เรียนรู้การมีความสุขในชีวิตผ่านมุมมองของสามคนรุ่นใหญ่ที่ใจยังเด็กอยู่เสมอ

เมื่อถึงช่วงครบวันสำคัญในแต่ละปีอย่างเช่นวันเกิด เรามักจะถอนหายใจกับตัวเลขของอายุที่ถูกบวกเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งจำนวน และไม่มีวันลบตัวเลขที่เติมเข้ามานี้ได้ต่อไป การเฝ้าบอกตัวเอง (หรือแม้กระทั่งบอกคนอื่น) ว่า อายุเป็นเพียงแค่ตัวเลข’ จึงเป็นคำที่ใช้ปลอบประโลมจิคใจตัวเองให้ผ่านไปอีกหนึ่งปี

     แต่ถ้าเราปรับความคิดตัวเองเสียใหม่ เลิกสนใจกับอายุที่เพิ่มขึ้น แล้วลุกขึ้นมาทำตัวเองให้สดใส ลองหาอะไรที่ไม่เคยทำ โยนคำว่า “แก่แล้วไม่ทำหรอกอายเด็กมัน” ทิ้งไป เชื่อเถอะว่าคุณจะพบกับความสุขบางอย่างที่ตัวเองเคยเอามันไปซุกไว้ที่ก้นหีบเพียงเพราะกลัวแค่คำว่าโตแล้วเขาไม่ทำกัน ถ้าไม่เชื่อลองฟังมุมมองของคนสามคนที่วันนี้อายุไม่สามารถทำให้พวกเขาหมดไฟในชีวิตได้เลย

 

บทเรียนความสุข

‘ป้าแต๋ว’ – วาสนา วีระชาติพลี

ดีเจรุ่นเก๋าแห่งคลื่นอินดี้ CAT RADIO และ www.wassieradio.com

 

แก่แล้ว… ต้องฟังเพลง

     “เพราะเสียงเพลงคือยาชูกำลัง ที่ไปกระตุ้นการหลั่งฮอร์โมนอะดรีนาลิน ทำให้รู้สึกกระชุ่มกระชวย ใครที่หยุดฟังเพลงเพราะอายุตัวเองมากขึ้น และบอกว่าฟังเพลงใหม่ไม่ได้ ต้องฟังเพลงที่สมวัย คนเหล่านี้มีความคิดที่ผิดมากๆ เพราะจะทำให้ตัวเองเดินถอยหลัง ซึ่งเราคิดตรงกันข้าม ทุกวันนี้ถ้าเราไม่เปิดโอกาสให้เพลงใหม่ วงใหม่ แต่มัวไปฟังเพลงยุคเก่า มันก็จะทำให้ความรู้สึกของเราถดถอย เหี่ยวเฉาตามเพลงที่เก่าไป ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเลือกฟังเพลงตามใจชอบ แต่เราเลือกแบบนี้ คือไปข้างหน้าเรื่อยๆ พร้อมกับเพลงใหม่ๆ”

 

แก่แล้ว… อย่าไปแบ่งแยก

     “ไม่ว่าคุณจะอยู่ฝ่ายซ้ายหรือขวา ถ้าเลือกอยู่กับดิฉัน มาฟังเพลงสดใสผสมสีสวยกันดีกว่า เพลงเท่ๆ ที่ไม่แบ่งแยก ฟังแล้วรักกันจนวันโลกแตก ฟังเพลงที่อาจเปลี่ยนโลกไม่ได้ แต่เปลี่ยนใจคนได้ในพริบตา”

 

บทเรียนความสุข

สุเชาว์ พงษ์วิไล

นักแสดงรุ่นใหญ่ที่ยังแอ็กทีฟตัวเองอยู่เสมอ

 

แก่แล้ว… อย่าหยุดทำงาน

     “ผมไม่เชื่อเรื่องที่ว่าพออายุเยอะแล้วต้องหยุดทำงานนะ ถ้าหยุดทำงานมันก็ต้องอยู่บ้านเฉยๆ คนเรามีชีวิตจิตใจ จะให้อยู่เฉยๆ นี่อยู่ไม่ได้หรอก แต่ถ้ารู้สึกว่ามันคือการพักผ่อน ก็เป็นแค่ช่วงประเดี๋ยวประด๋าว ผมให้ไม่เกิน 2 อาทิตย์ อย่างทุกวันนี้ก็ยังถ่ายละครบ้าง แต่หลักๆ ก็เปิดร้านจักรยานที่เราชอบ การทำงานทุกวันทำให้เราได้เจอคนมากมาย ตั้งแต่เด็ก คนทำงาน ผู้พิพากษาก็มี แถมได้กลุ่มเพื่อนใหม่ๆ หลากหลายวัยอีกด้วย”

 

แก่แล้ว… ต้องเลิกดื่มเหล้าจนเมา

     “ผมโชคดีหรือเปล่าไม่รู้ที่ว่าพอรู้ว่าผมทำผิดแล้วก็ไม่อยากทำอีก โดยเฉพาะเรื่องดื่มเหล้าที่ทำให้ร่างกายเราแย่ ทรุดโทรม และทำงานได้ไม่เต็มร้อย จากที่ไม่ค่อยได้อยู่กับตัวเอง ทำงานก็อยู่กับเพื่อน อยู่กับสังคม กว่าจะทำงานเสร็จก็มืดค่ำ กลับบ้านมาก็อาบน้ำนอน ไม่ได้พิจารณาตัวเองเลยว่าวันๆ ทำอะไรไปบ้าง พอเลิกเหล้าได้ผมมีเวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น ได้เห็นตัวเองมากขึ้น รู้สึกว่าโชคดีที่คิดทัน”

