Homeพชร สูงเด่น

พชร สูงเด่น

หน้าตาแบบไหนที่ปรากฏขึ้นเมื่อเอ่ยถึงสหรัฐอเมริกา แคนาดา คิวบา ฯลฯ แล้วหน้าตาแบบไหนกันที่ปรากฏขึ้นเมื่อเอ่ยถึงประเทศเราเอง “หน้าของผู้นำบอกอะไรเกี่ยวกับชาตินั้นได้บ้าง” คือคำถามกว้างๆ ที่ Guney Sokayn ศิลปินชาวเตอร์กิชคิดขึ้นมาหลังการประกาศผลเลือกตั้งในตุรกีที่ทำเอากุมขมับด้วยความไม่เข้าใจ ความสงสัยที่นำไปสู่การสร้างสรรค์ผลงานที่มีชื่อว่า Face of A Nation

Alain de Botton ผู้เขียนหนังสือ The Course of Love เคยกล่าวไว้ว่า นิยายรัก กวี หนังฮอลลีวูด หรืออะไรเทือกนั้น ที่วาดภาพฝันถึงรักโรแมนติกไม่ได้ช่วยให้เรารักได้ดีขึ้น หากกลับทำให้เราเป็นคนรักที่แย่ลง เป็นเครื่องเร่งความเปราะบางในความสัมพันธ์ของยุคนี้

“เมื่อความรักร้องเรียกเธอ จงตามมันไป แม้ทางของมันนั้นจะขรุขระและชันเพียงใด และเมื่อปีกของมันโอบรอบกายเธอ จงยอมทน แม้หนามแหลมอันซ่อนอยู่ในปีกนั้นจะเสียดแทงเธอ และเมื่อมันพูดกับเธอ จงเชื่อตาม แม้เสียงของมันนั้นจะทำลายความฝันของเธอ…”1        อะไรกันเกี่ยวกับความรักที่ทำให้คนเราอดทนซ่อนตัวอยู่ในปีกแม้จะมีหนามแหลมทิ่มแทง ยอมเสี่ยงแม้การเดินตามความรักอาจต้องแลกด้วยความฝันของชีวิต? การหาคำตอบเกี่ยวกับมนต์สะกดของความรักที่ทำให้มนุษย์หลงใหล ศิโรราบยอมจำนนอย่างราบคาบ อาจต้องย้อนเวลากลับไปสักสามร้อยปีก่อนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ช่วงเวลาที่แนวคิดโรแมนติก (Romanticism) ได้ก่อตัวขึ้น… และเป็นจุดเริ่มต้นของความสับสน

ภาพของอาคารสีพาสเทลตัดกันตั้งเรียงรายอยู่ข้างท่าเรือเก่าแก่ของโคเปนเฮเกน หนึ่งในนั้นคือบ้านของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘ราชาแห่งเทพนิยาย’ อย่าง ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน (Hans Christian Andersen) ซึ่งเป็นภาพที่เราเคยเห็นครั้งแรกเมื่อได้รับโปสต์การ์ดจากเพื่อนทางจดหมายชาวเดนิช ในสมัยการเขียน pen pal ยังเป็นที่นิยมสำหรับการใช้หาเพื่อนต่างชาติและฝึกภาษาอังกฤษ  

กระแส #10yearchallenge ที่ผ่านมา ไม่รู้มีใครสังเกตเหมือนกันไหมว่านอกจากเสื้อผ้า หน้าตา บุคลิกท่าทางที่ต่างไปในรูปถ่ายเปรียบเทียบคนหนึ่งคนในช่วงเวลาสองวัยนั้น มันหาใช่สิ่งที่ห่อหุ้มภายนอกเหล่านั้นไม่ที่ทำให้เรารู้สึกว่าคนคนนั้นมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป มองไปมองมา จนพบความคล้ายกันอย่างหนึ่งว่ามันไม่ใช่แค่สิ่งภายนอกที่หลอกล่อสายตา หากเมื่อมองดูให้ลึกจะพบว่ามันคือ ‘แววตา’ ของคนคนนั้น ที่ทำให้คนหนึ่งคนเปลี่ยนไป ราวกับไม่ใช่คนเดิม      ‘Eyes

ในยุคแห่งการเชื่อมต่อไร้พรมแดน ตั๋วเครื่องบินโลว์คอสต์ การเรียน-ทำงาน-เดินทางต่างประเทศ กลายเป็นเรื่องธรรมดาของชาว ‘มิลเลนเนียล’ ผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรุ่นที่มีพฤติกรรมและมุมมองการใช้ชีวิตต่างไปจากคนรุ่นอื่นๆ รวมไปจนถึงเรื่องความรัก ตั้งแต่วิธีการพบกัน เดตกัน หรือวางเป้าหมายในความสัมพันธ์นั้นร่วมกันอย่างไร      การตกหลุมรักนั้นเป็นเรื่องง่าย หากการมีความสัมพันธ์นั้นไม่ได้ง่ายเช่นการปล่อยตัวปล่อยใจให้รัก ‘รักทางไกล’ รูปแบบความรักที่ใครๆ

ในยุคสมัยแห่งการจัดลำดับ ให้คะแนน หลายครั้งก็แอบเห็นใจประเทศและเมืองต่างๆ ที่ได้ ‘คะแนน’ น้อยกว่าที่ควร เพียงเพราะภาพความจริงไม่ได้สวยงามตามภาพความคาดหวังที่ตั้งไว้ก่อนเดินทางมาถึง ทั้งๆ ที่ถ้าเมืองเหล่านั้นพูดได้ อาจจะแย้งกลับว่า ก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว จะมาคาดหวังแล้วมาผิดหวังกับเมืองเองทำไมเล่า นักเดินทางทั้งหลาย      โคเปนเฮเกนเป็นหนึ่งในเมืองที่ความคาดหวังสูงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้กับสิ่งที่ใครก็ต่างเยินยอกันเหลือเกินกับเมืองและประเทศเดนมาร์กนี้

“The universe isn’t made of atoms, but stories” — จักรวาลไม่ได้ถูกสร้างขึ้นด้วยอะตอม หากถูกสร้างขึ้นด้วยเรื่องราว หนังสือ In Search of Lost

ผ่านปีใหม่มาสักพักแล้ว ยังทำตามปณิธานที่บอกตัวเองไว้ตอนต้นปีได้หรือไม่? ว่ากันว่าเกินกว่า 80% ของผู้คนที่ตั้งเป้าหมายตอนต้นปี ล้มเลิก หรือแม้กระทั่งลืมเลือนเป้าหมายที่เคยตั้งไว้กับตัวเองในวันปีใหม่ตั้งแต่ยังไม่พ้นเดือนแรกของปี กับบรรยากาศเฉลิมฉลองวันหยุดยาวที่ยังคงลอยคว้างในอากาศ ลมเย็นๆ ปลายฤดูหนาวที่ชวนให้บิดขี้เกียจบนเตียงยาวๆ ท้องยังแน่นไปด้วยอาหารตกค้าง บ้างยังปรับตัวให้กลับมาตื่นเวลาปกติไม่ได้ เป้าหมายต่างๆ นานาก็ดูจะต้องรอไปก่อน ผ่อนผันมันไปอีกสักวันสองวัน ปีสองปี…