Homeพรรษิษฐ์ วิชญคุปต์

พรรษิษฐ์ วิชญคุปต์

เมื่อไหร่หนอจันทร์จะงาม ข้าคอยเพราะความโศกเศร้า ข้าครวญถึงคราว คราเมื่อสองเรา รักเฝ้าพะนอต่อกัน

ในช่วงสัปดาห์นี้เรามีอะไรให้ติดตามกันเยอะทีเดียวทั้งเรื่องราววาระแห่งชาติกับบทสรุปนายกรัฐมนตรีคนที่ 30 ที่ได้บทสรุปแล้ว ขณะที่กีฬาเองก็มีให้ชมกันสดอย่าง คือหนึ่ง—ศึกวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก ที่วนมาแข่งขันกันที่กรุงเทพมหานคร รวมทั้งฟุตบอลรายการใหญ่อันทรงเกียรติ ‘ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 47’ ถ้วยรางวัลที่นักฟุตบอลไทยอยากได้แชมป์มากที่สุดอีกรายการ      ทว่าปีนี้ไม่เป็นดังที่แฟนบอลหวังไว้ เราลงสนามพบชาติคู่ปรับในอาเซียนอย่างเวียดนามในฐานะทีมอันดับ 1

‘ศรัทธา’ เป็นเรื่องไม่ควรนำมาล้อเล่น ขนาดศาสนาหรือการเมืองยังเป็นหัวข้อสนทนาต้องห้ามหากไม่อยากมีเรื่องราวใหญ่โต เช่นเดียวกับทีมฟุตบอลอันเป็นที่รัก บางครั้งการเชียร์บอลก็ไม่ได้เป็นแค่เรื่องสันทนาการ แต่มันคือเครื่องมือเติมเต็มชีวิต ไม่ต่างจากจิตวิญญาณ บางครั้งใช้เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวได้ไม่ต่างจากศาสนา      และก็ไม่ต่างจาก ‘เดอะ ค็อป’ สาวกของทีม ‘หงส์แดง’ ลิเวอร์พูล

เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ชื่อนี้อยู่คู่กับฟุตบอลไทยมายาวนานกว่า 3 ทศวรรษ แฟนบอลเคยรู้จักเขาในฐานะกองหน้าดาวรุ่งพุ่งทะยานพาไทยชนะพม่า คว้าแชมป์ซีเกมส์ 1993 ประสบความสำเร็จมายาวนานรั้งอันดับ 10 ของโลก ในฐานะผู้เล่นที่ยิงประตูมากที่สุดในสีเสื้อทีมชาติจากการบันทึกของ Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation

มันเป็นความรู้สึกยากเกินบรรยาย ไม่มีน้ำตา เป็นความว่างโหวง คล้ายกำลังฝัน ‘โปรโม’ - โมรียา จุฑานุกาล รู้สึกแบบนั้น ในวันที่เธอปลดล็อกคว้าแชมป์ LPGA Tour มาครองได้สำเร็จนับตั้งแต่เทิร์นโปรเมื่อปี 2012 กับรายการ

Bodyslam ไม่ใช่คนแปลกหน้าของ a day BULLETIN ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา เราพบเจอและพูดคุยกับพวกเขามาหลายครั้ง แต่ละครั้งก็ได้แลกเปลี่ยนความคิดและเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จากคนหนุ่มทั้งห้านี้ได้เสมอ ราวกับว่าเราต่างก็กำลังเติบโตและเปลี่ยนผ่านช่วงวัยไปพร้อมๆ กัน จากจุดเริ่มต้นที่เต็มไปด้วยอุปสรรค วงร็อกก่อร่างสร้างขึ้นด้วยพลังใจยิ่งใหญ่อย่างน่าเหลือเชื่อ และเรี่ยวแรงของสองมือสองเท้าว่างเปล่าที่ปีนป่ายและย่างก้าวตามความฝัน พาชีวิตไปให้ถึงจุดหมายปลายทางที่วาดหวัง ครั้งหนึ่ง