ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ไป วันนี้เราเก่งขึ้นกว่าเมื่อวานไปแล้ว

Director's Cut
10 May 2021
เรื่องโดย:

ฌอห์ณ จินดาโชติ

“ช่วงชีวิตที่มันยาก

แต่เรายังมีเวลาเท่ากัน

ให้พอสู้ต่อ…”

        เรื่องราวและแรงบันดาลใจครั้งนี้ ผมได้มาจากเด็กชายคนหนึ่ง ที่ตอนนี้เข้าก้าวสู่การเป็นเจ้าของ ‘ย่างเนย’ ร้านหมูกระทะดัง ที่ไม่ได้สำเร็จอย่างหมูๆ แบบที่คิด
        ในช่วงเวลาที่ต่างคนต่าง Work from Home หรือกักตัวอยู่บ้าน และเยียวยาสภาพจิตใจให้สู้กันต่อไปในแต่ละวัน สิ่งที่ต้องลุ้นมากกว่าราคาน้ำมันและราคาทอง คือยอดของผู้ติดเชื้อที่รอว่าเมื่อไหร่จะลดลงและหายไป รวมถึงวัคซีนที่เมื่อไหร่เราจะได้ฉีดกันทั่วหน้า สิ่งเหล่านี้คือกิจวัตรประจำวันที่คนเฝ้าต่างตามข่าวไม่เว้นแต่ละวัน จนสภาพจิตใจและพฤติกรรมของเราต่างไปจากเดิมจากที่เคยเป็นมา บางทีคำว่าท้อแท้และอยากยอมแพ้มันก็ดังขึ้นในหัวแทบจะวันเว้นวัน
        ผมได้มีโอกาสได้เห็นเพื่อนหลายคนซึ่งเป็นผู้ประกอบการ ต่างโพสต์ถึงความยากลำบากในการดำเนินกิจการในช่วงนี้ โดยเฉพาะร้านค้าและงานบริการ ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเริ่มจะไม่ไหว แต่ธุรกิจมันเริ่มไปแล้วจะให้ล้มเลิกตอนนี้คงไม่ได้ ได้แต่อดใจรอฟ้าหลังฝนกันทั้งนั้น หนึ่งในธุรกิจที่โดนผลกระทบเท่าผมได้รู้จักและสัมผัสมากับตัวคือร้านหมูกระทะอย่างร้าน ‘ย่างเนย’ ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในเพื่อนรักของผมที่ไม่เคยจะหยุดหรือยอมแพ้แต่อย่างใด แม้กระทั่งวันนี้
        เพราะอะไรเขาถึงคิดแบบนั้นอยู่เสมอ วันนี้ Director’s Cut เลยอยากจะเล่าบางมุมของเขาในบางเรื่อง สำหรับคนที่กำลังหมดแรงและต้องการแรงจูงใจให้สู้ต่อไป กับสถานการณ์ปัจจุบันที่แทบดึงรั้งให้จิตวิญญาณแทบถอยหลัง
        เพื่อนผมเป็นแบบอย่างของคนที่สู้ไม่ถอย เขาเริ่มจากศูนย์และผลักดันตัวเองไปเกินร้อย
        ใช่-เกินร้อย ผมไม่ได้กล่าวเกินเลย เพราะเขาเริ่มจากการทำงานในช่วงหลังเวลาเรียน โดยการเป็นผู้จัดการร้านปิ้งย่างร้านหนึ่ง เมื่อเรียนจบก็ออกมาตามหาตัวตนอยู่พักหนึ่ง ทั้งการไปเป็นพ่อค้ารถมือสอง เปิดร้านขายของชำ เปิดบาร์ แต่ก็หาจุดลงตัวให้ตัวเองยังไม่ได้เสียที จนวันหนึ่งเขาก็คิดว่าไม่อยากขายเหล้าแล้ว จะไปขายอะไรที่กินง่าย ควบคุมปริมาณและการจัดการได้ง่าย ว่องไว มีระบบในการทำงานคงจะดีกว่า
        กว่าเราจะตกผลึกอะไรได้สักเรื่อง ต้องเรียนรู้จากความผิดพลาดกันเสียก่อน ซึ่งความล้มเหลวคือประสบการณ์ชั้นเยี่ยม คนที่คิดได้และเรียนรู้จากมัน ก็จะได้ประโยชน์จากสิ่งนั้นเสมอ แต่การทำมาค้าขายด้วยวัยในตอนนั้นไม่ง่าย และการเดาทางลูกค้าที่ดี่สุด คือ การสังเกตและดูพฤติกรรมรวมไปถึงการตอบสนองของลูกค้าว่าชอบสิ่งใด และไม่ชอบสิ่งใด เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็มองข้ามไม่ได้ แม้จะเป็นเรื่องอย่างการวางโต๊ะหรือเส้นทางการเดินทางเท้าไปยังโซนตักอาหารที่บริการตัวเอง การหมั่นศึกษาและแก้ไขข้อผิดพลาด ในแต่ละวันทำให้เจอจุดที่เขาตามหานั่นคือ เอกลักษณ์และอัตลักษณ์ของสินค้าในการขาย
