Homeพงศ์ธร ยิ้มแย้ม

พงศ์ธร ยิ้มแย้ม

‘เรียนรู้’ (learn) ‘ศึกษา’ (educate) สองคำที่เรามักใช้สลับไปกันมา หากในพจนานุกรม ได้นิยาม learn ไว้ว่าคือการได้มาซึ่งความรู้หรือทักษะ ในขณะที่ educate นั้นคือการจัดหาเนื้อหาด้วยระเบียบแบบแผนที่ถูกกำหนดไว้ นิยามของทั้งสองคำนี้ได้นำไปสู่ความแตกต่างอย่างชัดเจน ระหว่าง ผู้เรียน (learner) นั้นเป็นผู้กระทำหลักในกระบวนการได้มาซึ่งความรู้นั้น

“ผู้ใหญ่เอาแต่ถามว่าโตขึ้นเด็กๆ อย่างเราอยากเป็นอะไร แต่ไม่มีใครเคยถามว่าแล้วตอนนี้ล่ะ เด็กๆ อย่างเราอยากเป็นอะไร

ขณะที่วงการอาหารบ้านเรากำลังตื่นเต้นและตื่นตัวกับการเข้ามาของมิชลินไกด์ คู่มือร้านอร่อยซึ่งคล้ายเป็นสถาบันรับรองความดี ความงาม ความมีมาตรฐานของร้านอาหารที่มีอายุนับร้อยปี ภาพเชฟในชุดขาวก้าวขึ้นเวทีรับดาวมิชลินกลายเป็นภาพที่คนส่วนใหญ่ในสังคมเชิดชูว่าคือความก้าวหน้าของวงการอาหารไทย      ในขณะเดียวกัน วงการอาหารอีกหลายสัญชาติซึ่งมิชลินด์ไกด์หยั่งรากลึกมานานหลายสิบปี หรืออย่างประเทศต้นกำเนิดอย่างฝรั่งเศสเอง กลับมีการเคลื่อนไหวบางอย่างที่น่าสนใจ เมื่อพ่อครัวแม่ครัวฝีมือดีบางคนเลือกเมินหน้าหนีดาวมิชลิน แล้วสร้างมาตรฐานการรับรองใหม่ๆ ให้ตัวเอง จนเกิดเสียงวิพากษ์ขึ้นประปรายว่าสถาบันรับรองความดีงามของร้านอาหารที่มากกว่ามิชลินไกด์ก็คือ การกล้าหันหลังให้กับมัน  

โลกได้เหวี่ยงสังคมรูปแบบใหม่ให้มาเจอกับคนหนุ่มสาวยุคใหม่ นั่นคือ ‘สังคมไร้เงินสด’ ซึ่งนานาประเทศได้เริ่มต้นเข้าสู่ยุคนี้กันอย่างพร้อมเพรียง บ้านเราก็กำลังกระโจนตามเข้าไปอย่างติดๆ ด้วยการที่สถาบันการเงินต่างก็เปลี่ยนแปลงรูปแบบธุรกรรม ทำให้เงินขึ้นไปล่องลอยอยู่ในอากาศ จับต้องไม่ได้ แต่มันมีอยู่จริง คงมูลค่าเหมือนเดิม โดยสามารถแลกเปลี่ยนหมุนเวียนได้อย่างรวดเร็ว สะดวกสบายเพียงใช้ปลายนิ้ว โอกาสทางธุรกิจจึงเกิดขึ้นตามมามากมาย รายได้และผลกำไรกำลังหลั่งไหลเข้ามา พร้อมกับความง่ายดายในการช้อปปิ้งซื้อหาสินค้า