Love Actually I ฉันคนหนึ่ง เธอคนหนึ่ง เขาคนหนึ่ง… รักสามเส้าระหว่างเราสามคน

Love Actually
14 Mar 2019
เรื่องโดย:

ตินกานต์

เราเคลื่อนที่ไปบนรถส่วนตัว ออกห่างเกาะเล็กๆ ของจังหวัดระนองที่เพิ่งพากันไปหมกตัวข้ามคืน เพื่อนคนหนึ่งอาสาขับกลับ อีกคนนั่งข้างคอยเปิดเพลงตามคำขอของพวกเราไปตลอดทาง ล้วนเป็นเพลงรักที่ล้อมรัดเราเอาไว้ในรถที่แบ่งกันนั่งได้พอดี 5 คน

     เพื่อนของเราคนหนึ่งกำลังอยู่ในความสัมพันธ์ที่ไม่ลงตัว จึงชวนไปนอนเล่นริมทะเล เอาตัวเปียกน้ำ ค้างสายตามองฟ้ากว้าง ขอออกห่างจากต้นเหตุแห่งทุกข์แม้สักพักหนึ่ง แต่เราโตพอที่จะยอมรับได้ว่าความทุกข์ โดยเฉพาะทุกข์ที่เกิดจากรัก มีความสามารถพิเศษ คือมันจะตามตัวเราจนเจอ ต่อให้หนีไปสุดหล้า ต่อให้ดำมิดลงใต้ทะเลลึก เราหนีเงื้อมมือของทุกข์แห่งรักไม่เคยพ้น

     จากริมทะเล กลับขึ้นรถ บนถนนทอดไกล ตัวเราส่ายไปตามทางโค้ง ปัญหารักของเพื่อนยังคาราคาซังอยู่ เพลงรักร้าวจึงถูกเปิด เอาสิ จะเจ็บแล้วก็บี้กันให้ตาย แต่แล้วจู่ๆ เราก็เปลี่ยนเป็นเล่นเกมกันขึ้นมา ฟังเพลงแล้วสรุปออกมาว่าเป็นเรื่องของคนกี่คน สองคนเลิกรักกันเอง หรือมีคนที่สามเข้ามาอีนุงตุงนัง แล้วคนร้องเป็นบุคคลที่หนึ่ง บุคคลที่สอง หรือบุคคลที่สาม

     ความรักไม่สมหวังเพลงแล้วเพลงเล่า เล่าจากปากคนถูกทิ้ง เล่าจากมุมคนกำลังหมดรัก เล่าจากสายตาคนมาก่อน เล่าจากความรู้สึกคนมาทีหลัง เล่าจากหัวใจของคนอยู่ตรงกลาง เพลงไหนถูกเล่าจากปากของบุคคลที่เท่าไหร่ ดูเหมือนว่าคนนั้นเป็นฝ่ายเจ็บที่สุด

     เพลงเจ็บปวดรวดร้าวที่เหมือนจะขยี้ใจใครคนหนึ่งอยู่ ได้กลายเป็นความสนุกของเราทุกคน เพื่อนที่กำลังมีปัญหารักก็ยังร่วมวงเล่นด้วย จากที่ทุกข์อยู่คนเดียวจึงมีเพื่อนร่วมรู้สึก อย่างน้อยก็คนในเพลงที่เรากำลังฟังและวิเคราะห์วิจารณ์กันสนุกสนาน

 

     ฉันนึกถึงบรรยากาศในรถคันนั้น นึกเพลงเพลงหนึ่งที่เราเปิดกัน เพลงที่มีเนื้อร้องว่า “ฉันคนหนึ่ง เธอคนหนึ่ง เขาคนหนึ่ง… เราสามคน” ของ อิทธิ พลางกูร เมื่อรู้ข่าวคบซ้อนของนักร้องชายที่ดันกลายเป็นประเด็นร้อนในสังคมและในกลุ่มไลน์เพื่อน เพื่อนของฉันคนหนึ่งตั้งคำถาม “เรารักคนสองคนพร้อมกันได้เหรอวะ?” ฉันโยนความเห็นลงไปกลางวง “ฉันว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ว่ะแก ทั้งชายและหญิง จะใช่ความรักจริงๆ หรือเปล่าไม่รู้ แต่ความรู้สึกชอบพอพึงใจใครอีกคน แม้จะมีคนรักอยู่แล้วก็ตาม เกิดขึ้นได้กับทุกคนนั่นล่ะ แค่เรื่องนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นกับเราไง”

     ไม่มีใครในกลุ่มไลน์เอ่ยค้าน แต่ก็ไม่มีใครบอกว่าเห็นด้วย

     ไม่ได้จำเพาะเจาะจงแค่รักซ้อนที่เป็นข่าว ฉันเชื่อว่ามนุษย์ไม่ได้ถูกสร้างมาให้รู้สึกรักคนคนเดียวไปทั้งชีวิต แต่เป็นความตั้งใจและเต็มใจของคนคนนั้นที่จะมีรักเดียวมากกว่า อันที่จริง มนุษย์มีความสามารถที่จะรู้สึกกับใครได้อย่างไม่มีจำกัดด้วยซ้ำ หมดรักจากคนนี้ เราสามารถมีรักกับคนใหม่ไปได้เรื่อยๆ แม้กระทั่งสองรักที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ในเวลาเดียวกัน ก็ย่อมเป็นไปได้

