อะไรทำให้เรามีชีวิตที่ดี?

Editor's Note
10 Mar 2020
เรื่องโดย:

โตมร ศุขปรีชา

เราล้วนอยากมีชีวิตที่ดี

        แต่สำหรับหลายคน ชีวิตที่ดีไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นได้ง่ายนัก โดยเฉพาะเมื่อมีเหตุแวดล้อมกลุ้มรุมคล้ายอยากทำร้ายชีวิตของเราให้ยับเยิน – ไม่ว่าด้วยเรื่องใหญ่ๆ สาธารณะ หรือเรื่องที่คล้ายเป็นส่วนตัว

        อะไรทำให้เรามีชีวิตที่ดี?

        คำถามนี้อาจฟังดูคล้ายเป็นคำถามเชิงปรัชญาหรือไม่ก็อภิปรัชญาด้วยซ้ำไป ทว่าองค์กรอย่าง OECD หรือ Organization for Economic Cooperation and Development ก็พยายาม ‘วัด’ ว่าชีวิตที่ดีนั้นควรจะเป็นอย่างไร โดยจัดทำเป็น ‘ดัชนีชีวิตที่ดีกว่า’ หรือ Better Life Index ขึ้นมา

        แน่นอน การวัดดัชนีชีวิตที่ดีย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะชีวิตของเราซับซ้อน เต็มไปด้วยตัวแปรและตัวบ่งชี้มากมาย รายงานของ OECD ใช้ตัวบ่งชี้มากถึง 23 อย่าง ในขอบข่าย 11 เรื่อง เพื่อดูว่าคนเราจะมีชีวิตที่ดีได้อย่างไร

        ตัวอย่างของดัชนีบ่งชี้ชีวิตที่ดีมีตั้งแต่เรื่องของรายได้และความมั่งคั่งในทางเงินทอง ซึ่งแทบทุกคนคงปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหากปราศจากเสียซึ่งเรื่องนี้แล้ว ชีวิตที่ดีก็อาจเกิดขึ้นไม่ได้

        นอกจากนี้ ยังมีประเด็นเรื่องการทำงาน ที่มีตั้งแต่ภาวะว่างงานหรือไม่ หรือว่ามีงานทำอยู่เป็นเวลานานเท่าไหร่ ด้านหนึ่งคือการดูว่าคนเรามีหรือไม่มีงานทำ แต่ในอีกฟากของสเปกตรัม ชีวิตที่ดีย่อมต้องมี ‘สมดุล’ ระหว่างการทำงานและการใช้ชีวิต หรือที่เรียกว่า work-life balance ด้วย

        แต่เท่านั้นก็ยังไม่พอ เพราะหากขาดซึ่งปัจจัย 4 พื้นฐานที่สุด อย่างที่อยู่อาศัยหรือที่ที่เราสามารถเรียกว่าเป็น ‘บ้าน’ ได้อย่างเต็มปาก เป็นที่ที่เราสามารถกลับไปผ่อนพักทั้งกายและใจ – ชีวิตก็คงดีไปไม่ได้ การสำรวจเรื่องราวของบ้านจึงเป็นอีกหนึ่งดัชนีบ่งชี้ได้ว่าชีวิตของเราเป็นอย่างไร

        ทั้งหมดที่ว่ามา เป็นเพียงเรื่องเฉพาะของตัวเราเอง แต่การมี ‘ชีวิตที่ดี’ นั้นไม่อาจแยกขาดออกจากสิ่งที่รายล้อมรอบตัวเราได้ เรื่องสำคัญของชีวิตที่ดีอีกเรื่องหนึ่งจึงคือเรื่อง ‘สิ่งแวดล้อม’ ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพอากาศ คุณภาพน้ำ หรือการสาธารณสุขที่จะทำให้เรามีอายุขัยมากน้อยเพียงใด รวมถึงมีคุณภาพชีวิตดีที่มากน้อยเพียงใดด้วย

        ชีวิตที่ดียังต้องมีความงอกงามทางปัญญา ดังนั้น การศึกษาและการฝึกฝนทักษะต่างๆ จึงเป็นเรื่องสำคัญ ทักษะที่ OECD เห็นว่าสำคัญมาก ก็คือ cognitive skills หรือทักษะในการ ‘รับรู้’ และ ‘ตีความ’ เรื่องราวต่างๆ รอบตัว อันเป็นทักษะสำคัญที่สุดในการอยู่รอดของศตวรรษที่ 21 ก็ว่าได้

        แต่ก็อีกนั่นแหละ แม้มีทุกอย่างที่ว่ามา รวมถึงความงอกงามทางปัญญาด้วย ก็ยังอาจไม่พอเรียกได้ว่าเรามีชีวิตที่ดี เพราะชีวิตที่จะดีได้ ต้องถึงพร้อมทางอารมณ์ความรู้สึก รวมทั้งมีความสัมพันธ์กับผู้คนรอบข้าง ทั้งคนรัก พ่อแม่พี่น้องเพื่อนฝูง ซึ่งก็นำไปสู่สังคมในวงกว้าง การแบ่งปันแลกเปลี่ยน และกระทั่งเลยไกลไปถึงสุขภาพในความเป็นพลเมืองของรัฐหนึ่งๆ ด้วย

        จะเห็นว่า ‘ชีวิตที่ดี’ มีหลากหลายมิติมาก ชีวิตที่ดีจึงซับซ้อน บางคนอาจมีชีวิตที่ดีในมิติหนึ่ง แต่ในอีกบางมิติอาจไม่ดีก็ได้ การแปลง ‘ความดีของชีวิต’ ออกมาเป็นตัวเลขจึงไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลย

 

        คาลิล ยิบราน เคยกล่าวไว้ว่า

        “We live only to discover beauty, all else is a form of waiting.” —เรามีชีวิตอยู่เพียงเพื่อค้นพบความงาม สิ่งอื่นๆ ที่เหลือเป็นเพียงรูปแบบของการรอคอยเท่านั้น

 

       เป็นประโยคที่แสนงาม แต่ในนั้นบรรจุอยู่ด้วยความลึกซึ้งของความหมายที่ปฏิบัติตามได้ยากเย็นยิ่ง

       ทว่าถ้าทำได้ – ผมเชื่อ, นั่นคือชีวิตที่ดี

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

โตมร ศุขปรีชา

บรรณาธิการบริหาร a day BULLETIN 

ภาพโดย

อุษา นพประเสริฐ

สาวน้อยเมืองชลที่หลงแสงสีเข้ามาอยู่เมืองกรุง ใจรักการขี่มอเตอร์ไซค์ และมีเพจใสๆ ชื่อ alwaysaday ฝากกดไลก์ด้วยนะจ๊ะ