#MobFromHome โลกออนไลน์ชุมนุมต่อต้าน #NoCPTPP ปกป้อง ‘มรดกชีวิตชิ้นสุดท้ายที่ต้องรักษา’

Agenda
28 Apr 2020
เรื่องโดย:

พชร สูงเด่น

“มรดกชีวิตชิ้นสุดท้ายที่ต้องรักษา”

        โจน จันได ออกมากล่าวถึงความสำคัญของการจับตาวาระประเทศไทยเข้าร่วมข้อตกลง CPTPP และ UPOV1991 ต่อไป โดยมีเนื้อหาใจความว่าความมั่นคงทางอาหาร คือความมั่นคงของชีวิต และนี่คือ ‘มรดกชีวิตชิ้นสุดท้ายที่ต้องรักษา’ เราทุกคนต้องช่วยกันจับตา ไม่ให้ ‘จักรวรรดินิยมยุคใหม่’ ในรูปแบบบริษัทข้ามชาติมาขโมยไปด้วยการใช้กฎหมายเป็นเครื่องมือ 

        โดยแม้ว่าผู้คนยังต้องปฏิบัติตามมาตรการ Physical Distancing แต่กระแสโลกออนไลน์ก็ได้ออกมาคัดค้านผ่านแฮชแท็ก #MobFromHome #NoCPTPP จนรัฐบาลออกมาประกาศว่าได้สั่งถอนวาระเรื่อง CPTPP ออกจากการประชุมคณะรัฐมนตรีในวันอังคารที่ 28 มิถุนายน 2563 แล้ว

        ทาง a day BULLETIN ได้ถอดเนื้อหา ‘มรดกชีวิตชิ้นสุดท้ายที่ต้องรักษา’ ไว้ ดังนี้

 

 

        “CPTPP คือข้อตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจภาคพื้นแปซิฟิก เป็นข้อตกลงที่จะทำให้เกิดผลกระทบอย่างมากกับคนไทยทั้งประเทศ และผลกระทบที่ผมรู้สึกว่าเรายอมไม่ได้เลยมีอยู่สองอย่าง อย่างแรกก็คือผลกระทบกับยารักษาโรค ถ้าเราเข้าร่วมกับ CPTPP ก็จะทำให้เราเข้าเป็นประเทศอนุสัญญากับ UPOV ด้วย ซึ่งจะทำให้เราต้องซื้อยารักษาโรคในราคาที่แพงขึ้น คนจำนวนมากก็จะไม่สามารถรักษาตัวเองได้

        “นี่คือเรื่องแรกที่น่ากลัว เรื่องที่สองที่น่ากลัวกว่าเรื่องยาก็คือเรื่องเมล็ดพันธุ์ ตามข้อตกลงของ UPOV ประเทศไทยจะต้องออกกฎหมายให้บริษัทข้ามชาติเข้ามายึดครองเมล็ดพันธุ์เราได้อย่างง่ายๆ นี่เป็นเรื่องยิ่งใหญ่ อันตราย และน่ากลัวที่สุด เพราะเมล็ดพันธุ์คือออาหาร อาหารคือชีวิต เรากำลังจะเสียเมล็ดพันธุ์ครั้งสุดท้ายในประวัติศาสตร์คนไทยก็ว่าได้ ตอนนี้เราก็เสียเมล็ดพันธุ์มากอยู่แล้ว และก็มีบริษัทไม่กี่บริษัทที่ครอบครองเมล็ดพันธุ์เกือบทั้งหมดอยู่แล้ว แต่เมล็ดพันธุ์ที่เรามีอยู่ เรายังเก็บ ยังปลูกได้บ้างส่วน แต่ถ้าเราเข้าร่วม เราก็จะต้องออกกฎหมายว่าการเก็บเมล็ดพันธ์คืออาชญากรรม คนที่เก็บเมล็ดพันธุ์อาจถูกจำคุก ถูกปรับเป็นแสน เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องที่ใหญ่มาก เพราะเมล็ดพันธุ์ไม่ควรมีใครยึดครอง เมล็ดพันธุ์เป็นมรดกของชีวิต ทุกๆ ชีวิตบนโลกใบนี้ เป็นมรดกของคน ของสัตว์ ของพืช มันอยู่ร่วมกัน มันไม่ควรถูกใครยึดครอง มันคือทรัพย์สินของทุกชีวิต แต่ตอนนี้เรากลับจะให้บริษัทเข้ามายึดครองเมล็ดพันธุ์ได้นานขึ้น 

