The Coffee Diaries: 24 | Galapagos Coffee เกาะประหลาด กาแฟมหัศจรรย์ ตอนที่ 2

The Coffee Diaries
21 Oct 2019
เรื่องโดย:

สว่าง ทองดี

สัตว์สามัญพบได้ทั่วไปปะปนกับผู้คนคือสิงโตทะเลซึ่งมักคลานต้วมเตี้ยมขึ้นมานอนอาบแดดบริเวณหาด ไม่ก็ยึดพื้นที่บริเวณตลาดปลา ผูกมิตรกับบรรดาชาวประมงและแม่ค้าประหนึ่งเป็นสัตว์เลี้ยง หวังได้เศษปลาเป็นอาหาร พวกนกพิลิแกนปากกว้างก็มีพฤติกรรมไม่แตกต่าง วนเวียนป้วนเปี้ยนใกล้เศษอาหารที่ชาวประมงโยนให้ มีเพียงบางส่วนที่บินทะยานขึ้นฟ้าแล้วเอาหัวโหม่งลงสู่ทะเลเมื่อเห็นปลาอันเป็นเหยื่อแสนโอชะ 

        นักท่องเที่ยวชื่นชอบถ่ายรูปพวกมัน นั่นยังไม่นับรวมนกฟินช์แสนเชื่องซึ่งมักวนเวียนป้วนเปี้ยนหากินใกล้มนุษย์แม้ไม่มีใครให้อาหารก็ตาม ส่วนหนึ่งอาจเพราะรู้ว่าไม่มีใครทำร้ายพวกมันนั่นเอง แต่นกที่พบยากกว่าคือบูบีตีนฟ้า เจอได้เฉพาะตามชายหาดห่างออกไปซึ่งไร้ผู้คนเท่านั้น ตามโขดหินเต็มไปด้วยปูแดงตัวเล็กใหญ่ซึ่งค่อนข้างตื่นตระหนกง่าย ส่วนฝูงอิกัวนาทะเลหน้าตาคล้ายก๊อดซิลลาทั้งหลายหลังจากไปดำน้ำหาอาหารเสร็จก็พากันนอนอาบแดดบริเวณหาดทรายพร้อมกับสั่งน้ำมูกพ่นน้ำเค็มออกเสียงดังฟืดๆ บางทีเต่าทะเลก็ว่ายน้ำฉวัดเฉวียนเข้ามาใกล้ฝั่งแล้วดำดิ่งหายไปในความลึก 

        นอกจากนั้น ยังมีเต่าบกยักษ์อาศัยอยู่บริเวณป่าบนเขา ส่วนหนึ่งหากินในพื้นที่เกษตรของชาวบ้าน มีศูนย์อนุรักษ์เต่าซึ่งเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม และยังมีหน่วยงานของสถานีวิจัยดาร์วินทำการเพาะและขยายพันธุ์เต่า เพราะในปัจจุบันจำนวนลดลงอย่างมาก เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์นั่นเอง

 

Galapagos Coffee

 

        มีกิจกรรมหลากหลายให้นักท่องเที่ยวทำตามความชอบ ความถนัด และปริมาณทรัพย์ในกระเป๋า ทั้งแบบต้องแจมทัวร์อย่างการไปล่องเรือซึ่งมีทั้งไปกลับภายในวันเดียวหรือจะค้างคืนบนเรือ ทัวร์ดำน้ำตกปลาก็มี หรือประเภทไปเองโดยไม่ง้อทัวร์ก็มี ไม่ว่าจะเป็นการไปเดินเล่นชายหาด ว่ายน้ำ เล่นเซิร์ฟ อาบแดด ปิกนิก หาดสวยในเวิ้งอ่าวอยู่ใกล้สุดคือทอร์ทูกา (Tortuga bay) ส่วนหาดการ์ราปาเตโร (Garrapatero beach) นั้นอยู่ไกลออกไปทางด้านฝั่งตะวันออกของเกาะ นักท่องเที่ยวไปยากจึงเงียบสงบกว่า ทรายสีขาวครีมนวลละเอียดมาก วันไหนแดดดีน้ำทะเลสีครามไล่เฉดไปถึงน้ำเงินเข้ม ในขณะวันฟ้าปิดสีของน้ำก็ซีดลงไปด้วย หาดทรายเล็กๆ ใกล้สถานีวิจัยดาร์วินก็ค่อนข้างเป็นที่นิยม นักท่องเที่ยวบางส่วนเดินชมนิทรรศการกลางแจ้งและเส้นทางศึกษาธรรมชาติเสร็จก็เดินลงหาดไปพักผ่อน แหล่งท่องเที่ยวอื่นที่ห่างกว่าระยะเดินเท้าสามารถเช่าจักรยานปั่นไปได้ ทางจักรยานแยกต่างหาก เลียบเคียงไปกับถนน จึงมีความปลอดภัยสูง 

