เราล้วนเป็นวันหมดอายุของใครสักคน: ‘Fallen Angels’ หนังว่าด้วยความเหงาและความแปลกแยกจากสังคม

The Review
27 Nov 2020
เรื่องโดย:

สุธามาส ทวินันท์

เมื่อ 27 ปีก่อน Fallen Angels (1995) ถูกยกให้เป็นหนังสุดล้ำแห่งยุค 90s ในเรื่องของงานภาพที่ได้ ‘คริสโตเฟอร์ ดอยล์’ มาวาดฝีไม้ลายมือด้วยการใช้เลนส์ไวด์ถ่ายทำตลอดทั้งเรื่องสำหรับถ่ายทอดความเท่ปนเหงาออกมา บวกกับงานตัดต่อที่เต็มไปด้วยลูกเล่นหวือหวา และเติมแต่งความเหงาด้วยเพลงป็อปร่วมสมัย เมื่อทุกอย่างเหล่านี้มาประกอบร่างกับบทรักบาดลึกของ หว่องกาไว หนังเรื่องนี้จึงเหมือนงานศิลปะแนวใหม่ที่ใครๆ ก็รู้สึกเซอร์ไพรส์

        แต่ ณ ปัจจุบัน หนังสไตล์นี้อาจไม่ใช่ความสดใหม่อีกต่อไป สิ่งที่ทำให้หนังของหว่องยังคงทำงานกับคนทุกยุคทุกสมัยอยู่ก็คือการบอกเล่าความเหงาออกมาในแบบเฉพาะตัวราวกับบทกวีที่กรีดแทงใจคนดูจนสร้างความรู้สึกว่าทำไมมันช่างตรงกับความรู้สึกของตัวเองเหลือเกิน

 

Fallen Angels

 

        เรื่องราวของ Fallen Angels ว่าด้วยคนเหงา 5 คนที่ใช้ชีวิตปกติแบบไม่ปกติโลดแล่นไปตามเกาะฮ่องกงยามค่ำคืนที่มีไฟนีออนสาดแสงอาบไปทั่วเมือง นี่เป็นหนังไม่กี่เรื่องของหว่องที่มีฉากหลังเป็นฮ่องกงยุค 1994-1995 ซึ่งสะท้อนให้เห็นเมืองที่รวมผู้คนหลากเชื้อชาติ หลายภาษาเอาไว้ด้วยกัน ท่ามกลางการเติบโตของเมือง ตึกสูงระฟ้า ร้านรวงมากมายผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด แต่อีกมุมก็ผลักให้คนอีกกลุ่มต้องใช้ชีวิตอยู่ในห้องแคบๆ ขนาดแค่ไม่กี่คืบ ไร้คนข้างกาย และไม่รู้แน่รู้นอนกับอนาคต ‘ความรัก’ จึงเป็นสิ่งที่พวกเขาโหยหา ด้วยความหวังลึกๆ ว่ามันจะเติมความหมายให้ชีวิตแสนน่าเบื่อหน่ายกลายเป็นวันที่สดใส 

ความมืดมิดคือผงชูรสของความเหงา ความว่างเปล่าคือบ้านของคนแปลกแยก 

        ธรรมชาติกำหนดให้กลางวันที่แสงอาทิตย์สาดส่องเป็นเวลาทำงาน ส่วนกลางคืนที่พระอาทิตย์ถูกดวงจันทร์เคลื่อนมาบดบังก็เป็นช่วงเวลาแห่งการนอนสำหรับเก็บแรงไว้ใช้ชีวิตต่อในวันใหม่ แต่หากใครสักคนมีชีวิตกลับด้านกัน ชีวิตของเขาเหล่านั้นก็เหมือนไม่ใช่คนปกติอีกต่อไป บางครั้งคนไม่ปกติเหล่านี้มีชื่อเรียกอีกชื่อว่า ‘คนแปลกแยก’ เหมือนตัวละครในเรื่องนี้ที่แต่ละคนต่างมีคาแรกเตอร์ห่างไกลความธรรมดาอย่างสิ้นเชิง 

        หนุ่มนักฆ่าผู้ขี้เกียจที่ชอบให้คนอื่นจัดการชีวิตให้ แต่ลึกๆ อยากมีชีวิตปกติ 

         สาวหน้าม้าปรกตาที่มือคีบบุหรี่ไว้ไม่เคยขาดและดูไม่แยแสต่อทุกอย่างรอบตัว 

        หนุ่มใบ้สุดเพี้ยนที่พูดกับตัวเองตลอดเวลาและผูกมิตรคนอื่นด้วยการแกล้งเล่น 

        สาวอกหักที่เอาแต่คร่ำครวญถึงคนรักที่จากไปอย่างบ้าคลั่ง 

        สาวผมทองผู้น่ารำคาญ แต่เปราะบางผิดจากรูปลักษณ์ภายนอก

        ชีวิตของ 5 คนเหล่านี้ดำเนินไปอย่างผิดแปลก โดยมีช่วงเวลาค่ำคืนเป็นผงชูรสชั้นดีที่ช่วยปรุงรสชาติความเหงาในใจของพวกเขาให้กลมกล่อมยิ่งขึ้น 

        เส้นเรื่องหลักๆ ของ Fallen Angels แบ่งออกเป็น 2 เส้นที่ดำเนินขนานกันไปผ่านตัวละคร ‘หวังจื่อหมิง’ นักฆ่าหนุ่มผู้เงียบขรึมที่ทำงานให้กับหญิงสาวลึกลับผู้ไว้หน้าม้านามว่า ‘มิเชล’ มายาวนานกว่า 3 ปี แต่เขาและเธอกลับไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน แม้ว่าพวกเขาจะโหยหาซึ่งกันและกันก็ตาม 