        “ทำไมต้องมี UPOV ทำไมต้องมี CPTPP เพราะว่าองค์กรเหล่านี้ คณะกรรมการเหล่านี้ คือตัวแทนของบริษัทข้ามชาติที่มาในรูปแบบของจักรวรรดินิยมยุคใหม่โดยใช้กฎหมายเป็นเครื่องมือให้การปล้นโลกเป็นสิ่งที่ถูกต้องตามกฎหมาย เพราะเมล็ดพันธุ์คือทรัพย์สินของทุกชีวิต มันไม่ควรถูกใครยึดครอง แต่เขาจะมาเขียนกฎหมายว่าให้ใครก็ได้ที่ตกแต่งนิดหน่อยเป็นเจ้าของมันได้ หรือแค่ค้นพบมันก็เป็นเจ้าของมันได้ และเป็นเจ้าของมันได้นานถึงยี่สิบปี 

 

Food Security

 

        “เมล็ดพันธุ์ไม่ใช่สิ่งที่นาย ก. นาย ข. บริษัท ก. บริษัท ข. สร้างขึ้นมาจากความว่างเปล่า มันไม่ใช่นวัตกรรมจากความว่างเปล่า มันเป็นสิ่งที่ปู่ย่าตายายเราพัฒนาคัดเลือกมายาวนานหลายร้อยปีกว่าจะได้ของให้เรากินทุกวันนี้ ปู่ย่าตายายเราพัฒนามาหลายชั่วโคตร แต่อยู่ๆ ก็จะออกกฎหมายว่าบริษัทนี้แค่ตกแต่งใส่ยีนเข้าไปก็เป็นของเขาตลอด ไม่ได้คิดถึงคนที่พัฒนามายาวนาน เราซึ่งเป็นลูกหลาน เราจะใช้ของที่ปู่ย่าตายายเราพัฒนามาเนี่ย เราต้องจ่ายเงินนะครับ ทุกครั้งที่ปลูกต้องซื้อ ทุกครั้งที่กินต้องจ่ายเงิน ใครบังอาจเก็บมีโทษ จำคุกหรือปรับเป็นแสน อันนี้คือสิ่งที่ยอมไม่ได้ นี่คือการล่าอาณานิคมยุคใหม่ แต่ก่อน การล่าอาณานิคมเขาใช้เรือรบ ใช้ปืนใหญ่ออกไปรบประเทศนั้นประเทศนี้ ยึดได้ก็ให้เขาส่งเครื่องบรรณาการมาให้กับผลประโยชน์ที่เขาควรจะได้ ต่อมาเขาก็เห็นว่าการล่าอาณานิคมแบบนี้มันล้าหลัง และเขาก็พบว่าการล่าอาณานิคมแบบนี้มันไร้ประสิทธิภาพ คือเขายึดอินเดียได้ เขาได้ประเทศ แต่เขายึดคนอินเดียไม่ได้ มันจึงเกิดคานธีขึ้นมา เขายึดเวียดนามได้ แต่ยึดคนเวียดนามไม่ได้ จึงเกิดโฮจิมินห์ขึ้นมา 

        “วันนี้มันจึงเกิดจักรวรรดินิยมยุคใหม่ แปลงร่างจากฝรั่งเศส ฮอลันดา โปรตุเกส สเปน อังกฤษ แปลงร่างมาเป็นบริษัท เป็นมอนซานโต เป็นโนวาร์ติส เป็นมิตซุย เป็นไพโอเนียร์ซีด เป็นนู่นเป็นนี่ เต็มไปหมดเลย นี่คือจักรวรรดินิยมยุคใหม่ที่เอาเมล็ดพันธุ์เป็นเครื่องมือ เอากฎหมายเป็นเครื่องมือหลักในการยึดครองเมล็ดพันธุ์ ใช้เมล็ดพันธุ์เป็นอาวุธ ถ้าเขายึดครองเมล็ดพันธุ์ได้ เขาส่งเมล็ดพันธุ์ไปประเทศไหน เขายึดครองประเทศนั้นได้ เหมือนวันนี้ เขาแค่ยึดครองเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดเท่านั้นเอง มันทำให้คนไทยทุกคนไม่ว่าจะอยู่บนดอย ทะเล หรือบนเมือง เราต้องส่งเงินให้เขาทุกวัน เพราะเรากินเมล็ดพันธุ์ทุกวัน แต่มันอยู่ในรูปของน้ำตาล ซึ่งเราไม่รู้สึกตัวว่าเรากินข้าวโพด แต่เรากินทุกวัน มันไม่ใช่อาหารแต่เราก็กิน เราส่งเงินให้เขาทุกวัน จนวันนี้เขารวยล้นฟ้า นี่คือการล่าอาณานิคมยุคใหม่ เราถูกล่าเป็นเมืองขึ้น โดยที่เราไม่รู้สึกตัวว่าเราเป็นเมืองขึ้น มันซับซ้อน ลึกซึ้งจนเราตามไม่ทัน นี่คือเรื่องที่คนส่วนมากไม่เข้าใจ เพราะมันซับซ้อนเกินไป

