Ride and Learn: ยิ่งเจ็บ ยิ่งโต ยิ่งเข้าใจ เป็นเรื่องหนึ่งที่ชีวิตสอนเรา

Ride and Learn
5 Mar 2021
เรื่องโดย:

ศิวะภาค เจียรวนาลี

คนโดะ มาริเอะ บอกทุกคนว่า ชีวิตดีขึ้นทุกๆ ด้าน ด้วยการจัดบ้านแค่ครั้งเดียว

        ส่วนผมเชื่อว่า ชีวิตจะแย่ลงทุกๆ ด้าน ถ้าคุณออกกำลังกายน้อยลง

        เรื่องนี้ผมพิสูจน์มาหลายรอบ เวลาที่ทำงานมากเกินไป มีวินัยในการดูแลตัวเองไม่ดีพอ อะไรๆ รอบตัวดูจะหม่นหมองไปเสียทั้งหมด ทั้งงาน ชีวิต และความสัมพันธ์

        ผมมั่นใจว่าไม่ใช่เรื่องอุปมาหรือคิดไปเอง การออกวิ่ง เดิน ปั่นจักรยาน เล่นกีฬาที่คุณชอบ มันทำให้เราอยู่กับตัวเอง ได้ปรับจิตใจให้สมดุล ร่างกายแข็งแรงขึ้น มีพลังมากขึ้น ผลก็คือเราจะต่อสู้กับโลกภายนอกได้ดีขึ้น เป็นสมการที่สมเหตุสมผล

        ช่วงหลังผมออกกำลังน้อย แน่นอนว่าชีวิตก็แย่ลง เมื่อรู้ตัวก็ตั้งใจว่าจะกลับมาปั่นจักรยานออกกำลังจริงจังอีกครั้ง

        เวลาที่คุณปรึกษาผู้รู้ด้านจักรยานเกี่ยวกับการซ้อมหลังจากห่างหายไปนาน คำหนึ่งที่คุณน่าจะได้ยินแน่ๆ คือคำว่า Base Training

        Base แปลว่า ‘ฐาน’ มันคือการซ้อมแบบสร้างฐานให้มั่นคง โดยให้ร่างกายได้ออกกำลังแบบเบาถึงปานกลางเป็นระยะเวลาหนึ่ง เพื่อให้ร่างกายปรับสภาพให้แข็งแกร่ง เปรียบเสมือนการสร้างฐานรากให้มั่นคง แล้วค่อยออกแรงหนักขึ้นในช่วงต่อไป

        ฟังดูดี แต่การออกกำลังแบบนี้ค่อนข้างน่าเบื่อ เพราะตามตำราดั้งเดิมต้องเราต้องออกแรงน้อยๆ ใช้เวลานาน เพื่อให้ร่างกายเรียนรู้และปรับตัว แต่มันเป็นหลักการที่น่าสนใจดี และนำไปใช้ได้กับเรื่องอื่นๆ ในชีวิต

 

        ผมรู้จัก ‘เคน’ – นครินทร์ วนกิจไพบูลย์ แห่ง The Standard มานาน

        ตั้งแต่ทำงานด้วยกันที่ a day ย้ายไปเติบโตที่ ELLEMEN Thailand กลับมาบุกเบิกเส้นทางใหม่ใน The Momentum และไปสร้างความเกรียงไกรใน The Standard

        เห็นเพื่อนได้ดี ผมยินดีด้วยเสมอ

        เวลาเห็นความเก่งกาจของเคนในการดำเนินรายการ โดยเฉพาะรายการสด ผมจะคิดถึงช่วงเวลาที่เคนเพิ่งทำงานบนโทรทัศน์ครั้งแรก โดยเป็นพิธีกรรายการ คิดเล่นเห็นต่าง คู่กับนักเขียนที่เก่งมากอย่าง คำ ผกา ในช่อง Voice TV

        เคนโชคดีมากที่ได้ทำงานนี้ เพราะมันคือการปูพื้นฐานสำคัญในการสรัางทักษะพิธีกร และการดำเนินรายการแบบออกกล้อง

        การต้องคุยประเด็นยากๆ ทุกอาทิตย์ แถมจัดคู่กับพี่แขก นักเขียนที่รอบรู้ เก่งทั้งเขียนและพูด ง่ายที่ไหน

        ความสำเร็จของมันทุกวันนี้ส่วนหนึ่งมาจากการฝึกฝน มีฐานที่แข็งแกร่ง ซึ่งไม่ได้สร้างกันง่ายๆ ลวกๆ แต่ต้องใช้ทั้งเวลาและความอดทน ก่อนจะออกดอกออกผลอย่างที่เราเห็นวันนี้

        

        สร้างฐานให้มั่นคง จะต่อยอดไปทำอะไรก็เกิดผล

        ฐานรากง่อนแง่น ต่อยอดสูงแค่ไหนก็รอวันพังครืนลงมา

        ความยากของการสร้างฐานคือ มันใช้เวลา ความกล้า และความอดทนอย่างยิ่ง

        การสร้างทักษะให้ตัวเอง ล้วนเกิดจากการฝึกฝน ทดลองทำ ล้มเหลว ถอดบทเรียน แล้วเริ่มใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งในช่วงนี้แหละที่คนมักยอมแพ้ก่อนจะเห็นความสำเร็จ

