Viewfinder | โรงเรียนพิมานวิทย์ ความรัก ความรู้ และความอบอุ่น ที่อยู่บนถนนแห่งแสงสี

Viewfinder
31 Mar 2019
เรื่องโดย:

ธนดิษ ศรียานงค์

ถนนข้าวสารถือเป็นหมุดหมายของนักท่องเที่ยวมากมายทั้งคนไทยและต่างชาติ เป็นสถานที่สำหรับผู้เสาะหาความบันเทิง พักผ่อน หรือใช้ชีวิตแบบสุดเหวี่ยงหลังพระอาทิตย์ตกดิน แต่เชื่อไหมว่า ณ สถานที่แห่งนี้ยังมีโรงเรียนขนาดเล็กที่แสนอบอุ่นและปลอดภัย ตั้งอยู่ระหว่างชุมชนบริเวณถนนข้าวสารมาร้อยกว่าปี นั่นคือ โรงเรียนพิมานวิทย์

     โรงเรียนแห่งนี้เกิดขึ้นก่อนที่ถนนข้าวสารจะขึ้นชื่อในเรื่องของการท่องเที่ยวแบบไนต์ไลฟ์ ก่อนสถานบันเทิงจะเกิดขึ้นเต็มไปทั่วทุกตรอกซอกซอย และก่อนที่จะเกิดเกสต์เฮาส์ขึ้นมารายล้อมไปทั่วพื้นที่แบบในปัจจุบัน หากมองจากมุมของคนนอก เราอาจรู้สึกว่าวิถีชีวิตของสถานศึกษาแห่งนี้คงไม่ปกติสุขเหมือนเคย แต่ความเป็นจริงกลับไม่ได้ใกล้เคียงกับสิ่งที่เราคาดคิด

     ในวันที่เราเดินเท้าเข้าไปเยี่ยมโรงเรียน ก็ได้พบว่าบุคลากรในโรงเรียน นักเรียน และชุมชนใกล้เคียง ทุกคนล้วนอยู่กันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย และกลายเป็นเพื่อนบ้านผู้คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ทำให้โรงเรียนขนาดกะทัดรัดแห่งนี้ดำรงอยู่ท่ามกลางมิตรภาพและความอบอุ่น

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     โรงเรียนพิมานวิทย์ กำเนิดขึ้นในปี พ.ศ. 2462 สมัยรัชกาลที่ 6 โดย นายฮัจยียอ พิมานแมน เดิมใช้เพื่อเป็นสถานอบรมการสอนทางศาสนา ต่อมาได้พัฒนาเป็นโรงเรียนราษฎร์ในปี พ.ศ. 2482 และใช้ชื่อว่า โรงเรียนอนุเคราะห์อิสลาม เมื่อนายฮัจจียอได้ถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 2486 นายมาโนช พิมานแมน บุตรชาย ได้รับช่วงในการดูแลโรงเรียนต่อจากพ่อ จนกระทั่ง พ.ศ. 2494 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนพิมานวิทย์ และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน

     โรงเรียนแห่งนี้มีตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลจนถึงประถมศึกษาปีที่ 6 มีนักเรียน 100 คน ปัจจุบันอยู่ภายใต้การทำงานของ นางลลิตา (พิมานแมน) เหล่าพานิช ลูกสาวของนายมาโนช ที่สืบทอดเจตนารมณ์การเป็นสถานศึกษาที่ให้ประชาชนได้มาแสวงหาความรู้

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     นักเรียนที่นี่จะดูแลกันแบบครอบครัว รุ่นพี่จะคอยดูแลรุ่นน้องนับตั้งแต่รับจากผู้ปกครองตอนเช้าเข้าโรงเรียน และคอยดูแลตลอดทั้งวันจนถึงเวลาที่ผู้ปกครองมารับกลับบ้าน

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     ทุกคนคือส่วนหนึ่งและเป็นเจ้าของโรงเรียน นักเรียนที่นี่จึงช่วยกันดูแลโรงเรียนแบบไม่ต้องมีใครสั่ง ช่วยทำความสะอาด ดูแลสิ่งต่างๆ ด้วยจิตสำนึก ความสัมพันธ์ระหว่างครูกับนักเรียนนอกเวลาการเรียนการสอน จะมีความสนิทสนมเหมือนสมาชิกในครอบครัว เคยมีเหตุการณ์ที่คุณครูลา มาสาย หรือไปทำธุระ นักเรียนจะโกรธถ้าครูไม่บอก เพราะทำให้นักเรียนเป็นห่วง

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     บรรยากาศโรงเรียนตอน 08.00 น. ได้เวลาเคารพธงชาติ นอกจากคุณครูแล้ว จะมีรุ่นพี่คอยช่วยดูแลน้องๆ ให้มีระเบียบวินัยจากท้ายแถว

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     กิจกรรมส่วนหนึ่งหลังจากเคารพธงชาติเสร็จ นักเรียนทุกคนจะผลัดกันออกมานำพูดภาษาต่างๆ เช่น ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาของประเทศในภูมิภาคอาเซียน นอกจากได้เรียนรู้คำศัพท์ต่างๆ ยังได้ผลัดกันออกมาฝึกความเป็นผู้นำการท่องศัพท์หน้าเสาธง

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     บรรยากาศการเรียนการสอนในห้องเรียน

