ตั๊บ ธนพัฒน์ ผู้สร้างสรรค์ The Quarry สถาปัตยกรรมไม้ไผ่ ดีไซน์สุดมันที่งาน Wonderfruit

The Guest
6 Dec 2017
เรื่องโดย:

มิ่งขวัญ รัตนคช, พัทธมน วงษ์รัตนะ

จากความหลงใหลในงานไม้ไผ่ของ ‘ตั๊บ’ – ธนพัฒน์ บุญสนาน สถาปนิกหนุ่มเจ้าของบริษัท ธ.ไก่ชน ผู้นำวัสดุแสนเรียบง่ายที่หลายคนมองข้าม มาเพิ่มเอกลักษณ์ผ่านการผสมผสานวัสดุจากธรรมชาติ ภูมิปัญญาท้องถิ่น เข้ากับเทคนิคการออกแบบ เกิดเป็นงานดีไซน์สุดมัน ณ งาน Wonderfruit เมื่อปีที่แล้วอย่าง The Quarry สถาปัตยกรรมที่สามารถผูกโยงความเป็นไทยเข้ากับการดีไซน์แบบสากลได้อย่างลงตัว

Quarry

 

Wonderfruit Festival…

        ผลงาน The Quarry ที่งาน Wonderfruit เมื่อปีที่แล้ว (2016) ซึ่งโจทย์คือพื้นที่นี้จะต้องเป็น dance hall คล้ายๆ ผับกลางแจ้ง บริเวณที่ตั้งแม้จะอยู่ในงานวันเดอร์ฟรุต แต่ก็นับว่าปลีกวิเวกจากส่วนอื่นของงานพอสมควร ดังนั้น ในช่วงกลางวันที่นี่จะเงียบสงบ ซ่อนตัวเป็นหลุมกว้างๆ อยู่ในป่า ผมจึงวางคอนเซ็ปต์การออกแบบให้ The Quarry เป็นเหมือนต้นไม้ประหลาดซึ่งไม่มีอยู่จริงโผล่ขึ้นมาท่ามกลางแมกไม้ เพื่อให้กลมกลืนไปกับผืนป่าโดยรอบ ทุกขั้นตอนเราทำด้วยระบบงานสถาปัตยกรรม มีการสเกตช์ เขียนแบบ ทำดรออิ้งขึ้น 3D โดยใช้ระบบ modular เพื่อแก้ปัญหาเรื่องข้อจำกัดในเรื่องการขนส่ง และระยะเวลาในการก่อสร้างที่มีอยู่จำกัด โดยแต่ละ modular จะทำเสร็จมาจากโรงงาน เพื่อขนมาที่งานวันเดอร์ฟรุต จากนั้นจึงค่อยกางออกและประกอบกันเป็นต้นไม้ที่สมบูรณ์

มากกว่าผลงาน 3 มิติ…

        สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกทึ่งมากคือครั้งนี้เราได้ร่วมงานกับนักออกแบบแสงชาวญี่ปุ่น ซึ่งมาช่วยเพิ่มลูกเล่นของแสงไฟในช่วงกลางคืน โดยเขาใช้เลเซอร์และไฟสีต่างๆ สาดลงบน The Quarry ทำให้เกิดมิติมากขึ้น ชิ้นงานภายใต้การจัดแสงของเขาจึงไม่ได้เป็นแค่ 2-3 มิติอีกต่อไป ด้วยลูกเล่นของแสงสามารถทำให้งานของเราหายไปได้ ปรากฏขึ้นมาแค่ครึ่งอันก็ได้ ตรงจุดนี้ทำให้ผมคิดว่าประสบการณ์ของคนที่เข้ามาสู่ The Quarry ในช่วงกลางวันจะรู้สึกถึงความสงบ กลมกลืน และสวยงามอย่างนิ่งเงียบ ต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับสีสันในช่วงกลางคืน

 

Quarry

ระยะทางที่ไปได้ไกลกว่าคนอื่น…

        คนมักจะสงสัยว่า ธ.ไก่ชน ทำอะไรกันแน่ เป็นสถาปนิก ผู้รับเหมาก่อสร้าง หรือศิลปิน อาจเพราะเราสามารถออกแบบจากนั้นก็ก่อสร้างโดยใช้ไม้ไผ่ที่ผลิตได้เองแบบครบวงจร จุดนี้ทำให้เราสามารถทำงานไปได้ไกลกว่าคนอื่น เพราะจบงานได้ด้วยตัวเอง ซึ่งให้ความสนุกและความท้าทายที่แตกต่างกัน เราทำงานร่วมกับคนอื่นเยอะ ออกแบบเพื่อให้คนอื่นสร้างก็มี หรือคนอื่นออกแบบแล้วเอามาให้เราสร้างก็มีเช่นกัน

