Homeวุฒิชัย กฤษณะประกรกิจ

วุฒิชัย กฤษณะประกรกิจ

ก่อนเข้านอน การเปิดยูทูบหรือคลิปวิดีโอในเฟซบุ๊ก สไลด์หน้าจอไล่ดู see also หรือพวก more like this ไปเรื่อยๆ บางทีก็อาจจะทำให้ได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเราเอง ผมมักจะเริ่มต้นจากการเปิดยูทูบ แล้วคลิกดูเทรเลอร์หนังแอ็กชันเรื่องใหม่ชนโรง ต่อมามันจะนำพาให้ลอยล่องเรื่อยเปื่อยไปในกระแสของคลิปรวมฉากแอ็กชันเด็ดๆ ของหนังเรื่องอื่นๆ หลังจากนั้นผมก็จะเริ่มกวาดตามองหาอะไรที่น่าสนใจกว่า

เวลาผ่านไปแถวสามย่าน ผมมักจะนึกถึงร้านหมง มันเป็นร้านอาหารตามสั่งตั้งอยู่ในตึกแถวเก่าๆ ตรงบริเวณที่ตอนนี้กลายเป็นตึกจามจุรีสแควร์ไปแล้ว สมัยที่ยังเป็นนิสิตอยู่ชั้นปีแรก แต่ละวันที่พวกเรามามหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะมาเรียนหรือแค่มานั่งเล่นก็ตาม จะผ่านพ้นไปอย่างสมบูรณ์แบบไม่ได้ ถ้าไม่ได้ยกโขยงกันมาปิดท้ายวันด้วยมื้อเย็นแบบเต็มสูตรที่ร้านนี้      สั่งกับข้าวกันคนละอย่างสองอย่าง ต้มยำไก่ ไข่เยี่ยวม้ากะเพรากรอบ ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์ ฯลฯ และเมนูที่ขาดไม่ได้เลยคือไข่ระเบิด

ในงานสัปดาห์หนังสือครั้งที่ผ่านมา a day BULLETIN แวะไปเยี่ยมเยียนบูธสำนักพิมพ์ openbooks เราได้พบเจอกับ ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา ที่ยืนรอต้อนรับแฟนคลับนักอ่านของเขาตรงนั้นแทบจะทุกวันและทั้งวัน เขาเชื้อเชิญให้เข้าไปนั่งจิบชาจีนและสนทนากันอยู่พักใหญ่ ทำให้เราได้เห็นมุมจากภายในเมื่อมองออกไป หนุ่มสาวนักอ่านเดินพลุกพล่านผ่านไปมา ด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความฝันและความหวังต่ออนาคตที่ดีขึ้นของตัวเองและสังคมไทย และที่น่าสังเกต ในรอบหลายปีที่ผ่านมา

หลายคนไม่ชอบหนังสือแนวพัฒนาตัวเอง (Self-help) อาจจะถึงขั้นดูถูกดูแคลนมันเลยด้วยซ้ำ เพราะรู้สึกว่าไร้สาระ เคยอ่านหลายเล่มแล้วก็ไม่เห็นว่าได้อะไรขึ้นมา มีบางคนกล่าวว่า ‘หนทางเดียวที่คุณจะร่ำรวยจากหนังสือแนวนี้ ก็คือการเขียนออกมาขายซะเองเลย’         ซึ่งไปๆ มาๆ ผมคิดว่าคำกล่าวนี้มีความถูกต้องอย่างมาก ด้วยตรรกะที่ค่อนข้างจะย้อนแย้ง ว่าเพราะอะไรน่ะเหรอ?

‘ว่าน’ - ธนกฤต พานิชวิทย์ เปิดประตูบ้านออกมาต้อนรับเรา พร้อมกับเสื้อเชิ้ตฮาวายและกางเกงขาสั้น เขาบอกว่าวันนี้เป็นอีกหนึ่งวันทำงานที่เขารู้สึกสุขใจและผ่อนคลาย      บ้านหลังใหม่กำลังต่อเติมเสริมขึ้นมาจากบ้านหลังเดิมของครอบครัว ว่านพาเราเดินผ่านส่วนต่างๆ กองกีตาร์วางเรียงราย เครื่องเล่นแผ่นเสียงวินเทจ ทีวีจอยักษ์ และโซฟากว้างใหญ่ที่เอาไว้ชวนเพื่อนฝูงมาสุมหัวเล่มเกมกันตามสไตล์หนุ่มที่ยังรักษาความเป็นเด็กไว้ภายในอยู่เสมอ ตัดสลับกับส่วนที่จัดเตรียมไว้ให้พ่อแม่ยามเกษียณ

20 ปีในวงการสื่อด้านไอที ยาวนานมากจนทำให้หลายคนเรียก ‘หนุ่ย’ - พงศ์สุข หิรัญพฤกษ์ ว่าเจ้าพ่อไอที ตั้งแต่ยุคพีซีเครื่องใหญ่ยักษ์กับอินเทอร์เน็ตความเร็วไม่กี่ kbps มาจนถึงยุคของสมาร์ตโฟนบนฝ่ามือที่เชื่อมต่อด้วยความเร็วมากขึ้นเป็นพันเท่า บทเรียนสำคัญที่เขาได้มาจากการทำงานอันเนิ่นนาน เติบโตท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงและรวดเร็ว คือการปรับวิถีชีวิตและการทำธุรกิจ ให้สอดคล้องและมีความยั่งยืนไปกับเทคโนโลยีใหม่ๆ

“จะไปเซเว่น มีใครเอาไรมั้ย?” พอตกบ่ายหน่อย ความง่วงเหงาและความรู้สึกเบื่อหน่ายต่องานที่อยู่ตรงหน้า ก็ทำให้ทีมเรารวมตัวกันเดินเตร็ดเตร่ออกไปร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย หาซื้อขนมกรุบกริบและเครื่องดื่มเย็นๆ จนกลายเป็นกิจวัตรของวันทำงานไปแล้ว      ในยุคสมัยของเรา ความทุกข์ยากของชีวิตนั้นไม่ใช่ภัยคุกคามที่มาจากโลกภายนอก ไม่มีสงคราม โรคระบาด ความอดอยากแร้นแค้น แต่มันกลับเป็นความรู้สึกเบื่อหน่าย ในยุคสมัยแห่งความสะดวกสบาย ความมั่นคงปลอดภัย

ช่วงงานสัปดาห์หนังสือฯ ที่ผ่านมา ผมไปยืนรอแจกลายเซ็นที่บูธของสำนักพิมพ์อะบุ๊กส์ แล้วรู้สึกมีความสุข มีกำลังใจในการทำงานเขียนต่อไป      มีเรื่องที่ผมชอบเล่าให้เพื่อนๆ ฟังว่าเมื่อสิบกว่าปีก่อนตอนที่ออกหนังสือเล่มแรกในชีวิต ผมเคยไปแจกลายเซ็นแบบนี้เหมือนกัน และตอนนั้นมีคนมาให้ผมเซ็นแค่ 1-2 คน ในตลอดหนึ่งชั่วโมงที่ยืนรอคอยอย่างกระสับกระส่าย มีงานสัปดาห์ฯ บางปีที่ไปเป็นวิทยากรบรรยายหรือได้เปิดตัวหนังสือ