Homeตนุภัทร โลหะพงศธร

ตนุภัทร โลหะพงศธร

โลกสมัยใหม่กำลังเผชิญความผันผวนในทุกๆ ด้าน และส่วนใหญ่มาจากปัจจัยที่เรามิอาจควบคุม คาดเดายาก ทั้งจากน้ำมือมนุษย์ ความเปลี่ยนแปลงทางสังคม และเงื่อนไขทางสิ่งแวดล้อม ปัญหาการเมือง ปัญหาภัยแล้ง หรือน้ำท่วมใหญ่ ไล่ไปจนถึงความระส่ำระสายจากการเปลี่ยนขั้วทางเศรษฐกิจและการเมือง ไปจนถึงการทดลองนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ นโยบายเศรษฐกิจของประธานาธิบดีทรัมป์ และการถอนตัวของอังกฤษจากสหภาพยุโรป ฯลฯ ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงมากขึ้น

เชื่อว่าหลายคนต้องเคยได้ยินประโยคอันแสนคลาสสิกนี้ เมื่อเรากับเพื่อนถกเถียงกันถึงเรื่องความรักไปถึงจุดหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในยามที่ต้องการจะมอบความรักให้ใครสักคน หรือไม่ก็เพิ่งประสบกับความล้มเหลวในเรื่องความรักมาหมาดๆ แต่ประเด็นที่น่าสนใจนั้นอยู่เบื้องลึกภายในประโยคนี้ ว่ามันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ใช่ไหม ที่เราจะรักคนอื่นเป็นก็ต่อเมื่อรักตัวเองได้เสียก่อน ประโยคเงื่อนไขทำนองนี้มักจะใช้สอนใจหรือใช้ทำใจสำหรับคนที่ไม่เคยเชื่อในความรัก แต่สำหรับคนที่เคยผ่านประสบการณ์หนักๆ ในเรื่องความรักมาแล้ว ประโยคนี้ได้กลายเป็นบทเรียนที่ผูกมัดความคิดและทัศนคติในเรื่องความรักและความสัมพันธ์จนแทบจะดิ้นไม่หลุด พร้อมยอมจำนนให้อย่างเต็มหัวใจว่าต่อจากนี้ไปเราจะต้องเป็นเช่นนี้เสมอ   “ ความรักเป็นความรู้สึกพิเศษที่แสนจะเรียบง่าย เวลาที่เรามองความรักเป็นเรื่องซับซ้อน นั่นก็เพราะตัวเราเองปรุงแต่งความรักให้เต็มไปด้วยส่วนผสมที่รกรุงรังเกินไป ” ทั้งๆ

เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคมที่มีความอยากรู้เป็นแรงจูงใจผลักดันให้เกิดพฤติกรรมเพื่อขับเคลื่อนชีวิตให้ดำรงอยู่ได้ ซึ่งเป็นกลไกธรรมชาติของสัญชาตญาณอันเป็นผลผลิตจากวิวัฒนาการ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกถ้ามีใครให้ความสนใจเรื่องความรักของเรา หรือแม้แต่เราเองที่เป็นฝ่ายให้ความสนใจความรักของคนอื่น 'ความรักและความสัมพันธ์' น่าจะเป็นหัวข้อที่ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดคุยในวงสนทนาอยู่บ่อยครั้ง ทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ ด้วยเหตุผลพื้นฐานที่สุดนอกเหนือจากความอยากรู้ คือเพื่อแชร์มุมมองและประสบการณ์รักของกันและกัน หนึ่งในคำถามที่ฟังดูแสนจะธรรมดาอย่าง ‘รักคืออะไร?’ กลับสร้างปฏิกิริยาตอบกลับจากคำตอบของแต่ละคนที่แตกต่างกัน ไม่ผิดคาดนัก เพราะความรักเป็นเรื่องเฉพาะบุคคล รักของเรา รักของเธอ