        “ฉะนั้น วันนี้เขากำลังร่วมมือกับนักการเมือง ข้าราชการบางส่วน เพื่อที่จะผลักดันกฎหมายให้บริษัทเหล่านี้เข้ามายึดครองเมล็ดพันธุ์ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ การสูญเสียครั้งนี้เป็การสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ เขารู้ว่าคนจะลุกขึ้นมาต่อต้าน เขาก็เลยให้ผ่านคณะรัฐมนตรีในช่วงที่เขารู้ว่าคนกำลังหวาดกลัวกับโควิดเพื่อไม่ให้คนสนใจ คราวที่แล้วเขาพยายามจะเสนอกฎหมายตรงนี้ในช่วงมีพระราชพิธีของรัชกาลที่ 9 เพื่อไม่ให้คนสนใจเรื่องนี้ ในขณะที่คนสนใจเรื่องอื่น เขาก็พยายามซิกแซ็กผ่านไปเงียบๆ นี่คือกลยุทธ์ของบริษัทข้ามชาติที่ร่วมมือกับนักการเมือง และข้าราชการบางส่วนที่กำลังปล้นแผ่นดินไทย 

        “เมล็ดพันธุ์คือมรดกชีวิตที่ยิ่งใหญ่ ไม่มีเมล็ดพันธุ์ก็ไม่มีอาหาร ไม่มีอาหารก็ไม่มีชีวิต วันนี้เมล็ดพันธุ์กำลังหายไปจากโลกอย่างรวดเร็ว เพราะบริษัทเหล่านี้กำลังนำเสนอเมล็ดพันธุ์ใหม่ๆ ขึ้นมา ส่งเสริมให้ชาวบ้านปลูก และเบียดพันธุ์แท้ให้หายไป จนวันนี้เกษตรกรแทบไม่มีพันธุ์แท้เหลืออยู่ในมือเลย ทุกคนที่ปลุกผักเพื่อการค้าปัจจุบันต้องซื้อเมล็ดพันธุ์จากตลาดแทบทั้งหมดเลย และเมล็ดพันธุ์เหล่านี้ถูกพัฒนามาให้อ่อนแอ อยู่ด้วยตัวเองไม่ได้ ต้องใช้ปุ๋ย ต้องใช้ยา ต้องใช้ฮอร์โมน ใช้น้ำเยอะขึ้น จนเราต้องลงทุนสูงขึ้นมากๆ จนทำให้เกษตรกรเป็นหนี้ทั่วโลกในปัจจุบัน นี่คือบทเรียนที่เราน่าจะเรียนรู้ได้แล้ว ว่าปัญหาที่ทำให้เราพึ่งตัวเองไม่ได้ ทำให้เราเป็นหนี้ก็คือ เมล็ดพันธุ์ถูกผูกขาด 

        “ความมั่นคงทางอาหารคือการมีเมล็ดพันธุ์ของตัวเอง แต่วันนี้รัฐบาลกำลังจะส่งเสริมให้เมล็ดพันธุ์ไปอยู่ในมือไม่กี่บริษัท นี่คือการขายชาติ 

        “การสูญเสียเมล็ดพันธุ์ยิ่งกว่าการสิ้นชาติสิ้นแผ่นดิน เพราะเมล็ดพันธุ์คืออาหาร อาหารคือชีวิต มีชาติมีแผ่นดิน แต่ไม่มีอาหาร เราอยู่ได้อย่างไร เราจะอยู่ได้อย่างไร

 

Food Security

 

