Homeพชร สูงเด่น

พชร สูงเด่น

     “เขาว่าฝนมันทำให้คนเหงา หรือเพราะฟ้าที่มองช่างว่างเปล่า ความอ้างว้างมันเกิดจากลมหนาว หรือดาวที่มองดูอ่อนแรง…”        เพลงหน้าฝนที่เปิดวนไปมา เนื้อหาไม่คิดถึงรอคอยแฟนเก่าให้กลับมา ก็เหงาร้องหาความรักใหม่ที่ยังมาไม่ถึง        ปรากฏการณ์ฝนมันทำให้คนเหงา ดูจะไม่ใช่เรื่องส่วนตัวเกิดที่ขึ้นกับเราไม่กี่คน หากเป็นปรากฏการณ์สากล เมื่อแอพฯ จับคู่เจ้าใหญ่อย่างทินเดอร์ ออกมาให้สถิติเอาไว้ใช้เป็นทริกว่า ‘สไวพ์’

“คุณทำอะไรหลังหนึ่งทุ่ม?”   คำถามของ ‘โอ๊ต’ - ชยะพงส์ นะวิโรจน์ ผู้ก่อตั้ง Bangkok Swing บนเวที TEDxBangkok เมื่อปี 2016 ดังขึ้นมาอีกครั้ง ในวันที่หนึ่งทุ่มยังนั่งอยู่ที่เดิม จ้องหน้าจอ

“เหนื่อยไหม สิ่งที่เธอทำอยู่ สิ่งที่ฉันได้คอยเฝ้าดู ยิ่งรู้ยิ่งห่วงใย…” พี่เบิร์ดหรือคนรุ่นพ่อแม่เราอาจอยากถามคำถามนี้กับชาวมิลเลนเนียล วัยรุ่นตอนปลาย วัยทำงานกลางคน มนุษย์รุ่นที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นยุคสมัยที่หมดไฟ (burnout) ง่าย แม้ตัวช่วยในการทำงาน ในการใช้ชีวิตจะมีมากมาย แต่ดูเหมือนยิ่งโลกมีวิวัฒนาการไปมากเท่าไหร่ ความกดดันว่าเราต้องพัฒนาตัวเองให้เก่งขึ้นดีขึ้นก็ทวีคูณเพิ่มขึ้นตามกัน ในยุคสมัยที่งานต้องทำ ชีวิตต้องใช้

“โหดร้าย บัดซบ แสนสั้น” นิยามชีวิตที่โทมัส ฮอบส์ (Thomas Hobbes) นักปรัชญาการเมืองตะวันตกที่เชื่อว่าธรรมชาติมนุษย์นั้นโหดร้าย เห็นแก่ตัว มนุษย์จึงจำเป็นต้องมีการทำสัญญาประชาคมเพื่อควบคุมการอยู่ร่วมกัน      ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา ได้หยิบยกคำกล่าวของฮอบส์ขึ้นมาอีกครั้งในการเปิดบทสนทนา ‘ช่วงของชีวิต: อาศรมสี่ในศตวรรษที่

เขาเขยิบตัวใกล้เข้ามา คุณเริ่มต้านทานไม่ไหว โน้มตัวเข้าหา ความใกล้ชิดที่ไม่ได้เตรียมใจ ความรู้สึกถาโถมที่ไม่ได้เผื่อใจไว้ก่อน ในวันที่ความรักบุกพิชิต ความคิดก็กระชากคุณกลับมา ความกลัว กังวล ที่เริ่มทำให้คิดไปว่าหรือนี่จะผิดที่ผิดเวลา กังวลว่าเร็วไปหรือเปล่า เขาคนนี้จะใช่คนนั้นหรือไม่ ต่อจากนี้รักของเราจะเป็นเช่นไร…      just

‘Ik hou van Holland’ ภาพเสื้อยืดปักตัวอักษร ‘ฉันรักฮอลแลนด์’ วางขายอยู่เต็มถนนสายหลัก, สะพานข้ามคลองเล็กๆ ที่มีอยู่แทบจะทุกๆ กิโลเมตร คอยเชื่อมอาคารหน้าแคบทรงสูงประดับกระจกใสบานกว้าง ซึ่งขนาบระหว่างสองฝั่ง, ปลาแฮร์ริงสดๆ เสิร์ฟคู่กับหัวหอมสับและแตงกวาดอง ล้างปากด้วยของหวานเป็นสตรูปวาฟเฟิลวางบนกาแฟร้อนๆ

รู้ตัวอีกที เวลาก็ล่วงเลยกลางปี ครึ่งทางกลางหน้าฝน อากาศมืดๆ หม่นๆ ชวนให้ใจชักหมองๆ ต่างไปจากต้นปีที่เต็มไปด้วยการเฉลิมฉลอง ครั้นจะเฝ้ารอวันหยุดเพื่อปรนเปรอตนเองจากการทำงานมานานตลอดปีก็ยังอีกยาวไกลกว่าจะสิ้นปี - อาการครึ่งๆ กลางๆ งานต้องทำ ชีวิตต้องใช้ เป้าหมายต้องบรรลุของกลางปี ที่คลับคล้ายคลับคลากับชีวิตในวัยกลางคน  

ถ้าร้องไห้กลางสายฝนเป็นฉากเอ็มวีคลาสสิกของเพลงอกหัก ฉากหนีไปร้องไห้ในห้องน้ำก็คงเป็นอีกฉากฮิตที่เราต่างเคยดู และเจอกับตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นเคดี้ (รับบทโดย ลินด์เซย์ โลฮาน) ในหนัง Mean Girls ที่ทานมื้อเที่ยงไปร้องไห้ไปในห้องน้ำโรงเรียนใหม่ที่ไม่มีใครคบ หรือแม้แต่ เฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ ที่ก็ใช้ห้องน้ำเป็นที่แอบไปร้องไห้เหมือนกันหลังจากได้ยินรอนพูดแย่ๆ

Chris Baldwin1 อดีตนักปั่นจักรยานทีมชาติสหรัฐอเมริกา ที่ผันตัวมาเป็นโค้ชนักกีฬาในปัจจุบันบอกเคล็ดลับไว้ว่า หนึ่งในช่วงเวลาที่สำคัญไม่น้อยไปกว่าตารางการซ้อมเข้มข้น ต่อเนื่องสม่ำเสมอ ก็คือช่วงเวลาการพัก ซึ่งเขามักจะจัดให้อยู่ตรงกลางหลังช่วง ‘พีก’ ของตารางการซ้อมในครึ่งแรกที่เพิ่งจบไป เพื่อให้นักกีฬาได้พักเครื่อง รีเซตร่างกาย จิตใจใหม่ก่อนจะเข้าสู่ช่วงการซ้อมถัดไปในครึ่งหลัง      คริสไม่ได้บอกว่ามีสูตรสำเร็จว่าการพักที่ดีควรเป็นอย่างไร

“อย่าบอก, แสดงออกให้เห็น” (show, don’t tell) เทคนิคการเขียนที่ใครหลายคนพร่ำบอก หากไม่เคยมีครั้งไหนที่ข้อความนั้นจะแสดงออกให้เห็นเท่ากับครั้งที่ได้อ่าน จดหมายถึง D. (Lettre à D.) จดหมายฉบับสุดท้ายที่ อ็องเดร กอร์ซ (André Gorz) เขียนถึง