Homeธนดิษ ศรียานงค์

ธนดิษ ศรียานงค์

นางแบบผู้หญิงวัยรุ่นหน้าตาดูบ้องแบ๊วชวนฝัน กับพื้นหลังที่ถูกฉาบเคลือบสีสันอันสดใสราวลูกกวาด คือสไตล์ที่ถูกถ่ายทอดผ่านมุมมองเบื้องหลังเลนส์ของ ‘อุ๊’ – สุพัตรา หมั่นแสวง หรือช่างภาพสาวที่หลายคนรู้จักเธอในนาม มานีมีใจ และทำให้ใครหลายคนหลงรักงานที่มีเอกลักษณ์ในฉบับสดใสของเธอ      งานอันแสนโดดเด่นที่สะท้อนผ่านมุมมองและฝีมือของมานีมีใจ ได้สร้างกลุ่มผู้ชื่นชอบและติดตามงานของเธอเป็นจำนวนมาก ทั้งในอินสตาแกรมที่มียอดฟอลโลเวอร์กว่าหนึ่งแสนคน และในแฟนเพจเฟซบุ๊กกว่าหนึ่งแสนห้าหมื่นคน

ท่ามกลางแสงสีที่เร่าร้อนฉูดฉาด และเสียงของความคึกคักในย่านสีลมตอนกลางคืน ทำให้พื้นที่นี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ใครหลายคนหลงใหล และมีความทรงจำบางเรื่องเกิดขึ้นในซอยไหนสักซอยของสีลม เราจึงใช้บรรยากาศนี้ในการเดินไปคุยไปกับ ‘เท็น’ - ทศทิศ ด่านขุนทด หนึ่งในนักแสดงจากซีรีส์ Bangkok รัก Stories ตอน ไม่เดียงสา

เมื่อสนามข่าวไหนที่มีนักข่าวสาวนามว่า ‘แยม’ - ฐปณีย์ เอียดศรีไชย ร่วมแจมก็มักจะตกเป็นประเด็นร้อนอยู่เสมอ หิวข่าว ชอบก่อดราม่า ไหนจะยังชอบแย่งซีนนักข่าวคนอื่นๆ อีก ข้อหามากมายขนาดนี้ แม้แต่เธอยังนิยามตัวเองไว้ว่าเป็นนักข่าวที่ตกเป็นข่าวมากที่สุด เจอดราม่ามากที่สุด แล้วก็ถูกด่ามากที่สุด แต่คุณรู้ไหมว่านี่ก็ย่างเข้าสู่ปีที่ 18

หากค้นลึกลงไปในลิ้นชักความทรงจำวัยเด็ก หลายๆ คนคงเคยมีความฝันอยากเป็นลองเจ้าหญิงหรือเจ้าชายในดินแดนมหัศจรรย์อย่างในนิทาน ‘ผึ้ง’ - สาวิตรี ตาปสนันทน์ จึงอาสาเป็นนางฟ้าใจดีที่เนรมิต Bambinista Salon ลักชัวรีซาลอนสาขาแรกในประเทศไทย ที่สานฝันให้หนูน้อยได้ลองมาเป็นเจ้าหญิงในชีวิตจริงด้วยบริการที่หลากหลาย ผสมผสานกับไอเดียการทำธุรกิจที่ตั้งใจจะเติมเต็มความสุขของทุกคนในครอบครัว         “เราไปเจอธุรกิจต้นแบบนี้ที่อิตาลี

“ชีวิตผมทุกวันนี้มีเพื่อคนอื่น ไม่ใช่เพียงเพื่อตัวเอง” ‘เดี่ยว’ - สุวรรณฉัตร พรหมชาติ แท็กซี่จิตอาสา ขับรถรับ-ส่งผู้ป่วยติดเตียงไปโรงพยาบาลมากว่า 23 ปี บอกกับเราอย่างชัดถ้อยชัดคำ ด้วยความหลังครั้งวัยเยาว์ที่ยากลำบาก แต่การได้รับความช่วยเหลือเพียงครั้งเดียวจากชายแปลกหน้า ก็ทำให้ชีวิตเขาพลิกผันและเริ่มส่งต่อความดีตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  