     สำหรับฉัน คำว่าสมบูรณ์แล้วในชีวิตคู่ไม่มีอยู่จริง มีแต่ดีที่สุดแล้วและพอแล้วในความสัมพันธ์นั้น ออกจะฟังเห็นแก่ตัวไปสักหน่อย หากบอกว่านั่นเพราะมนุษย์ไม่ได้เกิดมาสมบูรณ์แบบ ขณะที่ความต้องการของเรากลับมีไม่สิ้นสุด คนหนึ่งคนจึงไม่สามารถตอบสนองหรือเติมเต็มกันได้ในทุกความต้องการ นั่นอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่เราต้องมองหาบางอย่างในใครคนใหม่

     แต่ ‘ความรู้สึกรัก’ ใครอีกคน ก็ไม่จำเป็นต้องนำไปสู่ ‘ความสัมพันธ์ซ้อน’ เสมอไป

     บางคนรู้สึก แต่เลือกซุกความรู้สึกไว้เงียบเชียบในใจ ปล่อยให้ล่องลอยเป็นความลับของจักรวาล บางคนรู้สึกแล้วเลือกสานต่อเป็นสัมพันธ์ซุกซ่อน บางคนคบหาอย่างเปิดเผย เดินทางสู่เขตแดนรักสามเส้าอย่างรู้อยู่แก่ใจ เมื่อมีความรู้สึกทับซ้อนจึงอยู่ที่พินิจของบุคคลนั้นว่าจะจัดพื้นที่ให้ความรู้สึกนี้ไว้ตรงไหน

 

     มองตามมาตรฐานสังคม การคบซ้อนจะว่าผิด ก็ผิดเต็มประตู เพราะเป็นความสัมพันธ์ที่คาบเกี่ยวอยู่กับการนอกใจ และบางรายก็ต้องโกหกหมกเม็ดเพื่อไม่ให้กระเทือนถึงความสัมพันธ์ที่มีอยู่ก่อน แต่หากสามคน (หรือมากกว่าสาม) ต่างรับรู้ ตกลง และยอมรับกันได้ ความสัมพันธ์เราสามคนก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ อาจผิดจากความดีความงามในสายตาสังคม อาจขัดต่อข้อกฎหมาย แต่พวกเขาไม่ได้กระทำความผิดต่อกัน ไม่ว่าความสัมพันธ์นั้นจะมีชายหรือหญิงเป็นบุคคลตรงกลาง

     หรือหากจะมีใครที่ทำผิดต่อใคร ผลของการกระทำจะไล่ล่าตัวคนก่อเหตุจนเจอจนได้ ไม่ต่างจากความทุกข์ที่เกิดจากรัก

     เปล่าเลย… ฉันไม่ได้กำลังปกป้องใครหรือความสัมพันธ์แบบไหน ฉันแค่ยอมรับว่ามนุษย์รู้สึกได้สารพันอย่าง บางความรู้สึกก็ยากจะยั้งใจ เขาถึงว่ากัน ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่คือการชนะใจตนเอง

     ฉันดูการแถลงข่าว และไม่ปฏิเสธว่าเข้าไปอ่านบางความเห็นที่มีต่อกรณีนี้ มีทั้งฝั่งที่วิพากษ์อย่างดุเดือด มีทั้งฝ่ายที่เห็นอกเห็นใจแต่ก็แตกเป็นหลายเสียงว่าใครที่น่าเห็นใจ ใครที่เจ็บที่สุด บุคคลที่หนึ่ง บุคคลที่สอง หรือบุคคลที่สาม
ในความสัมพันธ์อันยาวนานจนน่าคิดว่าต้องมีเรื่องราวที่ดีต่อกันอยู่บ้าง ฉันว่าทุกฝ่ายเจ็บพอกัน น่าเห็นใจไม่น้อยกว่ากัน หากต้องมีใครขอโทษใคร ก็เป็นเขาสามคนที่ต้องขอโทษกัน รับผิดชอบต่อกัน แค่เขาสามคนเท่านั้น

     พอเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในชีวิตของใครคนหนึ่ง ไม่ใช่เนื้อร้องในเพลง มันไม่สนุกเหมือนที่ฉันและเพื่อนเล่นวิเคราะห์วิจารณ์กันในรถวันนั้นแม้แต่น้อย

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

ตินกานต์

ผู้เขียน ‘ดอก รัก’ หนังสือรวมเรื่องสั้น ที่ว่าด้วยผู้หญิง ความรัก และดอกไม้ สำนักพิมพ์ a book Publishing