        นอกจากได้ออกกำลังกาย เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมแล้ว สองข้างทางผ่านสิ่งที่น่าสนใจมากมาย แผ่นดินก่อตัวขึ้นจากการระเบิดของภูเขาไฟหลายครั้ง อย่างซานตาครูซนั้นเก่าแก่จนยอดภูเขาไฟตรงกลางเกาะซึ่งมีความสูง 864 เมตรได้ดับไปนานแล้ว อุโมงค์ลาวาชวนพิศวงหลายแห่งอนุญาตให้เข้าชมได้ ชุมชนต่างๆ กระจายตัวอยู่ที่ความสูงตั้งแต่ 150-400 เมตรจากระดับน้ำทะเล การประกอบอาชีพซึ่งดูเผินๆ แล้วเหมือนไม่มีอะไรพิเศษ แต่สังเกตรายละเอียดของเรือกสวนไร่นาแล้วก็เห็นหลายอย่างที่น่าสนใจ ระบบนิเวศมีความเปราะบางสูง ดังนั้น จึงมีกฎระเบียบควบคุมการทำมาหากินค่อนข้างมาก สารเคมีทางการเกษตรจะนำมาใช้ต้องได้รับการอนุมัติจากกระทรวงเกษตรเสียก่อน พืชและสัตว์ก็ต้องให้แน่ใจว่าจะไม่ส่งผลกระทบเชิงลบต่อสิ่งมีชีวิตดั้งเดิมทั้งหลาย ส่วนใหญ่ชาวบ้านเลี้ยงวัวกัน พืชที่ปลูกมีทั้งไม้ผลและผัก หนึ่งในพืชหลักบนเกาะคือ ‘กาแฟ’ นั่นเอง

 

Galapagos Coffee

 

        ย้อนเวลากลับไปเมื่อราว 150 ปีที่แล้วเมล็ดพันธุ์พืชชนิดนี้เริ่มปลูกกันบนเกาะ สายพันธุ์แรกคือเบอร์บอน อีกระลอกหนึ่งคือเมื่อ 40-50 ปีที่แล้วเริ่มนำสายพันธุ์อื่นๆ เช่น ทิปปิกา คาทูร์รา คาทุย มาปลูก ระยะหลังมานี้เองที่มีคาติมอร์ปะปนเข้ามาบ้างเช่นกัน หากพิจารณาเฉพาะความสูงของพื้นที่ซึ่งอยู่ต่ำมากต้องฟันธงลงไปแน่นอนว่าเป็นกาแฟด้อยคุณภาพ นั่นอาจเป็นหลักการที่ใช้ได้กับพื้นที่อื่นทั่วไป ยกเว้นกาลาปากอสที่ไม่อาจนำความสูงของพื้นที่มาใช้เป็นดัชนีชี้วัดได้ เพราะภูมิประเทศและภูมิอากาศมีลักษณะแตกต่างเฉพาะตัวมาก อุณหภูมิแกว่งอยู่ที่ระหว่าง 20-30 องศาเซลเซียสในแต่ละช่วงของปี ความชื้น ปริมาณแดด คล้ายกับพื้นที่ปกติที่ความสูง 1,000-1,500 เมตรเลยทีเดียว พืชเฉพาะถิ่นอย่างสกาเลเซียซึ่งมักพบได้บนเทือกเขาแอนดีสที่ความสูงเกิน 3,000 เมตรขึ้นไปกลับเจริญได้ที่ความสูงเพียงราว 200 เมตรบนเกาะ จึงไม่น่าแปลกใจเลยสักนิดที่คนกาลาปากอสเรียกพื้นที่ซึ่งเกิน 150 เมตรจากระดับน้ำทะเลว่า highlands ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่ากระแสน้ำทะเลจากขั้วโลกใต้ที่เรียกว่าฮัมโบลดต์ (Humboldt current) เคลื่อนผ่านมาปีละสองครั้ง นำเอาอากาศหนาวมาด้วย นี่ยังไม่นับดินภูเขาไฟซึ่งมีปริมาณแร่ธาตุต่างๆ สูงอันเป็นอีกปัจจัยเสริมคุณภาพผลผลิต จึงไม่แปลกที่บริษัทยักษ์อย่างสตาร์บัคส์รับซื้อและขายกาแฟกาลาปากอส (จากเกาะคริสโตบาล) ด้วยราคาสูงลิบ พ่อค้าหัวใสบางรายถือโอกาส ‘สวม’ เพื่อจะได้ขายง่ายกำไรงามนั่นเอง

 


<<ตอนที่แล้ว          ตอนถัดไป>>

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

สว่าง ทองดี

นักท่องโลก (โลโซ) ด้วยจักรยาน เดินทางมาเกือบครบทุกประเทศในเอเชีย ปั่นเที่ยวหลายประเทศในยุโรป ผจญภัยนิดหน่อยในแอฟริกา ล่าสุดเพิ่งไปลุยทวีปอเมริกาใต้ แม้วัยจะเลยหลักสี่ แต่ก็ยังมุ่งมั่นที่จะยึดไลฟ์สไตล์เดิม คือทำงาน เก็บเงิน เดินทาง เป้าหมายใหม่ขณะนี้คือหางานทำระหว่างทางเพื่อจะได้ไม่ต้องกลับเมืองไทยบ่อยๆ ล่าสุดกำลังจะเริ่มทำงานในไร่กาแฟ ณ ปานามา