Homeวุฒิชัย กฤษณะประกรกิจ (Page 2)

วุฒิชัย กฤษณะประกรกิจ

เรานัดเจอ สมบัติ บุญงามอนงค์ หรือ ‘หนูหริ่ง’ หรือ ‘บ.ก. ลายจุด’ ที่มูลนิธิกระจกเงา เขาและทีมกำลังทำงานรับบริจาคและคัดแยกหนังสือนำส่งไปให้โรงเรียนในต่างจังหวัด ดูเป็นงานแบบเอ็นจีโอธรรมดาๆ ตรงหน้าที่เขาพอจะทำได้ในตอนนี้ โดยที่ภายในใจยังคงคุกรุ่นและอยากจะสร้างสีสันให้กับการเมืองในภาพใหญ่ เขาเป็นเอ็นจีโอมาตลอดทั้งชีวิต และร่วมเคลื่อนไหวการเมืองมาหลายช่วงเวลา

บนสนามของการแข่งขันทางการเมืองก่อนการเลือกตั้ง ไพบูลย์ นิติตะวัน ผู้ก่อตั้งและหัวหน้าพรรคประชาชนปฏิรูป กลายเป็นบุคคลที่ได้รับความสนใจจากใครหลายๆ คน รวมทั้งพื้นที่สื่อ ด้วยบุคลิกเฉพาะและลีลาการปะทะคารมระหว่างดีเบตด้วยคำพูดประจำตัวว่า “แล้วมันผิดตรงไหน” ซึ่งเขาเลือกใช้เป็นคำตอบเพื่อถามย้อนเมื่อถูกท้วงติงถึงแนวคิดและแนวทางที่ยึดถือ ตั้งแต่การน้อมนำหลักคำสอนของพระพุทธเจ้ามาปฏิบัติเพื่อการทำงานด้านการเมือง ไปจนถึงการสนับสนุนพรรคการเมืองที่สืบทอดอำนาจเผด็จการทหาร      ในฐานะผู้ก่อตั้งและหัวหน้าพรรคเขาคือผู้เล่นใหม่ แต่ถ้าในสนามของการเมืองไทย

'คนหนุ่มสาวที่ไม่เป็นลิเบอรัลนั้นไม่มีหัวใจ คนแก่ๆ ที่ไม่เป็นคอนเซอร์เวทีฟนั้นไม่มีสมอง' คำคมตลกๆ นี้อาจจะฟังดูเหมารวม และโอเวอร์ซิมพลิฟายด์ทรรศนะทางการเมืองของคนต่างวัย แต่ถ้าคุณได้มาทำงานเป็นสื่อมวลชนในเทศกาลเลือกตั้งอย่างตอนนี้ และได้ออกเดินสายสัมภาษณ์ผู้คนหลากหลายวัยที่เป็นนักการเมืองและผู้ที่เกี่ยวข้องกับประเด็นทางสังคมต่างๆ ก็จะพบเลยว่าคำกล่าวติดตลกนี้เป็นจริงอยู่ไม่น้อย      ตลอดเดือนที่ผ่านมา ผมได้พบปะกับนักการเมืองรุ่นเก่าๆ ที่ช่วงนี้กำลังโดนคนหนุ่มสาวโห่ฮาและด่าทอในโซเชียลมีเดีย มาบอกเล่าถึงเรื่องราวโลดโผนโจนทะยานในชีวิตวัยหนุ่มสาวของเขา ว่าเคยยืนหยัดต่อสู้เผด็จการ หรือขัดขืนกฎระเบียบเคร่งครัดของสังคม

ข่าวอาชญากรรมที่ปรากฏให้เห็นกันมากขึ้นในแต่ละวัน ทำให้ชนชั้นกลางตื่นตระหนกและฉุกคิดได้ว่าโลกภายนอกนั้นกำลังโกลาหลวุ่นวาย อีกไม่นานมันคงจะถล่มลงมาใส่ครอบแก้วแห่งความหรูหราสะดวกสบาย ทะลวงผ่านเขตแดนรั้วแห่งความปลอดภัยของเราเข้ามา      ข้างนอกนั่น ที่ซึ่งอยู่นอกเหนือไปจากการรับรู้และแวดวงของเรา มีคนอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งเราไม่ตระหนักถึงการดำรงอยู่ของพวกเขามาก่อน มีวิถีชีวิตและชุดความคิดที่แตกต่างไปจากเราราวฟ้ากับดิน เหมือนอยู่กันคนละโลก เรามักจะใช้คำเหมารวมเรียกพวกเขาอย่างดูถูกดูแคลนว่า พวกตลาดล่าง      ในแต่ละวันๆ ฟีดส์ในโซเชียลมีเดียของเราจึงดูเขย่าขวัญมากขึ้นๆ

