การรอที่เหมาะสม ดั่งมะม่วงที่สุกงอม

Director's Cut
12 Apr 2021
เรื่องโดย:

ฌอห์ณ จินดาโชติ

“มะม่วงบนต้นที่ยังไม่สุกงอม ถ้ายังไม่ถึงเวลาของมันต่อให้ดึงลงมา ก็ยังกินไม่ได้อยู่ดี” 

        บทสนทนาของกลุ่มหญิงสาววัย 30 ต้นๆ ที่มาล้อมวงนั่งคุยกับผม พวกเราต่างเล่าถึงเรื่องราวความรักของตัวเอง บางคนแต่งงานแล้ว บางคนคบหากันมานาน ส่วนบางคนเพิ่งจะครบรอบปี

        การสนทนาในช่วงแรกราวกับหนังแอ็กชันที่ตัวละครต่างวิ่งเข้าหากันด้วยการพูดคุยอย่างไม่มีการเว้นช่องไฟ สวนทางกับการนั่งที่เว้นระยะแบบมีช่องไฟ แม้ทุกคนไม่ได้เจอกันมาสักพักใหญ่ แต่การถามไถ่เพียงไม่กี่ประโยคกลับดึงพวกเขาเข้าหากันได้อย่างรวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ

        การพูดคุยลื่นไหลมาถึงจุดที่รุ่นพี่ผู้หญิงในกลุ่มบอกว่า “ช่วยหาแฟนให้เพื่อนพี่คนนี้หน่อยสิ เขานิสัยดีมากเลย เขาโสดมาสักพักแล้ว” หลายคนในนั้นต่างถามถึงผู้ชายในแบบที่ผู้หญิงคนนั้นชอบ แต่แล้วผู้หญิงที่นั่งข้างๆ ผมก็พูดขึ้นมาว่า “ทุกอย่างอยู่ที่จังหวะ เวลา และการรอคอยที่เหมาะสม”

        ผมแอบยิ้ม เพราะรู้เลยว่าสิ่งที่เธอกำลังจะเล่าต่อจากนี้คือเรื่องอะไร

        แม่ของเธอสอนว่า “การเร่งรีบในสิ่งที่ไม่ใช่ของเรา หรือหากจะเป็นของเราแต่ผิดจังหว และเวลา เปรียบดั่ง ‘มะม่วงบนต้นที่ยังไม่สุกงอม’ ถ้ายังไม่ถึงเวลาของมัน ต่อให้ดึงลงมาก็ยังกินไม่ได้ ยังไงคงต้องรออีกอยู่ดี” สิ้นเสียงนั้นไป วงสนทนาก็เงียบงัน ไม่ใช่ว่าทุกคนงงกับสิ่งที่เธอพูด แต่กลับตกตะกอนกับสิ่งที่ได้ฟังไปมากกว่า

        สำหรับผม การรอคอยเป็นสิ่งที่คุ้มค่าเสมอ ถ้ามันถูกที่ถูกเวลา

        หากมีสติกับการรอคอยเราจะไม่หลงทาง เหมือนดังบทสนทนาเรื่องความรัก ที่แปรเปลี่ยนเป็นเรื่องของธรรมะได้อย่างลงตัว นำไปสู่คำถามที่ว่า เมื่อไหร่คือเวลาที่สุกงอมพร้อมเก็บเกี่ยวความหวานนั้นมาได้

        คำตอบจากผู้หญิงคนเดิมจึงดังขึ้น ‘เมื่อถึงเวลานั้นเราจะรู้เอง เพียงแต่เราต้องตั้งเจตนาที่ดี’  

        ‘เจตนาที่ดี’ คำนี้สร้างความงุนงงให้กับผู้ร่วมสนทนาในกลุ่ม ส่วนผมได้แต่ยิ้มและพยักหน้า ปล่อยให้ผู้เล่าได้อธิบาย นั่นหมายถึงความหวังดี ไม่ใช่แค่กับตัวเอง แต่ยังรวมไปถึงผู้อื่น ไม่ต่างกับองค์ประกอบ รสชาติ และหน้าตาของอาหาร 

        การเจอกันระหว่างเรากับใครสักคน ไม่ใช่เรื่องความสุขส่วนตัว แต่เป็นความสุขของส่วนรวมด้วย  นั่นหมายถึงการที่เราได้ทำบางสิ่งร่วมกันให้คนรอบตัวมีความสุข ยิ่งถ้าเรามีเจตนาที่ดีเป็นตัวตั้งต้นแล้ว ก็จะเป็นเหมือนพลังบางอย่างที่ช่วยให้ความรู้สึกนั้นส่งผลได้เร็วขึ้น

        “เฮ้ย! ดีจัง” ทุกคนพูดพร้อมกันหลังจากที่พี่คนนั้นเล่าจบ

        สิ่งที่ผมต้องการบอกคือ ทุกสิ่งบนโลกนี้ ล้วนแต่มีเวลาตามความเหมาะสม คุณไม่สามารถปลูกต้นกระบองเพชรด้วยดินร่วนฉันใด ก็ไม่สามารถปลูกต้นทานตะวันที่ทะเลทรายได้ฉันนั้น

        หรือต่อให้มะม่วงจะสามารถออกผลได้ทั้งปี แต่เราก็ยังจะรอมะม่วงออกผลตามฤดูกาลอยู่ดี

        เช่นเดียวกัน ต่อให้คุณมีเจตนาที่ดี แต่หากผิดที่ผิดเวลา หรือคิดถึงแต่ตัวเองฝ่ายเดียว คุณจะไม่สามารถได้ในสิ่งที่พึงปรารถนาได้เลย

        สุดท้ายแล้ว ผมยอมรับว่าตัวเองยังไม่แตกฉานในเรื่องนี้อย่างถ่องแท้ ยังคงต้องอาศัยเวลา และการขัดเกลาจากผู้มีสติและปัญญามาช่วยบอกกล่าว เพียงแต่ผมคิดว่า เรื่องราวในวงสนทนานี้ได้สร้างแรงบันดาลใจและมุมมองใหม่ๆ ให้กับทุกคนในวันนั้น

        ผมหวังว่าชาว a day BULLETIN จะได้รับเจตนาที่ดีไปด้วยกัน

 

จินดาโชติ (หมาป่าสีดำ)
บรรณาธิการอำนวยการ
a day BULLETIN

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

ฌอห์ณ จินดาโชติ

จาก . จินดาโชติ หรือ (หมาป่าสีดำ)
ผู้ที่ชื่นชอบการถ่ายภาพ การเขียน งานศิลปะ รวมไปถึงการเดินทางไปในที่ต่างๆ
ซึ่งมุมมองต่างของเขาถูกบันทึกเป็นเรื่องราวไว้ในทาง
IG: @seanjindachot
Twitter: @sean_jinda