น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดช กับเรื่องราวของดอกไม้ 14 ชนิด อันสื่อความหมายถึงความจงรักภักดีของพสกนิกรไทยทุกหมู่เหล่า ที่ตราตรึงในความทรงจำตราบนิจนิรันดร์ ภาพ : สิริลักษณ์ ตะเภาหิรัญ _ 7 ดอกไม้ ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดช _ บัวสีชมพู ภาพดอกไม้แห่งหัวใจที่พสกนิกรชาวไทยซาบซึ้งในพระจริยาวัตรอันงดงามของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงโน้มพระองค์ลงมารับดอกบัวสีชมพู พระหัตถ์แตะมือกร้านคล้ำของเกษตรกรชาวภาคอีสานอย่างนุ่มนวล พระองค์ทรงแย้มพระสรวลอย่างอ่อนโยน พุทธรักษา ‘ดอกพุทธรักษาสีเหลือง’ ถูกกำหนดให้เป็นสัญลักษณ์วันพ่อแห่งชาติ

น่าตื่นเต้นที่กรุงเทพฯ กำลังมีพื้นที่สำหรับคนรักงานสร้างสรรค์มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นอาร์ตแกลเลอรีเปิดใหม่ย่านเมืองเก่า พื้นที่เวิร์กช็อปงานฝีมือ ร้านหนังสืออิสระ รวมถึง YELO House โกดังเครื่องพิมพ์เก่าริมคลองแสนแสบแห่งนี้ที่ได้รับการแปลงโฉมให้เป็นครีเอทีฟสเปซสุดเท่ ภายใต้การดูแลของหุ้นส่วนผู้มีใจรักศิลปะทั้ง 4 คน ธนัตถ์ สิงหสุวิช, ศัลยเวทย์ ประเสริฐวิทยาการ,

ด้วยความสนใจด้านการออกแบบที่มีมาตั้งแต่เด็ก ‘เก้’ - ศาณ์ปัฏ รักษ์ขิตวัน จึงแปลงโฉมบ้านหลังเก่าในย่านพระโขนงให้กลายมาเป็น Pencave Co-Working Space สถานที่ทำงานสำหรับผู้ที่มีความคิดสร้างสรรค์ ด้วยทำเลที่ง่ายต่อการเดินทาง และบรรยากาศที่โปร่งสบาย เต็มไปด้วยความร่มรื่น ที่แห่งนี้จึงเป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับผู้ที่อยากเปลี่ยนบรรยากาศการทำงานให้ผ่อนคลายมากยิ่งขึ้น   “ ความว่าง ความสบาย

          ลึกเข้ามาในซอยเอกมัย 12 เราพบกับ One Ounce for Onion พื้นที่ที่รวมคาเฟ่ โรงคั่วเมล็ดกาแฟ และแฟชั่นสโตร์ เข้าไว้ด้วยกันอย่างลงตัว ภายใต้บรรยากาศซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟที่เพิ่งคั่วเสร็จใหม่ๆ ชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย เราได้พูดคุยกับ

เพราะธรรมชาติคือห้องเรียนอันกว้างใหญ่ ซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งต่างๆ ที่พร้อมให้เราเรียนรู้ ‘ครูปิ๋ม’ - ศิริลักษณ์ ริ้วบำรุง จึงก่อตั้ง Little Tree, House of Learning หรือค่ายเรียนรู้ศิลปะ ธรรมชาติ

          ‘สมใจ’ เป็นชื่อของคุณยายผู้เริ่มต้นธุรกิจจำหน่ายเครื่องเขียนรุ่นที่หนึ่ง ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2498 ซึ่งในช่วงแรกเป็นร้านขายหนังสือสารานุกรมและวรรณกรรม แต่เมื่อมีนักเรียนเริ่มถามหาดินสอ ปากกา ยางลบมากขึ้น จึงค่อยๆ ขยับขยายกลายเป็นร้านเครื่องเขียนและอุปกรณ์การเรียนที่รองรับทุกความต้องการได้อย่างครบครัน คุณยายพูดอยู่เสมอว่า

“เมื่อเด็ก ๆ ได้ลองทำ พวกเขาจะมีความรู้สึกว่าตัวเองสามารถทำได้ เกิดความภาคภูมิใจ และอยากที่จะรับประทานอาหารฝีมือตัวเอง”   นี่คือคำบอกเล่าของ ‘เชฟฟิน’ - สุภรดี ศิวพรพิทักษ์ เจ้าของ Chefu Town สตูดิโอสอนทำอาหารสำหรับเหล่าเชฟตัวน้อย ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมและเรื่องราวจากการเฝ้ามองเด็กๆ