 

แก่แล้ว… ลองปั่นจักรยานให้ได้ 100 กิโลเมตร

     “ความสุขของการปั่นจักรยานที่นอกจากจะได้ออกกำลังกาย ก็คือความสะดวก ความจริงผมเบื่อรถติดในกรุงเทพฯ มาก พอได้ลองปั่นจักรยานไปทำงาน ก็พบว่าสะดวกกว่า และใช้เวลาสั้นกว่า มีปัญหาแค่อากาศร้อนเท่านั้นเอง แถมเดี๋ยวนี้คนปั่นจักรยานเยอะขึ้นนะ ผมเคยพูดคำหนึ่งกับน้องที่ปั่นจักรยานด้วยกันว่า ห้ามพูดว่าคนแก่นะ ลองมาปั่นจักรยานให้ได้ 100 กิโลเมตรดู จะได้รู้ว่าคนแก่ไม่ได้วัดกันที่อายุ”

 

บทเรียนความสุข

‘เปี๊ยก โปสเตอร์’ – สมบูรณ์สุข นิยมศิริ

อดีตผู้กำกับภาพยนตร์มือทอง

 

แก่แล้ว… ต้องไม่เป็นภาระให้ลูกหลาน

     “อายุมากขึ้นก็ต้องวางแผนเรื่องสุขภาพแล้วว่าจะทำอย่างไรให้ตัวเองไม่เจ็บป่วย หรือถ้าจะป่วยก็ต้องเจ็บป่วยให้น้อยที่สุด อย่างผมวางแผนนี้ไว้ตั้งแต่ตอนที่อายุ 50 ปี และเริ่มพาตัวเองออกจากวงการบันเทิง เพราะถ้ายังทำหนังต่อไป ร่างกายของเราคงไปด้วยกันไม่ไหว เพราะการทำหนังแต่ละเรื่องต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับมันอย่างมาก จึงบอกกับตัวเองว่า ถ้าอายุถึง 60 ปีเมื่อไหร่ ต้องเลิกทำหนังอย่างเด็ดขาด จากนั้นก็เริ่มอ่านหนังสือเกี่ยวกับสุขภาพ และเริ่มศึกษาการออกแบบอาหารเพื่อให้เรามีครบทั้งวิธีคิด วิธีกิน วิธีใช้ชีวิตในแต่ละวัน”

 

แก่แล้ว… ต้องรู้เท่าทันอารมณ์และจิตใจ

     “ธรรมะคือสิ่งที่ช่วยเรื่องอารมณ์ได้ดีที่สุด แนะนำให้ยึดหลักไตรลักษณ์ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปเสมอ เพราะเป็นเรื่องธรรมชาติที่ต้องเจอกันทุกคน มีแฟนก็คือการเกิดขึ้น แฟนของเราไปกับคนอื่นก็คือการดับไป แล้วจะเสียใจไปทำไม เสียใจแล้วจะได้เขาคืนมาไหม…ก็ไม่ได้ แต่เรากลับเสียอะไรอีกหลายๆ อย่างไปเยอะมากกว่าของสิ่งนั้นด้วยซ้ำ ยิ่งถ้ายังจมอยู่กับความเสียใจมากๆ เราก็จะทำตัวเองให้กลายเป็นคนบ้าไปโดยไม่รู้ตัว ให้บอกกับตัวเองว่าอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมดีเสมอ และเราทำสิ่งนั้นดีที่สุดแล้ว ให้สติเป็นตัวฉุดเราให้รู้ตัวอยู่เสมอ”

 

แก่แล้ว… ควรใช้ชีวิตให้เป็นสุข

     “ความสุขที่ว่านั้นก็คือ ร่างกายแข็งแรง เมื่อสุขภาพดี ทัศนคติก็จะดีตาม อย่างเราไปตรวจสุขภาพครั้งล่าสุข ก็ไม่พบปัญหาอะไร ทุกอย่างปกติ เราก็สบายใจ และยิ่งสบายกายด้วยเพราะเราย้ายมาอยู่ที่ปากช่อง ทำให้เราได้รับอากาศที่บริสุทธิ์กว่าอยู่ในเมืองหลวง และมีความสุขมากขึ้นไปอีกเพราะวันเสาร์-อาทิตย์ผมกับเพื่อนบ้านก็จะมาล้อมวงเล่นดนตรีร้องเพลงด้วยกัน ส่วนผมจะเป็นคนเล่นไวโอลิน” (ยิ้ม)

Share Post
Like 6 View 10775

Author

a day BULLETIN Team

Where the Conversations Begin: เชื่อมโยงผู้คนหลากหลายแวดวงเข้าด้วยกัน รวมตัวให้เป็นปรากฏการณ์ทางสังคม ชวนตั้งคำถามกับสิ่งเก่า กระตุ้นให้เกิดความคิดใหม่