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     นอกจากวิชาการทั่วไป ทางโรงเรียนได้เพิ่มวิชาคอมพิวเตอร์ นาฏศิลป์ ดนตรี ว่ายน้ำ ศิลปะ จากครูพิเศษผู้เชี่ยวชาญ หรือภาษาต่างประเทศอย่างอังกฤษ ญี่ปุ่น จีน อิตาเลียน จากครูพิเศษเจ้าของภาษา บางวิชาก็ได้การสนับสนุนจากสถานทูตต่างประเทศ

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     ห้องพักครู เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นบรรยากาศของถนนข้าวสาร นักท่องเที่ยวเดินผ่านตลอดทั้งวัน เคยมีนักท่องเที่ยวหรือผู้คนเดินผ่านเข้ามาด้วยความสงสัย แต่พอทราบว่าเป็นสถานศึกษา ก็เดินจากไปด้วยความเคารพ

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     เวลาที่โรงเรียนมีกิจกรรม เช่น กิจกรรมกีฬาสี ก็จะได้รับความร่วมมือ อำนวยความสะดวกด้านต่างๆ จากผู้คน หรือหน่วยงานในชุมชม เช่น สน. ชนะสงคราม เจ้าของกิจการ หรือคนที่ประกอบอาชีพในถนนข้าวสาร (ภาพจาก โรงเรียนพิมานวิทย์)

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     กิจกรรมเพื่อชุมชนอย่างการเป็นกระบอกเสียงให้ข้อมูลเกี่ยวกับปัญหาเรื่องฝุ่น PM 2.5 ให้กับชุมชนและนักท่องเที่ยวในถนนข้าวสาร (ภาพจาก โรงเรียนพิมานวิทย์)

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     ทรงวุฒิ ภูชมชื่น ผู้ให้บริการรถโดยสารที่ถนนข้าวสาร เล่าถึงความผูกพันที่มีต่อโรงเรียน

     “ผมอยู่ตรงนี้มา 10 ปี แต่ก่อนผมทำงานโรงแรมบัดดี้ จนกระทั่งออกมาขับแท็กซี่ ผมมักจอดรอผู้โดยสารบริเวณใกล้ๆ โรงเรียน เริ่มสังเกตเห็นว่าโรงเรียนไม่มีผู้ชาย ก็เลยบอกว่าถ้ามีอะไรช่วยได้ก็จะช่วย ก็ช่วยดูแลความสะอาด ความเรียบร้อย ช่วยยกของ ช่วยเปลี่ยนหลอดไฟ บางทีมีคนเมา คนยืนสูบบุหรี่ คนหลงเข้ามา ก็จะแนะนำเขาว่าที่นี่เป็นโรงเรียน

     “ผมเป็นคนชอบทำตัวเป็นจิตอาสา ทุกวันนี้ผมก็เป็นอาสาวชิรพยาบาล น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่าครับ โรงเรียนเขามีแต่อาจารย์กับเด็กๆ มีอะไรช่วยกันได้ก็ช่วย”

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     วิเชียร วินิจฉัย อาชีพขับรถสามล้อที่ถนนข้าวสาร เล่าถึงความผูกพันที่มีต่อโรงเรียน

     “ผมก็ช่วยปัดกวาดบ้าง ต้นไม้ก็ช่วยรดน้ำ มีขยะก็ช่วยเก็บ การช่วยเหลือเกื้อกูลกันคือเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันของเราทุกคนอยู่แล้ว ผมไม่ได้หวังอะไรตอบแทน อาจารย์กับ ผ.อ. เขามีน้ำใจต่อเรา เราก็ต้องมีน้ำใจกับเขา ถ้าต่างคนต่างไม่มีน้ำใจมันก็อยู่ยากนะสังคมนี้

     “อย่างอาจารย์ผู้หญิงบางท่านมาเช้า เราก็คอยยืนระแวดระวังให้ คอยเป็นหูเป็นตาจากคนเมาหรือคนที่มายืนฉี่ เจอประจำครับภาพอย่างนี้ ผมก็อยู่ตรงนี้อีกนาน ก็ดูแลซึ่งกันและกันนะครับ”

 

โรงเรียนพิมานวิทย์

     ครูลลิตา เหล่าพานิช ผู้จัดการโรงเรียนพิมานวิทย์

     “ความสุขของเราคือการให้ความรู้แก่เด็กอย่างถูกวิธีและเด็กยอมรับ ไม่ได้บังคับเขา อย่างเด็กบางคนไม่ชอบบางวิชา เราจะคุยกับเขาว่าไม่ชอบเพราะอะไร และเรามีวิธีแก้ให้เขาอย่างจริงใจ เขาก็จะเป็นเด็กที่เติบโตไปพร้อมกับการแก้ปัญหา

     “การให้การศึกษาคือการให้ที่ดีที่สุด เพราะเพื่อตัวเขาเอง เวลามีงานโรงเรียนประจำปีศิษย์เก่าบางคนก็กลับมาช่วยงาน มานั่งคุยกันสนุกสนาน บ้างก็เล่าว่ากำลังจะพาลูกมาสมัครเรียน เราก็ภูมิใจว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน ไม่ได้หลงลืมโรงเรียนเล็กๆ แห่งนี้”

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

ธนดิษ ศรียานงค์

ช่างภาพที่ชอบการเดินทาง แต่จำทางไม่ค่อยได้ นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นหลง