        “ปู่ย่าตายายเราพัฒนาและคัดเลือกสิ่งที่ดีที่สุดตลอดเวลา เรามีข้าวพันธุ์ดีๆ กินทุกวัน อันนี้คือผลงานของปู่ย่าตายายที่คัดเลือกพันธุ์อร่อยที่สุด แข็งแรงที่สุด ต้านทานโรคดีที่สุด ผลผลิตสูง เขาเลือกสิ่งที่ดีที่สุด และส่งต่อมาเรื่อยๆ จนถึงรุ่นเรา แต่รุ่นเราไม่มีใครเก็บเมล็ดพันธุ์ เราปล่อยให้ไม่กี่บริษัทร่วมมือกับภาครัฐ ร่วมกันพัฒนาพันธุ์ พัฒนาตรงกันข้ามกับสิ่งที่ปู่ย่าตายายทำ เขาคัดเลือกเอาเฉพาะพันธุ์ที่อ่อนแอที่สุด อยู่เองไม่ได้โดยธรรมชาติ ต้องพึ่งปุ๋ยเคมี ฮอร์โมน และน้ำเยอะมาก และต้องดูแลอย่างมาก จนทำให้ต้นทุนการเกษตรแพงขึ้น จนอยู่ไม่ได้ และอาหารที่ถูกพัฒนาโดยบริษัทเหล่านี้มีคุณค่าทางอาหารลดลง ในขณะที่เราไม่มีเมล็ดพันธุ์แท้อยู่ในมือ ต้องอาศัยเมล็ดพันธุ์เขาเท่านั้น เขาก็มาฝึกให้เรากินเฉพาะอาหารที่เขาเป็นเจ้าของพันธุ์แล้วเท่านั้น วันนี้คนไทยทั้งประเทศจึงกินแค่ผักคะน้า ผักกาดขาว ผักกะหล่ำ หลายคนบอกว่ากินชะอมไม่เป็น กินขี้เหล็กไม่เป็น ตำลึง กินนั่นกินนี่ไม่เป็น เพราะเขาฝึกให้เรากินเฉพาะที่เขาเป็นเจ้าของ 

        “วันนี้คนไทยทั้งประเทศกินไก่พันธุ์เดียว หมู กินไข่จากไก่พันธุ์เดียว กินปลาน้ำจืดแค่สามอย่าง ปลาดุก ปลานิล ปลาทับทิม ทั้งที่เรามีปลาเป็นพันชนิด เรามีผักเป็นพันชนิด แต่วันนี้เรามีผักแค่ผักคะน้า ผักบุ้ง ผักกาดขาว กะหล่ำ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น และมันเชื่อมโยงไปถึงปัญหาสุขภาพที่ตามมามากมาย นี่คือการสูญเสียเมล็ดพันธุ์ สูญเสียภูมิปัญญาทางอาหาร เพื่อรับใช้ผลประโยชน์บริษัทไม่กี่บริษัท ฉะนั้น การที่รัฐบาลกำลังจะหาทางออกกฎหมายใหม่เพื่อเอื้อให้บริษัทเหล่านี้เข้ามายึดครองได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ จึงเป็นสิ่งที่ยอมไม่ได้ เราจะยอมตรงนี้ไม่ได้ นี่คือมรดกชิ้นสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่

        “แร่ธาตุในดินเขาก็ขุดไปขายจนไม่เหลืออะไรเลย ทองแดง ดีบุก ตะกั่ว ไม่เหลือ เหมืองปิดหมดทั้งประเทศ ตอนนี้ต้องไปขุดเกลืออุดรมาขาย ต้องไปดูดน้ำมัน ใช้ระบบ fracking ที่อันตรายมาก ไปดูดน้ำมันทุกตารางนิ้วใต้แผ่นดินมาขาย ป่าไม้ก็หมด น้ำก็ปนเปื้อน พืชพันธุ์ทางอาหารก็ขายไปหมด เราไม่เหลืออะไรแล้ว เราเหลือเมล็ดพันธุ์อยู่ไม่มากนัก แต่นั่นคือชิ้นสุดท้ายที่เรายังเหลืออยู่ที่จักรวรรดินิยมยุคใหม่จะเอาให้ได้ วันนี้นักการเมืองไม่กี่คน ข้าราชการไม่กี่คน กำลังรวมหัวกันกับบริษัทเหล่านี้ เพื่อสร้างกฎหมายที่ฉ้อฉล สร้างระบบการเมืองที่ทำให้เรามองไม่เห็นว่าเราถูกปล้นในขณะที่เขากำลังปล้นเรา ฉะนั้น เรายอมไม่ได้

        “เราไม่มีอะไรเลยวันนี้ เรามีแต่หนี้เต็มมือ มีเมล็ดพันธุ์นิดหน่อยที่ยังเหลืออยู่ เขายังอยากจะได้มัน เราจึงไม่ควรจะให้มรดกชิ้นสุดท้ายนี้หายไป เราต้องลุกขึ้นมาปกป้อง รักษาพันธุ์ของเราไว้ มันคือมรดกชิ้นใหญ่มาก 