        ถ้าคุณอยากเก่ง มันเป็นหนทางที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

        ความอดทนที่จะฝึกฝนคนเดียว คือทักษะที่จำเป็นยิ่งในยุคที่เราเห็นชีวิตของคนอื่นได้ง่าย และนำมาเปรียบเทียบกับตัวเองโดยไม่ทันระวัง ทั้งที่เกิดจากตัวเราเอง และจากคำพูดของผู้อื่น

        ทำอะไรอยู่ คนอื่นเขาไปถึงไหนกันแล้ว คุณน่าจะเคยได้ยินคำพูดประมาณนี้

        ถ้าคุณเจ็บ นั่นแหละคือความจำเป็นของความอดทน

        

        ช่วงนี้ทีมงาน a day BULLETIN พื้นที่สื่อที่ผมเขียนคอลัมน์นี้อยู่ ก็กำลังสร้างฐานรากของตัวเองอยู่เช่นกัน

        บริษัทกำลังปรับตัวเพื่อไปข้างหน้า เช่นเดียวกับอีกหลายองค์กรที่กำลังต่อสู้คลื่นลมของความเปลี่ยนแปลง เหมือนนักกีฬาที่กำลังสร้าง Base Training เพื่อพิชิตเป้าหมายใหญ่ที่รออยู่

        ห้องทำงานเราอยู่ติดกัน เลยพอทราบมาว่าช่วงนี้ทีม adB ประชุมกันบ่อย พูดคุยหารือเกี่ยวกับทิศทางใหม่ มันคือการสร้างฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการไปต่อ

        การทำอะไรใหม่ย่อมถูกเปรียบเทียบเป็นธรรมดา ผมอยากให้กำลังใจผ่านตัวอักษรว่าอย่ากังวล อดทน ให้งานเป็นเครื่องพิสูจน์ตัวเรา แล้วเสียงแห่งการเปรียบเทียบจะเงียบหายไปเอง

        

        เครื่องมือที่ผมใช้ในการกลับมาซ้อมจักรยาน คือสิ่งที่เรียกว่าเทรนเนอร์

        เหล่านักปั่นรู้จักมันดีอยู่แล้ว สำหรับคนไม่เคยปั่น มันคืออุปกรณ์ที่ทำให้จักรยานของคุณ สามารถปั่นอยู่กับที่ได้ คล้ายจักรยานที่เราเห็นในฟิตเนส

        เทรนเนอร์ของผมไม่ใช่ Smart Trainer ที่มีคุณสมบัติหรูๆ เป็นเทรนเนอร์ธรรมดา วางหลบในห้องอย่างเจียมตัว ทำหน้าที่ของมันอย่างสงบ และโดดเดี่ยว

        ชีวิตครอบครัวพ่วงลูกหนึ่ง ทำให้ผมไม่สะดวกที่จะปั่นจักรยานทั้งวัน (หรือทั้งคืน) เหมือนสมัยก่อน อุปกรณ์นี้ตอบโจทย์ชีวิตดี มีเวลาให้ครอบครัว ไม่ทำให้คนอื่นกังวล

        ผมชอบจักรยานและเทรนเนอร์ชุดนี้ ตรงที่มันทำให้ผมได้ฝึกร่างกายคนเดียว ไม่มีเสียงเปรียบเทียบมากวนใจ มีแค่ตัวคุณ จักรยาน และความเจ็บปวด

        ในวงการกีฬาจะมีศัพท์อยู่คำนึงเรียกว่า Pain Cave

        มันเป็นคำที่ใช้เรียกสภาวะการฝึกฝน ในช่วงที่เราฝึกหนักที่สุด เหนื่อยที่สุด เจ็บปวดเกินจะทนไหว เหมือนเราอยู่ในถ้ำแห่งความเจ็บปวดเพียงลำพัง

        ไม่รู้ว่าใครเป็นคนคิดคำนี้คนแรก ผมชอบมาก มันบรรยายห้วงความรู้สึกเจ็บปวดอันแสนโดดเดี่ยวของนักกีฬาได้เป็นอย่างดี

        อย่างที่ผมบอกไป ถ้าคุณอยากโต มันเป็นความเจ็บปวดที่จำเป็น

        ยิ่งเจ็บ ยิ่งโต ยิ่งเข้าใจ เป็นเรื่องหนึ่งที่ชีวิตสอนเรา

        ถ้าอยากเห็นการเปลี่ยนแปลง จงอดทนให้มากพอ ทนให้ถึงวันที่ชีวิตจะให้บทเรียนล้ำค่าแก่เรา


ภาพ: Getty Images

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

ศิวะภาค เจียรวนาลี

Creative Director แห่ง Daypoets ที่ยังชอบเขียน จัดพอดแคสต์ และปั่นจักรยานอยู่เสมอ