        แน่นอน ช่วงแรกของการค้าขายไม่ใช่เรื่องง่าย คนที่มาอุดหนุนคือคนกันเองและคนในท้องที่ ความพยายามนั้นเขามีมากพอ แต่ความท้อแท้ก็เกิดเป็นเรื่องธรรมดา การสนทนาช่วงแรกของการเปิดร้าน มักจะจบลงว่า ‘เราจะไปทางไหนต่อดี’ แต่อย่างที่บอกครับ เมื่อเรามีเอกลักษณ์ จุดเด่น และความพยายามที่มากพอ บวกกับการมองภาพให้กว้างและมองในแต่ละวิกฤตให้ชัด เพื่อหาโอกาสให้ตัวเองได้ไปต่อมันจะมีทางให้เราไปเสมอ เหมือนกับเหตุการณ์ครั้งหนึ่งก่อนที่ ‘ช่างชุ่ย’ จะเปิด ธุรกิจของเขาถือว่ามาค่อนข้างดี มีการลองผิดลองถูก อยู่เสมอ แต่ไม่เคยเลยที่จะลังเล กับสิ่งที่ตนเองเลือกละตัดสินใจ เพื่อนผมก็เช่นเดียวกัน เขาโทร.มาถามผมว่าจะเปิดร้านย่างเนยดีไหม สถานที่ตรงนี้มันเงียบมานานแล้ว ตอนแรกผมก็สงสัยเหมือนกันว่าจะดีเหรอ แต่การมองอีกมุมของเขาทำให้เขาเห็นภาพที่กว้างกว่า ด้วยสถานที่ที่เปิดกว้างและเป็นแหล่งใกล้สถานศึกษา และแหล่งชุมชน เขาพร้อมจะเสี่ยง และดีกว่าไม่ได้ลอง จากประสบการณ์ การลองผิดลองถูก การไม่ยอมแพ้กับช่วงชีวิตที่มักมีอะไรเขามาทดสอบเขาทำให้เขามีวันนี้
        จนมาถึงวันที่พี่ลิ้ม (สมชัย ส่งวัฒนา) เจ้าของช่างชุ่ยกล่าวว่า “ช่างชุ่ยมีวันนี้ได้เพราะร้านย่างเนย”
        นั่นทำให้รู้ว่าระหว่างทาง การพยายามดิ้นรนและเสียเวลาไปกับสิ่งที่ไม่มีค่าพอ มันมักบั่นทอนใจอยู่เสมอ แต่ถ้าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่เราเชื่อมันและให้ราคากับมัน
        ผลตอบแทนจากความพยายามที่จะไปให้ถึงมันมีมูลค่ามากกว่าแน่นอน เพราะเจ้าของย่างเนยคนที่ผมพูดถึงเป็นแบบนั้น เขาไม่เคยยอมแพ้ แม้จะยากสักแค่ไหนก็ตาม ในช่วงวิกฤตการณ์ของชีวิตที่เขาเจอมาตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้อาจเปรียบดั่งโควิด-19 ระลอกที่ 10 ก็ว่าได้ แต่เขาก็ไม่เคยหยุด แม้ในวันนี้เขาก็ไม่ต่างกับเราที่จะเจอสถานการณ์ที่ยากลำบาก และง่ายต่อการหยุดที่จะไปต่อ แต่เขาก็ไม่เคยจะปริปากคำนั้นออกมาว่ายอมแพ้หรือเลิกเถอะ เหมือนกับพวกเราในตอนนี้ที่ถึงอย่างไรก็ไม่หยุดที่จะยอมแพ้เช่นกัน
        แน่นอน เราไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป แต่ถ้าเราตั้งเจตนาไว้แล้วว่าจะสู้ต่อไป มันก็มีทางเสมอ แม้จะไม่ใช่ทางเดิมที่เราคุ้นเคย แต่มันก็คุ้มที่จะลองดู อย่างที่ชื่อเรื่องบอกไว้ว่า ‘ช่วงชีวิตที่มันยากแต่เรามีเวลาเท่ากันให้พอจะสู้ต่อได้’ หมายถึงช่วงเวลานี้มันยากทั้งกับคุณและกับผมเอง แต่เวลาเรายังมีเท่ากัน อย่าเพิ่งยอมแพ้ อดทนและจับมือไปด้วยกัน ผมและทีมงาน a day BULLETIN ทุกคน ขอเป็นกำลังใจให้
        เชื่อเถอะว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ไป วันนี้เราเก่งขึ้นกว่าเมื่อวานไปแล้ว
 
จาก. จินดาโชติ
(หมาป่าสีดำ)
บรรณาธิการอำนวยการ
a day BULLETIN
แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

ฌอห์ณ จินดาโชติ

จาก . จินดาโชติ หรือ (หมาป่าสีดำ)
ผู้ที่ชื่นชอบการถ่ายภาพ การเขียน งานศิลปะ รวมไปถึงการเดินทางไปในที่ต่างๆ
ซึ่งมุมมองต่างของเขาถูกบันทึกเป็นเรื่องราวไว้ในทาง
IG: @seanjindachot
Twitter: @sean_jinda