City Tales | ตลาดนัดสตรีทฟู้ดไทยในสวน ที่คนเยอรมันยืนยันว่านี่คือประสบการณ์แบบเบอร์ลินเนอร์

เคยให้คำมั่นหมายว่าจะไม่เข้าร้านอาหารไทยหากไม่จำเป็น จะไม่หอบหิ้วเครื่องปรุงอาหารไทยมาเต็มกระเป๋าเดินทาง อาจทำเองบ้างเมื่ออยาก แต่ในโอกาสทั่วไปจะลิ้มลองอาหารของประเทศนั้นๆ ให้ได้มากที่สุด บอกตัวเองว่ามาทั้งทีก็น่าจะลิ้มรสชาติอาหารของเขา ไม่เอาความเคยชินในรสเครื่องเทศเป็นเครื่องยึดติดจนไม่ได้ประสบการณ์นั้นๆ เต็มที่ แล้วคำมั่นหมายก็แหลกสลายไปในเบอร์ลิน เมื่อเพื่อนเยอรมันชวนไป ‘สวนสาธารณะไทย’ ซึ่งเพื่อนยืนยันว่านี่แหละประสบการณ์แบบเบอร์ลินเนอร์

thai park

 

     ขุดตัวเองออกจากที่นอนในสายวันอาทิตย์ แล้วนั่งรถไฟข้ามไปฝั่งตะวันตกของเบอร์ลิน สู่ Preussenpark สวนสาธารณะประจำย่านนี้ที่ Thaiwiese (Thai Park) ตั้งอยู่ เมื่อเดินออกมาจากสถานี Fehrbelliner Platz จะเจอตลาดนัดขายของเก่าที่ข้าวของบางชิ้นเกือบดึงดูดเราเข้าไปในแผงสินค้าก่อนถึงเป้าหมาย จนเพื่อนต้องคอยลากออกมา เพราะกลัวว่าถ้าไปช้าจะไม่ได้ที่นั่งดีๆ ในสวนไทย

     ถึงกับออกปากแซวเพื่อนว่าตลกดีเหมือนกันนะ ที่เราคนไทยถูกดูดด้วยสินค้าวินเทจของชาวเยอรมัน ในขณะที่พวกเขาถูกดึงดูดด้วยอาหารบ้านๆ จากเมืองไทย

     เดินออกจากตลาดนัด เข้าสวนไปสักพัก จะพบกับสวนสาธารณะร่มรื่น มีคนมานอนเล่น เล่นฟริสบี้ นอนอ่านหนังสือ ไม่เห็นวี่แววสวนไทยแต่อย่างใด ต้องเดินต่อไปอีกสักพัก จึงเริ่มเห็นร่มสีรุ้งสดใส และได้ยินเสียงพูดคุยภาษาไทย ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ ภาพที่ปรากฏยิ่งเป็นภาพประหลาด ราวกับว่า หาดบางแสน (แบบไม่มีหาด) หลุดมาอยู่ใจกลางยุโรป กับฉากคนขายสตรีทฟู้ดกระจายตามพื้น กางร่มสีสันสดใส ท่ามกลางสวนสาธารณะในกรุงเบอร์ลิน

 

thai park

 

     Thai Park เริ่มมาประมาณสิบกว่าปีที่แล้ว จากการรวมตัวกันของกลุ่มคนไทยในเยอรมนีที่มาปิกนิก ทำอาหารแบ่งกันตามสไตล์ไทยๆ พกกันมาทั้งครก สาก เตาปิ้งย่าง จนคนรอบข้างที่ผ่านไปมาเริ่มสังเกตเห็นและขอร่วมวงมื้ออาหาร เรื่องราวของพวกเขาค่อยๆ แผ่ขยาย และกลายเป็นตลาดนัดขายอาหารในท้ายที่สุด ถึงแม้วันนี้ Thai Park จะใหญ่ขึ้นมาก และมีผู้คนหลากหลายเกินกว่าจะแบ่งกันกิน แต่ความเป็นกันเองในบรรยากาศ ความเป็นชุมชนยังถูกรักษาไว้ไม่เปลี่ยนแปลง บ้างแชร์พื้นที่ขายของร่วมกัน ขาก่ายเกินพื้นที่เสื่อกันบ้าง ตะโกนคุยแลกเศษเหรียญ หรือแม้กระทั่งยืมน้ำปลา ของร้านไหนหมดก็แนะนำให้ไปซื้ออีกร้าน ในขณะที่เรายืนถ่ายรูปอาหารสีสันจัดจ้าน เพื่อนเยอรมันก็ยืนถ่ายรูปลังใส่วัตถุดิบที่สองร้านวางของร่วมกัน เป็นภาพคุ้นเคยของคนไทยที่ต่างชาติมักประหลาดใจเสมอ