พอเข้าสู่ช่วงการหาเสียงเลือกตั้ง ก็ได้เห็นพรรคการเมืองต่างๆ จัดทีมออกมาปราศรัยแสดงวิสัยทัศน์และร่วมดีเบตตามเวทีต่างๆ ผมคอยติดตามดูข่าวสารด้วยความเมามัน แต่ผ่านไปสักพักก็เริ่มนึกสงสารและเห็นใจพวกนักการเมืองที่เป็นคนแก่ เพราะเห็นได้ชัดว่าพวกเขาพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง ทัศนคติหลงยุคและหลุดโลก โต้ประเด็นอะไรไม่ได้ บางทีก็แสดงอารมณ์หงุดหงิดฉุนเฉียว มีบางคนถึงขนาดปฏิเสธไม่มาร่วมงาน      ถ้าคุณเคยเห็นภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์สมองของคนแก่ก็จะเข้าใจ ยิ่งถ้าเอาผลเอกซเรย์แต่ละปีๆ มาดูเทียบกันก็จะยิ่งเห็นชัดว่า โพรงสมองของเขาขยายกว้างและถูกแทนที่ด้วยน้ำไขสันหลัง

สิ่งสำคัญที่สุดและเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผู้คนอยู่ร่วมกันท่ามกลางความแตกต่างคือ Empathy ความเข้าใจและความเห็นอกเห็นใจกัน บ่อยครั้งแค่ไหนที่คุณอ่านข่าวร้ายๆ แล้วด่วนตัดสินราวเป็นผู้พิพากษา นำไปสู่แบ่งแยกพวกเขาและเรา และบ่อยครั้งแค่ไหนที่การแบ่งแยกนี้พัฒนากลายเป็นความโกรธหรือเกลียดชัง จนคุณแสดงด้านมืดภายในใจออกมา ด้วยการด่าทอสาปแช่งคนที่คุณไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเข้าใจเงื่อนไขชีวิตทั้งหมดของเขา      นำความใจดีของคุณกลับมา จุดประกายแสงสว่างในใจอีกครั้ง ด้วยการทำความรู้จักกับ ‘ป้ามล’

เราถามกันตลอดว่า ทำไมประเทศไทยยังเป็นประเทศกำลังพัฒนา เมื่อไหร่จะกลายเป็นประเทศที่พัฒนาสักที เห็นได้ชัดว่าเราต้องการให้ประเทศพัฒนาก้าวไกล รวดเร็ว มีประสิทธิภาพ จนมีความเชื่อที่ว่า เราต้องการผู้นำเพียงคนเดียวที่สามารถคิดแทนและสั่งการทุกคนอย่างเด็ดขาด แต่นั่นเป็นความเชื่อที่เป็นไปไม่ได้จริง ไม่มีคนเก่งที่สุดที่คิดถูกทุกอย่างในตัวคนเดียว      ‘ช่อ’ – พรรณิการ์ วานิช

ควรจะรู้สึกอย่างไร เมื่อเราต้องใช้ชีวิตอยู่กับสารพิษไปอีก 2 ปี เพราะกรรมการวัตถุอันตรายมีมติด้วยคะแนน 16 ต่อ 5 เสียง ไม่ยกเลิกสารพาราควอต หรือสารเคมีกำจัดวัชพืชที่ใช้ในการเกษตรกับพืช 6 ประเภท ได้แก่ ยางพารา

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ทีมเราได้ไปพบปะพูดคุยกับนักการเมืองจากหลายพรรค เพื่อเตรียมทำ a day BULLETIN ฉบับพิเศษ รวบรวมเนื้อหาข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์การเมืองไทย ที่น่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้มีสิทธิลงคะแนนเสียงในช่วงปลายเดือนมีนาคมนี้      ประเด็นหนึ่งซึ่งพรรคการเมืองส่วนใหญ่พูดตรงกันก็คือ รู้สึกเป็นห่วงคะแนนเสียงของตัวเองที่มาจากกลุ่มคนรุ่นใหม่ ช่วงอายุ 18 ปีขึ้นไปจนถึงช่วงวัยเริ่มต้นทำงาน

ตั้งแต่เดย์วันที่พวกเรามาประชุมวางแผนกันเรื่องต้นฉบับบทความชุด Love Actually ในนิตยสาร a day BULLETIN ผมก็เดาได้เลยว่ามันจะต้องออกมาดี และได้รับความนิยมจากคนอ่าน เพราะเรื่องความรักความสัมพันธ์นั้นเป็นหนึ่งในส่วนประกอบที่สำคัญในชีวิตของเรา ลองนึกดูสิ ว่าเวลาเราไปหาหมอดู มันมีอยู่เพียงไม่กี่เรื่องหรอกที่เราจะต้องถามแน่ๆ ก็คือการงาน การเงิน สุขภาพ และเรื่องสุดท้ายที่ขาดไม่ได้เลย