Love Actually: เพราะการมี ‘คนรัก’ เพียงคนเดียวไม่เพียงพอ

Love Actually
3 Apr 2020
เรื่องโดย:

อุรุดา โควินท์

“ทุกวันนี้พี่คุยกับเพื่อนมากกว่าแฟนอีกนะ” ฉันบอกเธอ

        เธอทำตาโต มองไปทางคนรักของฉัน

        “ทางนั้นเขาก็คุยกับเพื่อนเหมือนกัน แถมบางเรื่องต้องคุยกับเพื่อนเท่านั้น” ฉันบอก

        หันไปถามเขา “ใช่ปะ”

        เขาพยักหน้า แล้วหัวเราะ

        เธอว่า เธอมักรู้สึกว่างเปล่า รู้สึกไม่มั่นคง อาจเป็นเพราะเธอไม่มีคนรัก

        ที่ฉันพยายามบอกเธอก็คือ คนรักไม่ได้ตัวแปรสำคัญของความรู้สึกเหล่านั้น มันเกิดขึ้นจากตัวเธอเอง และถ้าจะมีใครสักคนช่วยเธอได้ก็น่าจะเป็น… เพื่อน

 

        สำหรับฉัน เพื่อนทำแทนคนรักได้

        ค่ะ อาจหมายรวมถึง ‘เซ็กซ์’ ในกรณีที่คุณแน่ใจว่า คุณยังสามารถรักษาความเป็นเพื่อนไว้

        เอาละ ตัดเซ็กซ์ออกไปก่อน เพราะมันเรียบง่ายขณะปฏิบัติ แต่ละเอียดอ่อนซับซ้อนหลังเกิดขึ้น

        เพื่อนยืมเงินได้ (ถ้าเราคืน) แถมไม่สนใจว่าเราเอาไปซื้อของไร้สาระหรือเปล่า

        เพื่อนเข้าใจความงี่เง่าของเพื่อน เช่น กูจะกินแต่ผลไม้ที่ลงท้ายด้วยคำว่า ‘รี’ เท่านั้น สตรอเบอรี เชอรี เป็นอาทิ เพื่อนอาจเบ้ปากใส่ แต่ก็คิด แล้วแต่เมิง และนั่นถือเป็นความเข้าใจชนิดหนึ่ง

        เพื่อนมีเวลาสำหรับเพื่อนในยามทุกข์ร้อน อย่างน้อยทางโทรศัพท์ หรือคุยทาง inbox เพื่อนฟังคุณพล่ามเรื่องเดิมวนไปเวียนมาได้ เพื่อนรู้ว่าคุณกำลังนอยด์ และมักไม่มีอารมณ์ร่วมกับคุณ (ซึ่งดี) เพราะเขารู้ว่า พอคุณปล่อยมันออกมาจนหมดพุง คุณจะดีขึ้นเอง

        เพื่อนช่วยคุณเลือกของได้ดี เพราะเพื่อนของคุณคือคนที่ชอบอะไรคล้ายคุณ เขาจะไม่ห้าม ไม่ว่าคุณซื้ออะไร (ไม่ใช่เงินเพื่อน) แต่จะช่วยเลือกอย่างสนุกสนานราวกับเลือกให้ตัวเอง

        เพื่อนนอนด้วยกันได้นะ ไม่ว่าคุณจะตีความ นอน อย่างไร ดังนั้น หากคุณมีเพื่อน คุณก็ไม่ต้องกลัวเรื่องนอนคนเดียว

        เพื่อนจึงควรมีให้มากเข้าไว้ คนหนึ่งไม่ได้ อีกคนต้องได้ คนหนึ่งไม่มี อีกคนก็อาจมี คนหนึ่งบอกไม่มา อีกคนจะมา

 

        ต่างจากคนรักที่มีเพียงหนึ่ง (ใครมีมากกว่าขอปรบมือให้) เมื่อ เขา (เธอ) บอกไม่ เราก็เหลือแค่สองทางเลือก หนึ่ง – ไม่ก็ได้ สอง – ทำให้เขาเปลี่ยนใจ

        หลายเรื่องเพื่อนคิดไม่เหมือนกัน แต่ยังคบกันได้ แต่กับคนรัก เราต้อง (พยายาม) คิดตรงกันเป็นส่วนมาก ไม่อย่างนั้นการอยู่ร่วมกันจะเหน็ดเหนื่อยแสนสาหัส

        ไม่ใช่ว่ามีเพื่อนดีกว่ามีแฟน  มีทั้งแฟนและเพื่อนคือดี แต่หากไม่มีแฟน เพื่อนช่วยเราได้แน่ๆ

        สำหรับฉัน ไม่มีคนรักนั้นไม่แปลก แต่ไม่มีเพื่อนเลยออกจะประหลาด และถ้าใครมีเพื่อนมาก นั่นคือความโชคดี

        เพื่อนคือรอยยิ้ม คือความบันเทิง คือความไม่คาดหวัง คือระยะห่างที่พอดี เพื่อนทำแทนคนรักได้จริงๆ

 

        เราจะอยู่ใกล้กัน ฉันกับเพื่อน เมื่อมองไปในอนาคต ฉันเห็นพวกเขาเสมอ

        ฉันแน่ใจ – ลำพังคนรักไม่พอ

        เช่นเดียวกัน ฉันเพียงคนเดียว ไม่พอสำหรับเขา – คนรักของฉัน

        เขาย่อมมีเพื่อนของเขา และเราต้องมีเพื่อนของเรา

        มากคนก็มากความ แต่อาจถือเป็นความจำเป็น เพราะเราไม่มีวันได้ทั้งหมดจากคนคนเดียว เราไม่มีวันได้ทุกสิ่งจากหนึ่งชีวิตของเรา

 

        ความว่างเปล่า ความรู้สึกไม่มั่นคง น่ะเหรอ

        ฉันถือเป็นเรื่องธรรมดา ความสัมพันธ์ช่วยได้ในระดับผิวเผิน แต่ไม่มีใครสามารถเติมเต็มแก่คุณ

        ชีวิตไม่สมบูรณ์แบบ ก็ยังถือเป็นชีวิต

        คนรักไม่เพียบพร้อม แต่เขาคือความรัก

        มิตรสหายมากหน้า มากกิจกรรม ทั้งฉันไม่ได้เลือกพวกเขาด้วยความดี พวกเขาล้วนบกพร่อง ฉีกขาด เช่นเดียวกับฉัน

        แต่เราจำเป็น – ต่อกันและกัน

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

อุรุดา โควินท์

นักเขียนประจำคอลัมน์ Love Actually

ภาพโดย

erdy

Illustrator