บริษัทคนไทยทำไมต้องชื่อฝรั่ง…

        เราเป็นคนไทย ก่อตั้งบริษัทไทย ใช้ไม้ไผ่ไทย ไม่มีความจำเป็นเลยที่จะต้องใช้ชื่อภาษาอังกฤษ ชื่อไทยมีเอกลักษณ์ จำง่าย โดยเฉพาะชื่อ ธ.ไก่ชน มีไก่ชนเป็นสัญลักษณ์ ยืนอยู่อย่างสง่าบนโลโก้บริษัท ซึ่งแรงบันดาลใจของชื่อก็มาจากร้านที่ประกอบกิจการสมัยก่อน ที่ฟังครั้งเดียวแล้วติดหูแน่นอน อย่าง ส.กิจเจริญ ช.การช่าง มีครั้งหนึ่งไปซื้อของแล้วให้ทางร้านเขียนใบกำกับภาษี ครั้งแรกเขาฮาลั่นกันทั้งร้านว่าน้องขายไก่หรอ เราก็ตอบกลับไปอย่างภูมิใจว่าเป็นบริษัทรับออกแบบครับ

 

สร้างแบรนด์คือการพลิกแพลงหลายตลบ…

        เราเคยไปออกรายการโทรทัศน์ เขาบอกว่าถ้าไม่เปลี่ยนชื่อบริษัทอย่างไรก็ไปไม่รอด เพราะอ่านชื่อแล้วไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำอะไร คือหนังสือระบบการตลาด เส้นทางรวย สอนสร้างแบรนด์ต่างๆ ถ้าอ่านแล้วทำตามเขาเป๊ะๆ แล้วประสบความสำเร็จทุกแบรนด์ ก็คงรวยกันทั้งประเทศแล้ว สิ่งเหล่านั้นคือหลักการพื้นฐาน ซึ่งสามารถพลิกแพลงได้หลายตลบ ขึ้นอยู่กับตัวเราเอง ดูอย่าง Apple สิ ชื่อเป็นผลไม้แต่ขายเทคโนโลยี

เสน่ห์อันหลากหลายที่มีความเฉพาะตัว…

        เราทำงานไม้ไผ่อยู่แล้ว แต่เมื่อถึงจุดหนึ่งก็เริ่มรู้สึกว่าถ้าทำไม้ไผ่อย่างเดียวมิติของงานจะค่อนข้างแบน อย่างผลงาน 3 ชิ้นนี้ ได้แก่ Farm Stage, Sharing Neightbourhood และ The Quarry แต่ละชิ้นก็เล่นกับเสน่ห์ของเทคนิคและวัสดุธรรมชาติที่หลากหลาย อย่าง Farm Stage เราใช้ไม้ไผ่มาบวกกับรวงข้าวที่มุงหลังคา หรือ Sharing Neightbourhood เราก็ใช้ไม้ไผ่ผสมผสานกับผ้าฝ้าย โดยดีไซน์ให้เป็นเหมือนแพตเทิร์นที่มาต่อกัน

 

Quarry

ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา…

        ความท้าทายมีอยู่ในการทำงานทุกครั้ง เพราะงานแต่ละชิ้นของเรานั้นไม่เคยซ้ำหรือเหมือนกันเลย ดีไซเนอร์คนอื่นอาจจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในชิ้นงาน แต่ถ้าเอางานของเรามาเรียงต่อกันตั้งแต่รูปแรกยันรูปสุดท้ายก็ไม่รู้เลยว่าเป็นดีไซเนอร์คนเดียวกัน เราทดลองตลอดเวลา เพราะธรรมชาติเปลี่ยนแปลงตลอดเหมือนกัน เราต้องยอมรับความเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นให้ได้

สถาปัตยกรรมกับงานไม้ไผ่…

        ชาวต่างชาติบางคนจะมองว่างานไม้ไผ่เป็นงานชุ่ย เน้นทำเร็ว เสร็จไว ทำไว้แค่ชั่วคราว เดี๋ยวเดียวก็รื้อออก แต่สำหรับเราไม่ใช่ ทุกขั้นตอนต้องเป็นระบบแบบแผนตามหลักสถาปัตยกรรม มีการเขียนแบบ ทำดรอว์อิ้ง ขึ้นภาพสามมิติ ซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมาก็ย่อมแตกต่างระหว่างงานที่ทำแบบมั่วๆ กับงานที่เป็นระบบ

คุณค่าที่มองเห็น…

        ศาสตร์ของการใช้ไม้ไผ่เริ่มต้นที่แถวบ้านเรานี่แหละ ไม้ไผ่เป็นพืชพื้นเมืองที่ขึ้นในเอเชียและอเมริกาใต้ ฉะนั้น ไม่มีทางที่ชาวต่างชาติจะเข้าใจไม้ไผ่ไปได้ดีกว่าเรา ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะมองเห็นคุณค่าของมันหรือเปล่าเท่านั้นเอง

 

Quarry
ภาพ: สิรินทิพย์ พึงจิตติสานติ์
แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

มิ่งขวัญ รัตนคช

เด็กสถาปัตย์ เจเนอเรชันวาย รักการเดินทางสำรวจโลกกว้าง สนใจเรื่องราวเกี่ยวกับการออกแบบเชิงพฤติกรรมมนุษย์ และยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศ เชื่อว่าทุกเรื่องราวสามารถถ่ายทอดผ่านตัวอักษรได้
เรื่องโดย

พัทธมน วงษ์รัตนะ

ผู้หญิงสายชิลที่พาตัวเองมาทรมานในประเทศเจ้าระเบียบอย่างเยอรมนี