อุบัติเหตุจราจรทางบกนับความสูญเสียทั่วประเทศไทยในปี 2560 จากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ระบุว่า มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 8,727 ราย รวมเป็นมูลค่าความเสียหาย 52,018,356 ล้านบาท นับเป็นตัวเลขสถิติที่น่าใจหาย เหตุการณ์ร้ายแรงเช่นนี้ไม่อาจคาดเดาหรือควบคุม แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้วสุดท้ายก็สร้างความเศร้าโศกเสียใจให้กับญาติมิตรทุกคน พวกเราพอจะทำอะไรที่จะช่วยเหลือเยียวยาจิตใจให้กับผู้สูญเสียได้บ้าง นี่คือคำถามที่เกิดขึ้นในใจของ

ภาพชินตาของชาวกรุงเทพฯ คือรถติดแบบมโหฬารทั้งตอนเช้าออกจากบ้านและตอนเย็นหลังเลิกงาน ปัจจัยที่กำหนดระดับคุณภาพชีวิตของชาวกรุงส่วนใหญ่นั้นขึ้นอยู่กับกิจวัตรในการเดินทางในแต่ละวันว่ามีปริมาณและคุณภาพพอเพียงและดีพอขนาดไหน      สิ่งที่นับว่าอยู่ใกล้ชิดกับผู้คนบนท้องถนนและริมขอบฟุตปาธมากที่สุดก็คือป้ายรถเมล์ ซึ่งบางส่วนก็ดูรกรุงรังไม่เป็นระเบียบ ป้ายประกาศและสัญลักษณ์บอกทิศทางต่างๆ ดูเข้าใจยาก ไม่เป็นมิตรกับผู้ใช้รถประจำทางเท่าที่ควร นี่คงเป็นสิ่งที่คุ้นชินสำหรับเราทุกคน และเป็นปัญหาแค่เศษเสี้ยวหนึ่งของชีวิตคนเมืองที่เรามองข้ามไป แต่ปัญหาเล็กๆ แบบนี้กลับสะดุดตากลุ่มคนหนุ่มสาวรุ่นใหม่ในนาม MAYDAY ที่มองว่ามันคือเรื่องใหญ่และสลักสำคัญ

ความเร่งรีบและเหนื่อยล้ากับสภาพการจราจรที่ติดขัด บนถนนที่คลาคล่ำไปด้วยรถยนต์ ถ้าเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงใดๆ จะมีใครสักคนไหมที่ยอมหยุดรถเพื่อลงไปช่วยเหลือผู้อื่น? ยิ่งถ้าเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ อย่างน้องเหมียวที่ถูกทิ้ง แล้ววิ่งไปวิ่งมาบนถนนอย่างสับสน หวาดเสียวจะโดนรถชน ในสถานการณ์ไม่คาดฝัน ทำให้เกิดฮีโร่ด้วยความบังเอิญ อย่าง ‘เปิ้ล’ - กมลวรรณ ปรีนะถา และ

นักท่องเที่ยวจีนกลุ่มหนึ่งยื่นกล้องมาให้เราพร้อมกับชี้ไปที่กลุ่มคนวัยเก๋า 10 กว่าคนที่กำลังยืนเข้าแถวหน้ากระดานอยู่บริเวณสี่แยกบางลำพู ‘Can we take a photo with you guys?’ พวกเขาไม่ใช่ดาราชื่อดังที่ไหน แต่เป็น ‘กลุ่มสายตรวจจักรยานอาสา’ แห่งสำนักงานตำรวจนครบาลชนะสงคราม กำลังออกปฏิบัติหน้าที่ตรวจตราความเรียบร้อยในเครื่องแบบเต็มยศ แฝงด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง

มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตที่แสดงความซับซ้อนได้ดีที่สุดชนิดหนึ่ง ในแง่นามธรรม มนุษย์มีความคิด ความเชื่อที่หยั่งรากลงลึกในใจเกินใครคาดเดา ในแง่รูปธรรม ร่างกายของมนุษย์ประกอบสร้างจากหน่วยของชีวิตที่ยึดโยงกันเป็นอีกโลกที่ไม่เคยเปิดเผยให้ใครได้เห็น หากไม่พึงใจแหวกล้วงเข้าไปสำรวจ เพราะความซับซ้อนเหล่านี้หรือเปล่าที่ทำให้มนุษย์นิยามตัวเองว่าเป็นสัตว์ประเสริฐ หาใช่สัตว์เดรัจฉานดาษดื่น      เราจะแน่ใจและสามารถเชื่อถือตัวเองได้ดีเทียบเท่ากับคำว่า ‘สัตว์ประเสริฐ’ ได้อย่างไร เพราะดูเหมือนว่าการกระทำบางอย่างที่เราแสดงออกมา (จากความคิดความอ่าน)