     เป็นความแตกต่างจากตลาดอื่นๆ ที่ต่างคนต่างขาย ความเป็นกันเองของพ่อค้าแม่ค้าที่หลายคนดูท่าจะรู้จักกันเป็นอย่างดี พลอยทำให้บรรยากาศในสวนดูผ่อนคลาย จนผู้คนในสวนมีท่าทีคล้ายกันตาม แบ่งเสื่อให้กันนั่งบ้าง ให้ชิมอาหารของตนเองเมื่ออีกคนทำท่าลังเลก่อนซื้อบ้าง พอมองด้วยสายตาที่ต่างออกไป ก็พบว่านอกจากอาหารไทยแล้ว น่าจะเป็นท่าทีพึ่งพาอาศัยแบบไทยๆ นี่แหละที่ทำให้ Thai Park เป็นสถานที่พิเศษสำหรับทุกคน

 

thai park

 

     ที่เคยมั่นหมายว่าจะไม่กินอาหารไทยในต่างแดน เพราะอยากจะเรียนรู้วัฒนธรรมอื่นๆ ให้ได้มากที่สุด นอกจากต้องเอาตัวเองไปอยู่ ตามอง หูฟัง ก็มีปากนี่แหละที่ช่วยให้ได้ลิ้มรสวัฒนธรรมผ่านอาหารได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น แต่ Thai Park ก่อให้เกิดความรู้สึกที่ต่างออกไป คล้ายกับได้เดินข้ามประตูพิเศษ เดินทางข้ามทวีปกลับบ้านทันทีที่ก้าวเข้ามาในสวน ได้ยินสำเนียงภาษา หน้าตาผู้คน รสชาติอาหารที่คุ้นเคย คล้ายได้มองเห็นความเป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมที่จากมา

     เมื่อพบเห็นกันจนเคยชิน สายตาอาจไม่เห็นชัดเมื่อมองใกล้จนเกินไป แต่หากเมื่อเอาตัวออกห่าง ปรับเลนส์ระยะให้ไกลขึ้นอีกนิด เอกลักษณ์ของวัฒนธรรมดูจะปรากฏขึ้นชัดขึ้นมาทันตา ทั้งรูป รส กลิ่น เสียง ท่าทียื่นไม้ยื่นมือช่วยเหลือกันแบบนั้นกลับทำให้รู้สึกได้ ‘กลับบ้าน’

 

thai park

 

      ใช้เวลาเดินวนรอบสวนเพื่อเลือกอาหารอยู่พักใหญ่ ก็มานั่งบนเก้าอี้พลาสติกทรงเตี้ยสั่งก๋วยเตี๋ยวต้มยำมานั่งกิน หันไปรอบตัวก็พบว่านอกจากอาหารไทยที่หลากหลาย คนขายและผู้คนในสวนก็ดูจะหลากหลายตามไปด้วย เสียงพูดคุยผสมปนเปกันไปหมดทั้งไทย เยอรมัน อังกฤษ เวียดนาม ปะปนกันไปในพื้นที่เดียว เส้นผัดไทยยืดยาวดูจะเชื่อมต่อผู้คนในบรรยากาศที่อบอวลคล้ายลอดช่องน้ำกะทิหวานๆ นวลๆ ที่ตั้งเรียงรายวางขายอยู่ตรงนั้นได้

     “ได้แล้วลูก” ป้าคนขายยื่นชามก๋วยเตี๋ยวมาให้พร้อมสรรพนามที่เรียกเราอย่างคนในครอบครัว

     ก๋วยเตี๋ยวต้มยำชามใหญ่ เต็มไปด้วยวัตถุดิบหลากหลาย พริกแห้ง ข่า ตะไคร้ คล้ายกับสวนไทยในวันนี้ที่ดูจะกลายเป็นมากกว่าตลาดนัดคนไทยในต่างแดน หากยังกลายเป็น melting pot หม้อหลอมรวมวัฒนธรรม ไม่ต่างจากก๋วยเตี๋ยวต้มยำรสชาติกลมกล่อมและจัดจ้านในชามที่ป้ายื่นให้มา

 

thai park

Share Post
Like 2 View 1289

Author

พชร สูงเด่น

นักศึกษาทุน Erasmus Mundus ด้านการศึกษาเพื่อการพัฒนา กำลังอยู่ในช่วงชีวิตที่ต้องวุ่นๆ สลับไปมาระหว่างนั่งเขียนรายงานในห้องสมุด อบขนมในห้องครัว เรียนรู้นอกห้องเรียนด้วยการเดินทางไปยังเมืองต่างๆ ในยุโรป และการนั่งเขียนบันทึกทั้งหมดส่งมาให้ a day BULLETIN