        ด้วยคำว่า ‘พาร์ตเนอร์’ ที่ค้ำคอและย้ำชัดว่าห้ามมีความรู้สึกต่อกัน ความรักของพวกเขาจึงก่อตัวผ่านความเหงา ร่วมรักกันผ่านสถานที่ที่ต่างคนต่างมีความทรงจำร่วมกัน ก่อนความสัมพันธ์แบบไม่พบหน้าจะถึงจุดเปลี่ยน

 

Fallen Angels

 

        อีกด้านเป็นเรื่องราวของ ‘เห่อจื้ออู่’ หนุ่มใบ้ผู้สดใส ที่ใช้ชีวิตตอนกลางคืนหากินด้วยการสวมรอยเป็นเถ้าแก่ตามร้านต่างๆ ซึ่งดูยังไงก็ไม่ค่อยจะทำเงินให้เท่าไหร่นัก แต่คลายเหงาได้แน่ๆ วันดีคืนดีหนุ่มใบ้ดันไปตกหลุมรักกับ ‘ชาร์ลี’ หญิงสาวที่เพิ่งอกหักจากแฟนหนุ่ม การใช้เวลาร่วมกันทำให้เขาคาดหวังว่าจะสามารถเข้าไปแทนที่คนรักเก่าในหัวใจของเธอได้ แต่ทุกอย่างกลับไม่ได้เป็นอย่างที่หวัง 

        ท่ามกลางความรักที่เป็นเหมือนเส้นเรื่องหลักคนหนังเรื่องนี้ อีกสิ่งที่สะท้อนออกมาคือความ ‘ขมขื่น’ ที่พวกเขาต้องเผชิญ โดยเฉพาะหนุ่มใบ้ที่ภายใต้รอยยิ้มสดใสกลับเหมือนซ่อนน้ำตามากมายเอาเบื้องหลัง จากเด็กคนหนึ่งที่เคยเป็นคนปกติ กลายมาเป็นคนใบ้เพราะบังเอิญกินสับปะรดกระป๋องหมดอายุ เขาพยายามผูกสัมพันธ์กับผู้คนด้วยความหวังว่าตัวเองจะมีตัวตนสำหรับใคร แต่ความสัมพันธ์นั้นก็ไม่เกิดขึ้นจริง ความทุกข์ระทมของเขาอัดแน่นอยู่ในสายตาที่ราวกับจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ สายตาเช่นเดียวกันตัวละครอื่นๆ 

 

Fallen Angels

เราล้วนเป็นวันหมดอายุของใครสักคน 

        อะไรจะเติมเต็มคนแปลกแยกได้ดีกว่าคนแปลกแยกด้วยกัน 

        หนุ่มสาว 5 คนในเรื่องล้วนแล้วแต่โหยหาความรักเพื่อมาเติมเต็มช่องว่างในใจ แต่ความรู้สึกโดดเดี่ยวและแปลกแยกของพวกเขานั้นทำให้รักที่ต้องการกลายเป็นรักรสขมที่ไม่มีการเอื้อนเอ่ยว่า ‘รัก’ จนรู้ตัวอีกที รักในใจที่ก่อตัวก็ถึงวันหมดอายุ

 

**ข้อความต่อจากนี้มีการเปิดเผยเนื้อหาสำคัญของภาพยนตร์**

 

        “เคยมีคนบอกว่าทุกอย่างย่อมมีวันหมดอายุ…ผมคิดว่าความรักของเธอกับจอห์นนี่จะหมดอายุในไม่ช้า แต่ที่ไหนได้กลับเป็นผมเองต่างหากที่หมดอายุ”   

        คำพูดของหนุ่มใบ้อธิบายช่วงท้ายของหนังเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี ไม่เพียงแค่เขาที่ต้องพบวันหมดอายุของรักแรก แต่เขายังต้องพบวันหมดอายุของพ่อผู้เป็นที่รัก เช่นเดียวสาวหน้าม้าที่พบวันหมดอายุของความสัมพันธ์แบบพาร์ตเนอร์ หนุ่มนักฆ่าที่พบวันหมดอายุของหน้าที่การงานและอนาคต สาวผมทองที่พบวันหมดอายุของคู่นอนที่เธอคิดว่าเขารู้สึกกับเธอมากกว่านั้น ทุกคนต่างล้วนมีวันหมดอายุสำหรับใครสักคน รวมถึงมีวันหมดอายุของตัวเองด้วย

        สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจสำหรับ Fallen Angels คือความสัมพันธ์แบบ ‘พาร์ตเนอร์’ ที่ดูจะเป็นเรื่องธรรมดาสามัญของคนยุคปัจจุบัน จนเกิดคำศัพท์มากมายสำหรับนิยามความรักรูปแบบนี้ขึ้น ความรักที่เหมือนคนรักแต่ไม่ใช่ ความรักที่เป็นเพียงอารมณ์และไร้การผูกมัด ความรักที่ใครรักมากกว่าคนนั้นแพ้

        ต่อให้หนังเรื่องนี้จะผ่านมายาวนานกว่า 27 ปี แต่เรื่องราวของหนุ่มสาว 5 คน ยังคงเป็นปัญหาอมตะนิรันดร์กาลของมนุษย์ โดยเฉพาะในวันที่บริบทของสังคมโลกเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผู้คนรู้สึกโดดเดี่ยว หม่นเศร้า จมอยู่กับความเหงาเป็นปกติ แต่ลึกๆ เราต่างต้องการใครสักคนมาทลายความเหงานี้ลง 

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

สุธามาส ทวินันท์

อินโทรเวิร์ตที่ผ่อนคลายชีวิตด้วยแสงอาทิตย์ยามเย็น