Homeปารณ ศรีสุนทร

ปารณ ศรีสุนทร

     เรามักจะชื่นชมคนที่ประสบความสำเร็จ และรู้สึกว่าอยากจะเป็นเหมือนเขาคนนั้น ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องผิด แต่อย่าลืมว่าสมมติคุณอยากเป็นเหมือน Bruno Mars คุณก็เป็นได้แค่ the second Bruno Mars ไม่ว่าคุณจะพยายามจนเหมือนเขาขนาดไหน สิ่งที่คุณได้กลับมาก็คือ คุณไม่ใช่ตัวเอง

     เมื่อครั้งยังเยาว์วัย ใครหลายคนคงเคยมีประสบการณ์กวัดไกวชิงช้า ครื้นเครงกับม้าโยก เพลิดเพลินกับการลื่นไถลสไลเดอร์ วิ่งเล่นในสนามเด็กเล่นกับเหล่าเพื่อนฝูง จนเมื่อเราเติบโตขึ้น ความสนุกเหล่านั้นกลับกลายเป็นเรื่องห่างไกลเราออกไป ทว่าด้วยคอนเซ็ปต์ Butcher’s Playground จะทำให้คุณได้กลับมาสัมผัสกับความสนุกสนานอีกครั้งไปกับการกินเนื้อที่เชฟเล่นสนุก ใช้ส่วนต่างๆ ของวัวรังสรรค์ออกมาเป็นเมนูอาหารและเครื่องดื่มอย่างพิถีพิถัน        การกินเนื้อในร้านสเต๊กเฮาส์ทั่วไป

เราอยากให้คุณลบความเชื่อที่ว่าหนังรางวัลปาล์มทองคำต้องดูยากไปเลย สำหรับหนังเรื่อง Parasite (2019) หรือ ชนชั้นปรสิต ผู้ชมสามารถเสพความบันเทิงได้โดยที่ไม่ต้องอาศัยการตีความ หรือกะเทาะประเด็นปัญหาทางสังคมให้ปวดหัวเพื่อทำความเข้าใจอะไรให้ยุ่งยาก หากพูดกันแบบหยาบๆ อาจจะรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่สมศักดิ์ศรีที่ได้รับรางวัลอันทรงเกียรติจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ เพราะหนังไม่ได้ดูยาก ไม่ต้องปีนบันไดดูเหมือนกับหนังรางวัลอีกเป็นร้อยๆ เรื่องที่เคยมีมา      แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่ง

ระหว่างที่เรายืนสังเกตพฤติกรรมผู้คนอยู่บนรถไฟฟ้า ไม่ว่าเราจะหันซ้ายหรือหันขวา ภาพที่เห็นจนชินตาคงคล้ายๆ กับที่หลายๆ คนพบ นั่นคือผู้คนกำลังจ้องหน้าจอโทรศัพท์มือถืออย่างคร่ำเคร่ง และมีความเป็นไปได้น้อยมากถึงมากที่สุดที่เราจะเห็นใครหยิบหนังสือขึ้นมานั่งหรือยืนอ่านฆ่าเวลาเหมือนแต่ก่อน จนอดสงสัยไม่ได้ว่า หากเราลองยื่นหนังสือดีๆ ให้สักเล่มเพื่อแลกกับการที่ให้เขาหยุดเล่นโทรศัพท์สักพัก ก็มีความเป็นไปได้อย่างสูงว่าเขาอาจเลือกปฏิเสธ ยกเว้นว่าโทรศัพท์มือถือเขาแบตเตอรี่หมด ไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต      ถ้าอย่างนั้นเป็นเพราะอะไรกันนะ