        “วิกฤตไวรัสครั้งนี้ คนไทยมีผลกระทบน้อยเพราะอะไร เพราะเรามีความมั่นคงทางอาหารเหลืออยู่ เรามีข้าว มีผัก มีปลาเหลืออยู่ ออกจากกรุงเทพฯ กลับมาอยู่บ้านก็ยังมีข้าว มีผักกินได้ แต่ถ้ากฎหมายนี่ออกมา หลายๆ อย่างจะถูกจดสิทธิบัตรไปเรื่อยๆ ในที่สุดเขาจะจดสิทธิบัตรทุกอย่าง พืช สัตว์ จุลินทรีย์ มันจะเป็นของคนไม่กี่คน เราจะไม่มีสิทธิใช้มันเลยจนกว่าเราจะจ่ายเงิน 

        “ฉะนั้น ถึงเวลาที่เราต้องเตรียมตัวลุกขึ้นมาปกป้องมรดกชิ้นสุดท้ายของคนไทยไว้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราต้องสู้ เพราะเรามีลูกมีหลาน มีตัวเราด้วย ถ้าไม่สู้วันนี้ เราจะกินอะไร ลูกหลานเราจะกินอะไร ต้องจ่ายเงินซื้อข้าวที่พ่อแม่เขารักษามา เขาอยากจะปลูกกินต้องไปจ่ายค่าลิขสิทธิ์ก่อน รู้ไหมว่ากฎหมาย พ.ร.บ. รักษาพันธุ์พืชที่เขาพยายามเสนอมาแต่ก่อนหน้านั้น เขาคุ้มครองไปถึงผลิตภัณฑ์มันด้วย ผลิตภัณฑ์คือ สมมติว่าบริษัท ก. พัฒนาข้าวพันธุ์หนึ่งให้เป็นข้าวที่เป็นกรรมสิทธิ์ของเขา ผมอยากปลูก ผมไปซื้อมาปลูก ปลูกเสร็จก็ขายให้คนกิน มีเพื่อนมาเห็นว่าผมมีปลายข้าวเยอะแยะ อยากจะได้ปลายข้าว ผมไปทำก๋วยเตี๋ยวขาย นาย ก. จะขายก๋วยเตี๋ยวไม่ได้เลย นาย ก. จะต้องไปจ่ายค่าลิขสิทธิ์ก่อน เพราะเส้นก๋วยเตี๋ยวนั้นคือผลิตภัณฑ์ 

        “เพื่อนอีกคนชื่อนาย ข. มาเยี่ยมเห็นว่ามีฟางเยอะมาก อยากเอาไปทำปุ๋ยหมักขาย นาย ข. ขายปุ๋ยหมักไม่ได้ ถ้าขายจะมีโทษสูง นาย ข. จะต้อง ไปจ่ายค่าลิขสิทธิ์ให้เจ้าของเมล็ดพันธุ์ก่อนถึงจะขายได้ นี่คือเนื้อหาของกฎหมาย พ.ร.บ. รักษาพันธ์ุพืช ที่เขาพยายามจะออกมาในช่วงที่มีพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ ในหลวง รัชกาลที่ 9 แต่โชคดีที่หลายคนปกปักรักษามันได้ในช่วงหนึ่ง และช่วงนี้ รัฐบาลนี้กำลังจะนำเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อรับใช้จักรวรรดินิยมหรือบริษัทข้ามชาติอีกครั้ง ผมเห็นว่าเราไม่ควรสูญเสียมรดกชิ้นสุดท้าย

       “คนสิ้นความคิดเท่านั้นที่จะขายมรดกกิน คนไทยไม่ควรจะสิ้นคิด สมคิดได้ แต่สิ้นคิดไม่ได้ อันนี้สำคัญมาก เราไม่ควรสิ้นคิดถึงขั้นขายมรดกกิน เรามีพืชพันธัญญาหารที่ต้องรักษาไว้ ฉะนั้นขอให้ทุกคนช่วยกันจับตาการเคลื่อนไหวของรัฐบาลในยุคนี้ว่าเขาจะผ่านมติเรื่อง CPTPP ไหม ถ้าผ่าน ผมคิดว่าเราจะต้องพร้อมที่จะเจอกันที่หน้ารัฐสภา โควิดยังไม่น่ากลัวเท่าการไม่มีอาหารกิน เราจะไปร่วมกันหน้ารัฐสภา เพื่อลูกเพื่อหลานที่กำลังเกิดมา เขาจะได้มีอาหารเป็นของเขาเอง” 

 


ขอบคุณข้อมูลจากเฟซบุ๊ก ธรรมธุรกิจ

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

พชร สูงเด่น

มนุษย์รูทีน หมกมุ่น วนเวียนกับการอ่าน เขียน เรียนรู้ตลอดชีวิต