban Farm

Building a Farm

เมื่อพูดว่าทำเกษตรกรรม คนส่วนใหญ่จะคิดว่าต้องมีพื้นที่กว้าง แต่บ้านผมอยู่ในกรุงเทพฯ พื้นที่ว่างมีแค่รอบตัวบ้านเท่านั้น ผมเลยเริ่มศึกษาจากการสังเกต ทำไมตามทฤษฎีต้องขังไก่แบบนี้ ถ้าลดขนาดเล้าลงสักหน่อยจะมีผลอะไรไหม คือทุกอย่างต้องปรับเปลี่ยนให้เข้ากับวิถีของคนเมือง ใช้ประสบการณ์มาเป็นบทเรียน โดยใช้หลักเกษตรทฤษฎีใหม่ซึ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องการจัดสรรพื้นที่ มีพื้นที่น้อย ผลิตได้น้อย ถ้าผมเลี้ยงไก่แล้วขายไข่ฟองละ 3 บาท ก็คงเจ๊ง ดังนั้น ผมเลยขายลูกเจี๊ยบซึ่งได้ถึงตัวละ 50 บาทแทน เหมือนเราเพิ่มมูลค่าสินค้า ผมเลี้ยงปลา เลี้ยงแพะเพื่อรีดนมบรรจุใส่ขวดขาย และสัตว์ใหญ่อย่างควายที่ผมและกลุ่มในโซเชียลมีเดียช่วยกันระดมเงินไปไถ่ชีวิต รวมถึงม้าที่เพิ่งนำวัวไปแลกมา กำลังคิดว่าจะหัดขี่ม้าพอดี (หัวเราะ)

Urban Farm

Farming in Urban Style 

ข้อดีของการทำเกษตรกรรมในเมืองคือ เรามีผลผลิตออกมาและสามารถส่งให้ตลาดได้เลย โดยไม่มีค่าขนส่งทางไกล เมืองหลวงคนเยอะ ความต้องการก็เยอะตาม อย่างมูลสัตว์ก็มีกลุ่มเกษตรกรในเมืองที่เขาปลูกต้นไม้มารับซื้อไปทำปุ๋ยอินทรีย์ เป็นวัฏจักรที่จบอยู่ในเมือง ทุกวันนี้ผมโพสต์ขายผลผลิตต่างๆ ทางเฟซบุ๊ก ลูกค้าอยากดื่มนมแพะสดๆ เขาก็ขับรถมารับถึงที่บ้านเลย ซึ่งก็นับว่าโชคดีที่เกษตรกรรุ่นใหม่อย่างเรามีเทคโนโลยีช่วยอำนวยความสะดวกให้เยอะ ตอนน้ำท่วมใหญ่ พ.. 2554 ร้านสะดวกซื้อปิดกันหมด คนเมืองแทบจะหาของกินกันไม่ได้ แต่ผมมีผักที่ปลูกไว้ มีไข่ เนื้อไก่ นมแพะ ผมเลยมองว่าเกษตรกรรมเป็นอาชีพที่ไม่มีวันตาย เพราะเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีการผลิตอาหาร

Urban Farm

A Happy City Farmer 

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิต ดังนั้น ไม่แปลกหากเราจะมีความสุขเมื่อได้ใกล้ชิดธรรมชาติ การที่เราได้เลี้ยงสัตว์ ได้ลงมือปลูกผัก เฝ้าดูมันเติบโตงอกงาม แค่นี้ก็สุขใจแล้ว มีคนถามว่าอยากขยับขยายออกไปเป็นฟาร์มที่มีพื้นที่กว้างๆ ในต่างจังหวัดไหม จริงๆ ผมชอบอยู่ในเมืองที่มีสิ่งอำนวยความสะดวก โดยเปลี่ยนการดำเนินวิถีชีวิตให้ใกล้เคียงกับความเป็นอยู่แบบชนบทมากกว่า แต่ละคนก็มีรูปแบบความสุขที่แตกต่างกัน บางคนใช้เงินซื้อข้าวของเพื่อซื้อความสุข บางคนใช้เงินไปเที่ยวเพื่อแลกความสุข แต่ความสุขของผมคือการได้อยู่กับสัตว์ อย่างที่บอก จะทำอะไรต้องเริ่มจากใจรัก (ยิ้ม)

Urban Farm

Share Post
Like 1 View 425

Author

มิ่งขวัญ รัตนคช

เด็กสถาปัตย์ เจเนอเรชันวาย ผู้รักการเดินทางสำรวจโลกกว้าง สนใจเรื่องราวเกี่ยวกับการออกแบบเชิงพฤติกรรมมนุษย์ และยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศ เชื่อว่าทุกเรื่องราวสามารถถ่ายทอดผ่านตัวอักษรได้

พัทธมน วงษ์รัตนะ

อดีตนักศึกษาเอกภาษาเยอรมัน ผู้ชอบตีเนียนเป็นคนโลคอลเวลาไปเที่ยว พยายามกินอาหารมังสวิรัติ แต่ตัดใจจากหมูกรอบไม่ได้สักที