เชียงใหม่ไดอารี่ 04 | น้ำปั่นรักษ์โลก และพ่อค้าที่ทำงานสัปดาห์ละสองวัน

The Guest
18 Apr 2019
เรื่องโดย:

กรินทร์ มงคลพันธ์, จิรัฏฐ์ ประเสริฐทรัพย์

ตอนเป็นวัยรุ่น ‘จิม’ – ภูดิท ทาสุคนธ์ เคยเป็นนายพราน… ไม่ใช่นายพรานแบบในนิยาย ล่องไพร แต่เคยเข้าป่าและล่าสัตว์น่ะใช่ เป็นเรื่องตลกร้ายที่เขาเลิกงานอดิเรกนี้อย่างเด็ดขาด เนื่องจากเขาเลิกกับคนรักสมัยเรียนมหาวิทยาลัย

     “ช่วงนั้นผมอกหัก และผมเข้าป่า กำลังเล็งจะยิงนก ผมเห็นนกอยู่สองตัว ตัวผู้และตัวเมีย เดาได้ว่ามันเป็นคู่กัน ผมจึงชะงักและเลิกล่าสัตว์ตั้งแต่ตอนนั้น” จิมกล่าว

     ไม่เพียงเลิกล่า หากเขายังเห็นแง่งามที่น่าหวงแหนของธรรมชาติ—ชีวิตและมุมมองของเขาเปลี่ยนไปนับแต่นั้น

 

Twister Bike

 

     ช่วงมหาวิทยาลัยจิมจึงเข้าค่ายสิ่งแวดล้อมบ่อยครั้ง กระทั่งจบมาเขาก็หาเวลาเข้าป่าเพื่อทำกิจกรรมอนุรักษ์ จิมเข้ารีตมังสวิรัติ ด้วยเชื่อว่าเป็นหนึ่งในหนทางปฏิเสธการสนับสนุนบรรษัทปศุสัตว์ยักษ์ใหญ่ที่มีส่วนสำคัญในการทำลายป่าในประเทศ เขาเคยทำทั้งงานออฟฟิศ ทำสารคดีโทรทัศน์ และเปิดร้านขายของในห้างสรรพสินค้าโดยทำรายได้เกือบแสนต่อวัน หากล่าสุดจิมกลับพบหนทางดำรงชีวิตที่รื่นรมย์และเรียบง่าย ด้วยการขายน้ำผลไม้ปั่นออร์แกนิก ที่ซึ่งเขาขายมันเพียง 2 วันต่อสัปดาห์

     หากคุณเคยมาเยือนจริงใจมาร์เกต (Jing Jai Market Chiangmai – หนึ่งในตลาดสินค้าเกษตรอินทรีย์ที่ใหญ่ที่สุดในเชียงใหม่) หรือตลาดขนมปังยามเช้าสุดฮิตอย่างนานาจังเกิล (Nana Jungle) คุณอาจเคยเห็นชายหนุ่มคนนี้และร้านของเขามาบ้างแล้ว

 

Twister Bike

 

     ร้าน Twister Bike Blender ของจิมไม่ได้ใหญ่โตหรือโดดเด่นใดๆ แต่ใครเห็นก็จำได้ เพราะทั้งร้านมีจักรยานทัวริงแค่คันเดียว เครื่องปั่นน้ำผลไม้ติดตั้งอยู่บริเวณตะแกรงด้านหลัง ลูกค้าจะต้องขึ้นไปปั่นจักรยานเพื่อให้เครื่องปั่นบดน้ำแข็งคลุกเคล้ากับผลไม้ที่ต้องการ แน่นอน ความรวดเร็วต่อการขายน้ำหนึ่งแก้วขึ้นอยู่กับความเร็วในการปั่นจักรยานของลูกค้า ไม่นับว่าจิมขายน้ำผลไม้เพียงสัปดาห์ละ 2 วันเท่านั้น (โดยอีก 5 วันที่เหลือเขาไปใช้ชีวิตกับภรรยาผู้เป็นครูในโรงเรียนชนบทที่จังหวัดลำปาง) หากคิดว่าการดริปกาแฟตามคาเฟ่สโลว์บาร์คือสัญลักษณ์ของสโลว์ไลฟ์แล้ว ธุรกิจจิมดูท่าจะสโลว์กว่ามาก

 

Twister Bike

 

     “คนชอบมองว่าทำธุรกิจนี้เป็นงานอดิเรกสนุกๆ ผมไม่ปฏิเสธ แต่ก็ยืนยันว่านี่เป็นธุรกิจที่ทำรายได้จริงๆ ถึงจะทำแค่สองวันและต้องเดินทางจากลำปางทุกสัปดาห์ก็เถอะ หนึ่ง มันเป็นอาชีพที่ตอบชีวิตผมนะ ได้พบเจอผู้คน สอง คือได้มีส่วนในการสนับสนุนเกษตรอินทรีย์ และเป็นตัวอย่างของธุรกิจที่แสดงความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมด้วย” (จิมใช้แก้วกระดาษ ไม่ใช้หลอดและหูหิ้วพลาสติก และพยายามสนับสนุนให้คนปั่นจักรยาน – ผู้เขียน)

     นอกเหนือไปจากน้ำปั่น จิมยังเปิดที่พักฟาร์มสเตย์ ‘ติดกระท่อม ฟาร์มสเตย์’ ให้ผู้สนใจได้มาสัมผัสวิถีชีวิตของชนเผ่าปกาเกอะญอในหมู่บ้านของเขาที่ลำปาง ควบคู่กับการปลุกปั้นโครงการ ‘ปั่นเพื่อน้อง’ ชวนอาสาสมัครปั่นจักรยานระดมทุนมาจ้างครูประจำโรงเรียนในชุมชนให้ครบทุกชั้นเรียน และส่งเสริมการทำวนเกษตรให้กับชาวบ้านเพื่อทดแทนการปลูกพืชไร่เลื่อนลอย

แบ่งปันเรื่องราวนี้:
เรื่องโดย

กรินทร์ มงคลพันธ์

บรรณาธิการภาพประจำนิตยสาร COMPASS ที่เสพติดการปั่นจักรยานมากกว่าการถ่ายรูปเสียอีก พบว่าตัวเองโชคดีที่ทำงานและใช้ชีวิตที่เชียงใหม่ เพราะที่นี่ไม่เพียงจะมีป่าใกล้เมือง แต่ยังมีเส้นทางให้ปั่นจักรยานสวยๆ หลายเส้นทางเหลือเกิน

 

เรื่องโดย

จิรัฏฐ์ ประเสริฐทรัพย์

ประกอบอาชีพรับจ้างทำหนังสือ แปลหนังสือ และผลิตสื่อ ใช้ชีวิตอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีงานอดิเรกคือเขียนเรื่องสั้นและนวนิยาย ผลงานล่าสุดคือรวมเรื่องสั้น ประวัติศาสตร์ที่เพิ่งเศร้า