สำหรับผม ชีวิตไม่ใช่การไปให้ถึงเป้าหมาย แต่คือการแสวงหาความหมายให้กับมัน

Editor's Note
23 Sep 2019
เรื่องโดย:

วุฒิชัย กฤษณะประกรกิจ

ทุกครั้งที่ได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรบรรยายเรื่องชีวิตและการทำงาน ผมมักจะยกแนวคิดจากหนังสือ Man’s Search for Meaning ของ วิกเตอร์ ฟรังเคิล ไปสรุปปิดท้าย เพราะสำหรับผม ชีวิตไม่ใช่การไปให้ถึงเป้าหมาย แต่คือการแสวงหาความหมายให้กับมัน

        Man’s Search for Meaning มีใจความสำคัญ อธิบายว่าสังคมทุกวันนี้มุ่งเน้นเป้าหมายไปที่ด้านความสุข กล่อมเกลาให้เราคิดว่าเป้าหมายของชีวิต คือการแสวงหาความสุข

        ทุกคนจึงพยายามแสวงหาความสุขเสียจนกระทั่งว่าคนที่ไปไม่ถึงจุดของความสุขแบบนั้น เขาจะรู้สึกผิด ละอายที่ตนเองไม่สามารถบรรลุเป้าหมาย

        ทั้งที่จริงๆ แล้วในชีวิตของพวกเขาอาจจะไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร ไม่ได้หิวโหย ไม่ได้หนาวเหน็บ ไม่ได้เจ็บป่วย ร่างกายแข็งแรงทุกอย่าง แต่ภายในใจของเขาเกิดสิ่งที่เรียกว่า ‘สุญญากาศของอัตถิภาวะ’

        สุญญากาศของอัตถิภาวะแสดงออกมาในรูปแบบของความสับสน งุนงง ไม่รู้ว่าชีวิตคืออะไร มีความหมายอย่างไร อยู่ไปเพื่ออะไร เราสงสัย ตั้งคำถาม แปลกแยก โดดเดี่ยว แล้วสักพักก็จะบ่นเบื่อ ตำหนิโลกรอบตัว เพียงเพราะเขาไม่มีความสุข

        จุดมุ่งหมายที่แท้จริงของชีวิตไม่ใช่การแสวงหาความสุข แต่เป็นการแสวงหาความหมาย

        ด้วยการคิดเช่นนี้ เราจึงสามารถแสวงหาความหมายได้จากทุกปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิต คือทั้งเรื่องสุขและเรื่องทุกข์ เพราะชีวิตในห้วงทุกข์นั้นก็มีความหมาย และดีไม่ดี มันจะสอนให้เรามองเห็นความหมายได้ชัดเจนยิ่งกว่า

        เปรียบเหมือนการสร้างซุ้มประตูโค้ง สถาปนิกยิ่งวางหินที่มีน้ำหนักลงไปบนด้านบนของซุ้มประตูมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งทำให้มันแข็งแรงมากขึ้นไป

        ความทุกข์เป็นภาวะที่เราไม่ปรารถนา แน่นอนว่าถ้าเลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยง แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้ ควบคุมไม่ได้ นั่นแปลว่ามันต้องมีความหมายบางอย่างต่อเรา

        เราจะค้นพบความหมายของชีวิตได้โดย 3 ทางคือ

        1. การทำงาน ทำสิ่งที่มีความสำคัญ

        2. ความรัก การได้ใส่ใจดูแลคนอีกคน และ

        3. ที่สำคัญมากที่สุดก็คือความกล้าหาญในการเผชิญหน้ากับความลำบากยากเข็ญ

        โลกรอบตัวของเราดำเนินไปตามทางของมัน เราเข้าไปควบคุมไม่ได้ทุกเรื่อง สิ่งเดียวที่เราควบคุมได้แน่นอนก็คือใจเราเอง นั่นคือทัศนะของเราที่มีต่อปรากฏการณ์ตรงหน้า เราจะมองมันอย่างไร ตัดสินใจว่าจะทำอะไร และจะดำเนินชีวิตผ่านมันไปอย่างไร

        เมื่อเผชิญกับความทุกข์แสนสาหัส เสรีภาพที่เราทุกคนมีก็คือเราสามารถเลือกได้ว่าจะให้ความหมายกับมันอย่างไร การค้นหาความหมายจึงทำให้เรามีชีวิตอยู่ต่อไปได้

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

วุฒิชัย กฤษณะประกรกิจ

อดีตบรรณาธิการบริหาร a day BULLETIN นักเขียนผู้ชอบแมวและหมา แต่เกลียดเสียงหมาเห่า เลยเลี้ยงแมวดีกว่า เคยเชื่อว่าตัวเองเป็นคนลักษณ์ 4 แต่เพื่อนๆ บอกว่าเป็นลักษณ์ 5 ชอบเขียนถึงเรื่องราวที่โศกซึ้ง แต่เพื่อนบอกว่ามันเป็นมุมมองของคนคิดลึกซึ้งมากกว่า

ภาพโดย

อุษา นพประเสริฐ

สาวน้อยเมืองชลที่หลงแสงสีเข้ามาอยู่เมืองกรุง ใจรักการขี่มอเตอร์ไซค์ และมีเพจใสๆ ชื่อ alwaysaday ฝากกดไลก์ด้วยนะจ๊ะ